Dergiler / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 1971 / Cilt: 77 Sayı: 77

TÜRKİYE MANGANEZ MADENCİLİĞİ EKONOMİSİ VE GELECEĞİ

DER MANGANERZBERGBAU IN DER TÜRKEI UND SEINE ZUKUNFT

Sayfa
38–53
Yayın Tarihi
1971-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gene bu araştırmadan, Anadolu'da en yaygın yatak tipinin, çoğunlukla bol silisli cevherler veren «şist-hornştayn formasyonu» tipinde olduğu anlaşılmıştır (A.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şimdiye kadar Türkiye'de bilinen manganez zuhurlarının sayısı 1966 yılında 378 i bulmaktaydı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sistematik olarak araştırılmamış olan bu zuhurların coğrafî dağılımı Şekil l de gösterilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Gene bu araştırmadan, Anadolu'da en yaygın yatak tipinin, çoğunlukla bol silisli cevherler veren «şist-hornştayn formasyonu» tipinde olduğu anlaşılmıştır (A.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:TÜRKİYE · MANGANEZ MADENCİLİĞİ · EKONOMİSİ VE GELECEĞİ

Özet

Şimdiye kadar Türkiye'de bilinen manganez zuhurlarının sayısı 1966 yılında 378 i bulmaktaydı. Sistematik olarak araştırılmamış olan bu zuhurların coğrafî dağılımı Şekil l de gösterilmiştir. Halen mevcut bilgiler, birkaç kısa araştırma ile prospeksiyon yapan kişilerin ziyaret intibalarını kısa ve tablolar şeklinde veren «prospeksiyon raporları» ndan ibaret kalmıştır. Bu raporlardaki bilgilerin yetersizliğine rağmen, ayrıntılı bir inceleme, yurdumuzda halen bilinen bütün manganez yatak tiplerinin mevcut olduğunu ortaya çıkarmıştır. Gene bu araştırmadan, Anadolu'da en yaygın yatak tipinin, çoğunlukla bol silisli cevherler veren «şist-hornştayn formasyonu» tipinde olduğu anlaşılmıştır (A. Berger, 1968; H. Borchert, 1970).

Abstract

Die Zahl der bisher bekannten Manganerzvorkommen in der Türkei belauft sich nach dem Stand von 1966 auf 378 Vorkommen, deren geographische Verteilung in Abb. 1 wiedergegeben wird. Die türkischen Manganerzvorkommen sind bisher nie systematisch untersucht worden. Die vorhandenen Angaben sind auf cinige Einzeluntersuchungen und zum überwiegenden Teil auf die im Archiv des M.T.A. - Instituts befindlichen und in den Jahren 1936-1953 entstandenen sog. «Prospektionsberichte» beschrankt, die meist nur Eindrücke der Prospektierenden im Rahmen eines kurzen Besuches oft in tabellarischer Form zusammenfassen.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Uzkut, İ. (1971). TÜRKİYE MANGANEZ MADENCİLİĞİ EKONOMİSİ VE GELECEĞİ. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 77 Sayı: 77, 38–53. https://ajindex.com/articles/1120570

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (35)

