İran’ın devrim sonrası izlediği strateji ve politikalar bu bağlamda ele alınacak ve özellikle dış politika açısından yeni muhafazakâr siyasetle sahip olunan yakınsamanın altı çizilmeye çalışılacaktır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalenin amacı, özellikle devrim sonrası ortaya konan politikalar eşliğinde İran muhafazakârlığını incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalede bugünlerde küresel bir dalga olarak ortaya çıktığı tartışılan milliyetçi-muhafazakâr hareketin, İran için bir sosyo-politik dalga olarak yeni olmadığı iddia edilecektir.
💡
Sonuç & Katkı:İran’ın devrim sonrası izlediği strateji ve politikalar bu bağlamda ele alınacak ve özellikle dış politika açısından yeni muhafazakâr siyasetle sahip olunan yakınsamanın altı çizilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İran · Muhafazakarlık · Grand Strateji
Özet
Bu makalenin amacı, özellikle devrim sonrası ortaya konan politikalar eşliğinde İran muhafazakârlığını incelemektir. Makalede bugünlerde küresel bir dalga olarak ortaya çıktığı tartışılan milliyetçi-muhafazakâr hareketin, İran için bir sosyo-politik dalga olarak yeni olmadığı iddia edilecektir. Yine muhafazakârlık tartışmalarının uluslararası ilişkilerde giderek ABD modeli üzerinden tartışıldığı ve bir Grand Strateji çerçevesinde algılandığı vurgulanacaktır. İran’ın devrim sonrası izlediği strateji ve politikalar bu bağlamda ele alınacak ve özellikle dış politika açısından yeni muhafazakâr siyasetle sahip olunan yakınsamanın altı çizilmeye çalışılacaktır.
Ünlü, H. (2017). BİR GRAND STRATEJİ OLARAK İRAN MUHAFAZAKÂRLIĞI. Muhafazakar Düşünce Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 51, 55–82. https://ajindex.com/articles/1127447
ABRAHAMIAN, Ervand; A History of Modern Iran, Cambridge University Press, 2008.
AHMEDI, Hamid; Kavmiyet ve Kavmgerayi der İran: Efsane ve Vakıiyet, Neşreni, Tahran, 2000.
AHMEDI, Hamid; “Unity within Diversity: Foundations and Dynamics of National Identity in Iran”, International Journal of Social Sciences (IJSS), Vol.2, No.1, 2012.
BAYAT, Mangol; “The Iranian Revolution of 1978-79: Fundamentalist or Modern?”, Middle East Journal, Vol. 37, No.1, Winter 1983.
CHAPNICK, Adam; “Peace, Order and Good Government: The Conservative Tradition in Canadian Foreign Policy”, International Journal, 60:3 (Summer 2005).
CHEHABI, H.E.; “The Political Regime of the Islamic Republic of Iran in Comparative Perspective,” Government and Opposition, Vol. 36, No. 1, January 2001.
ELGAR, Hamid; Din ve Devlet Der İran, Çev. Ebu Kasım Seri, Enteşarat-i Tus, 1991, s.355-383.
EHTESHAMI, Anoushiravan & ZWEIRI, Mahjoob; Iran and the Rise of its Neo-Conservatives: The Politics of Tehran’s Silent Revolution, I. B. Tauris, London, 2007.
FİRUZABADİ, Seyid Celal Dehgani; Siyaseti Harici Cumhuri İslami İran, Samane Mutalaa ve Tedvine Ketab Alum-i İnsani, Tahran, 2011.
FUKUYAMA, Francis; Social Capital and Civil Society, Institute of Public Policy, George Mason University, 1999.
GARLAND, David; Culture of Control: Crime and Social Order in Contemporary Society, Oxford University Press, 2001.
KATOUZIAN, Homa; State and Society in Iran: The Eclipse of Qajars and the Emergence of the Pahlavis, I.B.Tauris, New York, 2000.
KEDDIE, Nikki; Iran: Religious, Politics and Society, Frank Cass, London, 1980.
KIRKPATRICK, Jeane J.; “Defining a Conservative Foreign Policy”, The Heritage Foundation, 25 February 1993, http://www.aei.org/article/19091.
Kristol, Irving; “The Neoconservative Persuasion”, Weekly Standard, 25 August 2003.
Kristol, William & Kagan, Robert; “Toward a Neo-Reaganite Foreign Policy”, Foreign Affairs, 75:4 (July/August), 1996.
KUDRİZİ, Hüseyin; Cameaşenasi-i Hüviyet der İran, Müessese-i Mutaalat-ı Milli, Tahran, 2006.
LEKZAYİ, Necef; Tahvilat-i Siyasi-İçtimai İran Muasır, Pejuheşgahe Alum ve Ferhenge İslami, Tahran, 2012.
MAKSUP, Shahrokh; İranian Nationality and Persian Language, Çev. Michael Hillmann, Mage Publishers, 1992.
MENASHRI, David; “Iran, Israel and the Middle East Conflict 1”, Israel Affairs, Vol. 12, No.1, (2006).
MILLER, Paul D.; American Power and Liberal Order: A Conservatist Internationalist Grand Strategy, Georgetown University Press, 2016.
MOSLEM, Mehdi; Factional Politics in post-Khomeini Iran, Syracuse University Press, Syracuse, 2002.
MURRAY, Douglas; Neoconservatism: Why we need it, London: The Social Affairs Unit, 2005. Irving Kristol, “The Neoconservative Persuasion”, The Weekly Standard, Vol. 8, No.47, 2003.
MUTAHARRI, Murtaza; Hademat-e Mutegabel-e İslam ve İran, Defter Enteşarat İslami, Tahran, 1979.
NEZERİ, Ali Eşref; Modenite ve Hüviyet-i Siyasi Der İran, Mizan, Tahran, 2012.
NEZERİ, Ali Eşref; Ferheng, Hüviyet ve Temeddon, Enteşarate Temeddon-i İrani, 2012.
POSCH, Walter; “Third World, Global Islam and Pragmatism”, SWP Research Paper, Berlin, April 2003.
RAMAZANİ, Ruhullah; Çarçubi ve Tahlil-i Beraye Berarsi Seyaseti Harici Cumhuri İslami İran, Neşreni, Tahran, 2007.
RAMAZANİ, Ruhullah; “Ideology and Pragmatism in Iran’s Foreign Policy”, The Middle East Journal, Autumn 2004, Vol. 58, No.4.
RAMAZANİ, Ruhullah; “Khumayni’s Islam in Iran’s Foreign Policy”, Islam in Foreign Policy, (1983).