Emevî ve Abbasî Dönemi Resmi Kıyafetleri

Kaynakça (3)

1. Levent Öztürk, İslam Toplumunda Hıristiyanlar, İst. 1998, s.218. Sa‘dûn Mahmud es-Sâmûk, “el-Ezyâu’l-‘Arabiyye ‘Abara’t-Tarîh", Müerrihu’l‘Arabî, Bağdat, 1984, sayı: 25, s. 137
2. Metin Yılmaz, Polis (şurta) Teşkilatı, Samsun, 2005, s.235. Kanaatimizce gelir düzeyi düşük olan, halkın bir kısmının giyecek kıyafet dahi bulamadığı bir ortamda zenginlerin ve yöneticilerin lüks kıyafetlerle dolaşması hoş karşılanmamıştır. Şayet halk ekonomik anlamda refah içerisinde olsaydı bu tür aşırıya kaçmayan giyim kuşam tarzlarına müdahale edilmezdi. Belâzürî, Fütuhu'l-Buldân, thk. Rıdvan Muhammed Rıdvan, Beyrut, 1978, s.315. Bayramlar ve diğer toplu törenler için Cahiliye Arap kadını ithal edilen değerli kumaşlar üzerine altın ve diğer değerli taşlardan süslemeler yaparlardı. Ne zamanki Hz. Peygamber tebliğe başlamış, kadınları aşırı süslü kıyafetler giymelerinden menetmiştir. Sâmuk, el-Ezyâu'l-Arabiyye,, s.142. Bedevilerin giymiş olduğu elbise ortadan yırtmaçlı, ayak topuğuna kadar uzanan belden kemer ile bağlanan uzun bir kaftandan oluşmaktaydı. Üzerine ise ihtiyaç hissettiklerinde deve yününden yapılmış aba giyerlerdi. Başa ise sıcaktan korunmak için sarık sararlardı. Boynu güneş sıcağından korumak için de omuza kadar sarkan taylasan isimli bir örtü takarlardı. H. İbrahim Hasan, İslam Tarihi, Çev. İsmail Yiğit-Sadreddin Gümüş, İst. 1985, II, s.270. es-Sâmuk, el-Ezyâ, s.143. İbn Asâkîr, Tarîhu Medîneti Dimeşk, Beyrut, 1995, LIX, 64-65
3. Muaviye'nin kişiliği hakkında geniş bilgi için bkz. İrfan Aycan, Muaviye b. Ebî Süfyan, Ankara, 1990, s.65. İslam hukukçuları ipek kıyafetlerin giyilmesinin haram olduğunu belirtmesine rağmen Emevî elitleri ipek kıyafetleri tercih eder olmuşlardır. Mahfuz Söylemez, Bedevilikten Hadâriliğe Kûfe, Ankara, 2001, s.303. es-Sâmûk, el-Ezyâ'u'l-Arabiyye, s.145. Arap geleneksel kıyafetleri konusunda makale kaleme alan Sâdun Mahmûd esSâmûk, Irak topraklarının Müslümanlar tarafından fethedildiğinde oradaki mevcut kıyafet kültürünün Arap kökenli olan Samî ırktan miras kaldığını, kadınlara özgü zengin Arap kıyafet geleneğinin bu yolla geliştiğini, bu durumun Osmanlıların sonuna kadar devam ettiğini ve bu dönemde ortaya çıkan karışıklıların kadınları ikinci plana ittiğini ifade etmektedir. Bkz. es-Sâmûk, "Ezyâu'l-Arabiyye s.138139. Müellifin bu yaklaşımını doğrulayacak hiçbir tarihi rivayetle karşılaşma imkanı yoktur. Tam tersine Arapların giyim kuşam konusunda bir çok yeniliğe ancak Sâsânî ve Bizans kültürleri sayesinde kapı araladığı bilinmektedir. Ha