  1. AYDOĞANLI, O. & GÜVENİLİR, E. (1966): Türkiye manganez envanteri. M.T.A. Rap. no. 3919 (yayınlanmamış), Ankara.
  2. BERGER, A. (1968): Zur Geochemie und Lagerstâttenkunde des Mangans. Clamlhaler Hefte zur Lagerstaettenkunde und Geochemie der mineralischer! Rohstoffe. Nr. 7, Gebr. Borntraeger, Berlin, 216 s.
  3. BORA, E. (1969): Trakya Binkılıç ve Safaalan civarının jeolojisi ve manganez yataklan. İstanbul Üniversitesi diploma çalışması, 66 sayfa.
  4. BORCHERT, H. (1970): On the ore deposition and geochemistry of manganese. Miner. Deposita, 5, s. 300-314.
  5. ESGH. A. (1969): Die wirtschaftliche Stellung der Manganerze, der Manganmetalle und der Manganlegierungen in der Industrie von heute. GDMB-Heft, Nr. 22, s. 19-33.
  6. GÜLEÇ, H. (1967): Binkılıç manganez yatağında 1966 senesinde yapılan sondajlara ait ön rapor. M.T.A. Rap. (yayınlanmamış), Ankara.
  7. GÜNEY, M. (1969): Mining in Turkey—a period of expansion. Min. Magazine. 121, 3, s. 164-169.
  8. HELKE, A. (1955): Beobachtungen an türkischen Minerallagerstaetten. Neues Jahrb. Min., Abh., 88, s. 55-214.
  9. LEBL1NG, G. (1925): Über ein Manganerzlager bei Heraklea in Anatolien. Die Kriegschauplaetze 1914- 1918 - geoiogisch dargestellt, Berlin.
  10. MİNERALS YEARBOOK (1959-1968): U.S. Depart. of the Interior. Bureau of Mines, Washington.
  11. ÖZDOĞAN, R. (1967): Die Eisen- und Stahlindustrie im Industrialisierungsprozess. Diss. Technische Hochschuie Clausthal, 251 s.
  12. PRE1SS, K. (1959): Bergwerksproduktion und Preisentwicklung von Eisen, und Manganerzen seit 1900. LagerstaettenkundL Meldearbeit, Bergakademie Clausthal.
  13. RYAN, G. W. (1960): A guide to the known minerals of Turkey. M.T.A. Yayınl. Ankara.
  14. THIENHAUS, R. (1967): Montangeologische Probleme latcritischer Manganerz-Lagerstaetien. Mineral. Deposita, 2, s. 253-270.
  15. TSCHOEPKE, R. (1969): Manganerze und ihre Verarbeitung zu Metali und Legierungen. GDMB-Heft, Nr. 22, s. 9-18.
  16. Türkiye Manganez Yatakları (1965): M.T.A. YaymL, no. 120, Ankara,
  17. UZKUT, İ. (1971): Die Manganerzvorkommen von Türkisch-Thrakien. Diss. Techniche Hochschule Clausthal, 326 s.
  18. ZENKER, P. (1966): Bergwerksproduktion von Eisen- und Manganerzen in den Jahren 1957 und 1963 sovvie bergwirtschaftliche Beschreibung der wichtigstcn Manganerzlagerstaetten. Lagerstaettenkundl. Meldearbeit, Technische Hochschule Clausthal, 29 s.
  19. AYDOĞANLI, O. & GÜVENİLİR, E. (1966): Türkiye manganez envanteri. M.T.A. Rap. no. 3919 (yayınlanmamış), Ankara.
  20. BERGER, A. (1968): Zur Geochemie und Lagerstâttenkunde des Mangans. Clamlhaler Hefte zur Lagerstaettenkunde und Geochemie der mineralischer! Rohstoffe. Nr. 7, Gebr. Borntraeger, Berlin, 216 s.
  21. BORA, E. (1969): Trakya Binkılıç ve Safaalan civarının jeolojisi ve manganez yataklan. İstanbul Üniversitesi diploma çalışması, 66 sayfa.
  22. BORCHERT, H. (1970): On the ore deposition and geochemistry of manganese. Miner. Deposita, 5, s. 300-314.
  23. ESGH. A. (1969): Die wirtschaftliche Stellung der Manganerze, der Manganmetalle und der Manganlegierungen in der Industrie von heute. GDMB-Heft, Nr. 22, s. 19-33.
  24. GÜLEÇ, H. (1967): Binkılıç manganez yatağında 1966 senesinde yapılan sondajlara ait ön rapor. M.T.A. Rap. (yayınlanmamış), Ankara.
  25. GÜNEY, M. (1969): Mining in Turkey—a period of expansion. Min. Magazine. 121, 3, s. 164-169.
  26. HELKE, A. (1955): Beobachtungen an türkischen Minerallagerstaetten. Neues Jahrb. Min., Abh., 88, s. 55-214.
  27. LEBL1NG, G. (1925): Über ein Manganerzlager bei Heraklea in Anatolien. Die Kriegschauplaetze 1914- 1918 - geoiogisch dargestellt, Berlin.
  28. MİNERALS YEARBOOK (1959-1968): U.S. Depart. of the Interior. Bureau of Mines, Washington.
  29. ÖZDOĞAN, R. (1967): Die Eisen- und Stahlindustrie im Industrialisierungsprozess. Diss. Technische Hochschuie Clausthal, 251 s.
  30. PRE1SS, K. (1959): Bergwerksproduktion und Preisentwicklung von Eisen, und Manganerzen seit 1900. LagerstaettenkundL Meldearbeit, Bergakademie Clausthal.
  31. RYAN, G. W. (1960): A guide to the known minerals of Turkey. M.T.A. Yayınl. Ankara.
  32. THIENHAUS, R. (1967): Montangeologische Probleme latcritischer Manganerz-Lagerstaetien. Mineral. Deposita, 2, s. 253-270.
  33. TSCHOEPKE, R. (1969): Manganerze und ihre Verarbeitung zu Metali und Legierungen. GDMB-Heft, Nr. 22, s. 9-18.
  34. UZKUT, İ. (1971): Die Manganerzvorkommen von Türkisch-Thrakien. Diss. Techniche Hochschule Clausthal, 326 s.
  35. ZENKER, P. (1966): Bergwerksproduktion von Eisen- und Manganerzen in den Jahren 1957 und 1963 sovvie bergwirtschaftliche Beschreibung der wichtigstcn Manganerzlagerstaetten. Lagerstaettenkundl. Meldearbeit, Technische Hochschule Clausthal, 29 s.