Dergiler / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Çalışanların Öz Liderlik Becerileri ve Yenilikçilik Davranışı: Gelişim Kültürünün Aracı Etkisi Adıyaman Organize Sanayii Bölgesindeki İşletmelerde Araştırma

Employee Self Leadership Skills and Innovation Behavior: Development Cultural Tool Impact Research in Businesses in Adıyaman Organize Industry Region

Sayfa
527–554
Yayın Tarihi
2019-10-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular sonucunda, öz liderlik becerileri yenilikçi davranışlarını olumlu yönde etkilediği ve bu etkiye gelişim kültürünün aracı etkisi olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüz koşullarında firmaların varlıklarını devam ettirilebilmeleri için rekabet yeteneğine sahip olmaları gerekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Adıyaman organize sanayi bölgesinde yapılan bu çalışma ile 400 çalışana anket dağıtılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular sonucunda, öz liderlik becerileri yenilikçi davranışlarını olumlu yönde etkilediği ve bu etkiye gelişim kültürünün aracı etkisi olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Öz liderlik · Yenilikçi Davranış · Gelişim Kültürü

Özet

Günümüz koşullarında firmaların varlıklarını devam ettirilebilmeleri için rekabet yeteneğine sahip olmaları gerekmektedir. Örgütlerin rekabet edebilmeleri için çalışanlarının açık fikirli olması ve öz liderlik yeteneklerinin desteklenmesi gerekmektedir. Bu durum şirketlerin rekabet gücünü arttıracak ve avantaj sağlayacak önemli bir olgudur. Bu kapsamda çalışanların öz liderlik becerileri ve yenilikçi davranışlarında gelişim kültürünün aracılık rolü üzerine tespitler yapmak bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Adıyaman organize sanayi bölgesinde yapılan bu çalışma ile 400 çalışana anket dağıtılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda, öz liderlik becerileri yenilikçi davranışlarını olumlu yönde etkilediği ve bu etkiye gelişim kültürünün aracı etkisi olduğu belirlenmiştir.

Abstract

In today's conditions, companies need to have competitiveness in order to be able to maintain their assets. Self leadership skills and open mindness should be supported in organization to compete with others. This is an important opportunity that will increase the competitive power of companies and provide an advantage. In this context, the main purpose of this study is to make determinations on the role of development culture in the self-leadership skills and innovative behaviors of employees. This study was conducted in the Adıyaman organized industrial region, questionnaires were distrubuted to 400 employees. As a result of the findings, it was determined that self-leadership skills influenced innovative behaviors positively and this effect was mediated by the developmental culture.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BÜYÜKBEŞE, T., SARSICI, E., ERŞAHAN, B. (2019). Çalışanların Öz Liderlik Becerileri ve Yenilikçilik Davranışı: Gelişim Kültürünün Aracı Etkisi Adıyaman Organize Sanayii Bölgesindeki İşletmelerde Araştırma. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 527–554. https://ajindex.com/articles/111434

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akkoç, İrfan; Turunç, Ömer ve Çalışkan, Abdullah (2011), “Gelişim Kültürü ve Lider Desteğinin Yenilikçi Davranış ve İş Performansına Etkisi: İş-Aile Çatışmasının Aracılık Rolü”, İş. Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13 (4), ss. 83-114
  2. Akkoç, İrfan (2012), “Gelişim Kültürü ve Etik İklimin Yenilikçiliğe Etkisinde Dağıtım adaletinin Rolü”, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, C:4, S:3, ss. 45-60.
  3. Akkoç, İrfan, Çalışkan Abdullah ve Turunç Ömer (2012), “Gelişim Rasyonel Alt Kültürlerinin Girişimci Davranışa Etkisi: Algılanan Çevresel Belirsizliğin Aracılık Rolü”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(4), ss. 65-83.
  4. Alegre, Joaquin; Chiva, Ricardo (2008), “Assessing The Impact of Organizational Learning Capability on Product Innovation Performance: An Empirical Test”, Technovation, Cilt: 28, ss. 315 Anderson Joseph ve Prussia, Gregory (1997), “The Self-Leadership Questionnaire: Preliminary Assessment of Construct Validity”. The Journal of Leadership Studies 4(2), ss. 119-143.
  5. Ay, Gamze (2017), “Yönetici Ve Yönetici Asistanlarının Öz Liderlik Düzeylerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 52, ss. 1-12
  6. Basım, Hamdullah. N., Korkmazyürek, Haluk ve Tokat, Ali Osman (2008), “Çalışanların Öz Yeterlilik Algılamasının Yenilikçi ve Risk Alma Üzerine Etkisi: Kamu Sektöründe Bir Uygulama”, Sosyal Bilimler Dergisi, 19, ss. 121-130
  7. Baron, Reuben ve Kenny, David (1986), “The Moderator- Mediator Variable Distinction In Social Psychological Research: Conceptual, Strategic and Statistical Considerations”. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), ss. 1173-1182.
  8. Bunch, Kay J. (2007), “Training Failure as A Consequence of Organizational Culture”, Human Resource Development Review, 6:2, ss. 142-163.
  9. Burns, Tom Ve Stalker, Gorge (1961),
  10. The Management Of Innovation, Tavistock Publications, London. Byrne, Barbara M. (2001), Structural Equation Modeling with AMOS: Basic Concepts, Applications, And ProgrammingLondon: LEA. Carson, Jay B., Paul, Tesluk E. ve Jennifer A. Marrone (2007), “Shared Leadership in Teams: An Investigation of Antecedent Conditions and Performance”. Academy of Management Review 50(5), ss. 1217-1234.
  11. Denıson, Daniel R. Ve Mishra, Aneil K. (1995), “Toward A Theory Of Organizational Culture And Effectiveness”, Organization Science, 6:2, ss. 204–223.
  12. Garson, G. David (2009).
  13. Structural Equation Modeling, Erişim 26 Mart 2017, http://faculty.chass.ncsu.edu/ga