Dergiler / Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 7

ARAOVACIK-DANIŞMENT ÇANAKKALE-BALIKESIR ÇEVRESİNİN JEOMORFOLOFİSİ

GEOMORPHOLOGY OF ENVIRONMENT OF ARAOVACIK-DANIŞMENT ÇANAKKALE-BALIKESİR

Talat Koç(Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Coğrafya Bölümü Öğretim Üyesi)
Sayfa
1–19
Yayın Tarihi
2002-05-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Graben tabanında birbirine antesedant boğazlar ile bağlanmış küçük düzlükler bulunmaktadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Koca Çay Madra Dağı'ndan kaynaklanmakta, Manyas Gölü ve Karadere aracılığıyla Susurluk Çayı'na ulaşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araovacık-Danışment Havzası genç tektonik neotektonik olaylardan fazla etkilenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Graben tabanında birbirine antesedant boğazlar ile bağlanmış küçük düzlükler bulunmaktadır
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Güney Marmara · graben · horst

Özet

Koca Çay Madra Dağı'ndan kaynaklanmakta, Manyas Gölü ve Karadere aracılığıyla Susurluk Çayı'na ulaşmaktadır. Koca Çay batıdan, Balya ve Danışment çevresinden kollar almaktadır. Araovacık-Danışment çevresinden katılan kolların bulunduğu saha, havza özelliğine sahiptir. Bu araştırmada Araovacık-Danışment Havzası ile Koca Çay'ın bu kesiminin jeomorfolojisi incelenmiştir. Araştırma sahasında Alt Miyosenden itibaren oluşan şekiller yaygındır. Araovacık-Danışment çevresi jeolojik, jeomorfolojik ve hidrografik yapısıyla havza özelliğine sahiptir. Araştırma sahası genel hatlarıyla su bölümü çizgisi tarafından sınırlandırılmaktadır. Dağlık alanlarda Alt-Orta ve Üst Miyosen aşınım yüzeyleri yaygındır. Sırtlardan havza tabanına doğru Üst Miyosen aşınım ve birikim yüzeyleri ile geçilmektedir. Üst Miyosen plato yüzeyleri arasına Pliyosen aşınım ve birikim alanları sokulmaktadır. Araovacık-Danışment Havzası genç tektonik neotektonik olaylardan fazla etkilenmiştir. Araovacık-Danışment Havzası, tabanı fazla gelişmemiş bir grabendir. Graben tabanında birbirine antesedant boğazlar ile bağlanmış küçük düzlükler bulunmaktadır

Abstract

Koca stream arises from Madra Mountain and reaches Susurluk stream with by the help of Manyas Lake and Karadere. Koca stream takes branches from environment of Balya and Danışment from west. The area, which the branches were added from environment of Araovacik-Danisment has a basin characteristic. Geomorphology of Araovacik-Danisment basin and this part of Koca stream were studied in this research. Landforms, which existed from Lover Miosen are widespread in research area. Environment of Araovacik-Danisment have a basin characteristic structure of geology, geomorphology and hydrology. Research area generally bordered from watershed. Lover Middle and Upper Miocene erosion etchplanies are widespread in mountain area. From ridge to base of basin passes with Upper Miocene erosion and deposition surfaces. Pliocene erosion and deposition surfaces push into among the Upper Miocene surfaces. Araovacik-Danisment basin effected from new tectonic activities. The base of Araovacik-Danisment plain is a graben, which isn't much grown up. There are little flatness, which are connected with antecedent throat each other, in the graben base

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Koç, T. (2002). ARAOVACIK-DANIŞMENT ÇANAKKALE-BALIKESIR ÇEVRESİNİN JEOMORFOLOFİSİ. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 7, 1–19. https://ajindex.com/articles/1124797

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Akyürek, Behçet ve Yılmaz Soysal. (1980) Biga Yarımadası ve Güneyinin 1/100 000 Ölçekli Komplikasyonu. MTA Jeoloji Dairesi Ankara.
  2. Efe, Recep (1993) Biga Yarımadası Kuzeydoğusunda Armutçuk Dağlan İle Biga ve Gönen Çayları Arasındaki Çevrenin Jeomorfolojisi (Yayınlanmamış doktora tezi). İÜ Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü, İstanbul.
  3. Şaroğlu, Fuat, Ömer Emre ve İsmail Kuşçu. (1986) Türkiye Diri Fay Haritası (1/1 000 000). Maden Tetkik ve Araştırma Enstitüsü. Ankara.
  4. Şengör, A.M. Celal (1980) Türkiye Neotektoniğinin Esasları. Türkiye Jeol. Kur. Konferansları Dizisi No.2 Ankara.