Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma, devletlerin dış politika tercihlerinin yapısal etkenlerle nasıl şekillendiğini göstermek adına neorealist yaklaşıma dayalı bir perspektif ortaya koymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makale, İsrail’in 1990’lı yıllardan bu yana Azerbaycan ile geliştirdiği stratejik ilişkileri, neorealist kuram çerçevesinde, İbrahim Anlaşmaları sonrasında şekillenen bölgesel jeopolitik bağlam üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır. Neorealizm, devletlerin uluslararası sistemde güvenlik arayışında ve güç dengesi kurma çabasında bulunduğunu varsayar. Bu bağlamda İsrail’in Azerbaycan ile kurduğu yakın ilişkiler, sadece ekonomik veya diplomatik değil; aynı zamanda güvenlik temelli bir dış politika stratejisi olarak değerlendirilmektedir. Çalışma, İsrail’in bu iş birliğini Güney Kafkasya bölgesindeki güvenliği bağlamında denge unsuru olarak nasıl konumlandırdığını ve enerji güvenliği, askerî iş birliği gibi alanlardaki ortaklıkların, bölgesel güç mücadelesi içindeki yerini ortaya koymaktadır. 7 Ekim Gazze Savaşı sonrası İsrail’in İbrahim Anlaşmaları aracılığıyla Arap dünyasıyla ilişkilerini normalleştirme sürecinin karşı karşıya kaldığı sorunlar, İsrail’in Azerbaycan gibi Müslüman ancak Arap olmayan ülkelerle kurduğu ittifakları daha stratejik hâle getirmiştir. Çalışma, devletlerin dış politika tercihlerinin yapısal etkenlerle nasıl şekillendiğini göstermek adına neorealist yaklaşıma dayalı bir perspektif ortaya koymaktadır.
Abstract
This article aims to analyze Israel’s strategic relations with Azerbaijan, developed since the 1990s, through the lens of Neorealism and within the regional geopolitical context shaped by the Abraham Accords. Neorealism posits that states act within an anarchic international system, primarily seeking security and striving to maintain a balance of power. In this context, Israel’s close ties with Azerbaijan are not solely rooted in economic or diplomatic interests, but also constitute a security-oriented foreign policy strategy. This study reveals how Israel positions this cooperation as a balancing factor in the context of security in the South Caucasus region and examines the role of partnerships in areas such as energy security and military cooperation within the broader regional power struggle.Following the October 7 Gaza War, the challenges facing Israel’s normalization process with the Arab world under the Abraham Accords have further increased the strategic significance of its alliances with Muslim but non-Arab countries like Azerbaijan. This study offers a neorealist perspective to demonstrate how structural factors shape state foreign policy behavior.