KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 71 Sayı: 1

YANIK TRAVMALARINDA HAYATİ TEHLİKE KARARINA YENİ YAKLAŞIM

Eyüp Kandemir
Şebnem Korur Fincancı
Burhan Özalp
Kadir Aksu
Recep Güloğlu
Haluk İnce
At All.
Sayfa
1–4
Yayın Tarihi
2011-11-14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Olguların %69,5 (n: 89) u erkek, %30,5 (n:39) u kadındır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Adli olgularda, travmanın ağırlığını belirten en önemli kriter olan, “hayati tehlike” kavramının tespiti çok önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yanık nedenli travma olgularında II. derece %20, III. derece %10 dan fazla yanık hayati tehlike kapsamında değerlendirilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Olguların %69,5 (n: 89) u erkek, %30,5 (n:39) u kadındır.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:2004 Verileri
⚙️Değişkenler:Yanık · hayati tehlike · adli olgu

Özet

Amaç: Adli olgularda, travmanın ağırlığını belirten en önemli kriter olan, “hayati tehlike” kavramının tespiti çok önemlidir. Hayati tehlikenin doğru olarak belirlenmesi mağdurun tedavisi kadar önemlidir. Yanık nedenli travma olgularında II. derece %20, III. derece %10 dan fazla yanık hayati tehlike kapsamında değerlendirilmektedir. Çalışma bildirilen bu yanık yüzde değerlerinin, hayati tehlike kavramını ne ölçüde karşıladığını araştırmak amacıyla yapılmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışma 14.10.2004 (Yanık Ünitesinin Açılma Tarihi) ile 31.12.2006 tarihleri arasında, tanımlayıcı epidemiyolojik yöntemle, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Acil Cerrahi Servisi Yanık Ünitesine gelen tüm olgular değerlendirilerek gerçekleştirilmiştir. Olguların sosyo-demografik özelikleri (cinsiyet, yaş, yaşadığı yer, sağlık güvencesi, mesleği) ile yanığa ait klinik özelliklerini ortaya koyan (yanık türü, derecesi, yüzdesi) kriterlerin araştırılması ile yapılmıştır. Bulgular: Olguların %69,5 (n: 89) u erkek, %30,5 (n:39) u kadındır. Yaş ortalaması 15,33 + 18,2 (R:0-81) ortanca yaş 5 olarak bulunmuştur. Olguların %53,5 (n:68) inde yanığın sıcak su ile haşlanma sonucunda meydana geldiği; %28,3 (n:36) ünde alev yanığı olduğu belirlenmiştir. Olguların %85,2 (n: 109) sinde I-II derece yanık; %14,80 (n:19) inde II-III derece yanık olduğu belirlenmiştir. Olguların %19,5 (n:25) inin öldüğü, %80,5 (n:103) inin ise salah ya da şifa ile taburcu edildiği bulunmuştur. Yanık yüzdesi %20 nin altında olan olgularda %1,3 (n:1) oranında, %20 ve üzerinde hesaplanan olgularda %49,0 (n=24) oranında ölüm görülmüştür (P=0,0001). Sonuç: Yanık yüzdelerinde verilen hayati tehlike kavramının hem klinik hem de istatistiksel olarak anlamlı olduğunu tespit edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kandemir, E., Fincancı, Ş. K., Özalp, B., Aksu, K., Güloğlu, R., İnce, H., All., A. (2011). YANIK TRAVMALARINDA HAYATİ TEHLİKE KARARINA YENİ YAKLAŞIM. İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 71 Sayı: 1, 1–4. https://ajindex.com/articles/1113980

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Arısoy Y, Özkara E, Vayvada H, Can İ.Ö, Demirören C, Ye- mişcigil A. Yanıkların Medikolegal Değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni 2001; 6:14-17.
  2. Aykaç M. Adli Tıp. Nobel Tıp Kitapları, 1993; 171.
  3. Elmas I, Ince H, Tümer AR. Travmada Adli Sorumluluk, Travma ve Resusitatiyon, Kursu Kitabı ed. K, Taviloglu, C. Ertekin, R. Güloğlu 2006; ss 223-229.
  4. Ertekin C, Yanıklar, Travma ve Resusitasyon Kursu kitabı, ed. K. Taviloglu, C. Ertekin, R. Güloğlu, 2001; ss 161-174.
  5. Gök Ş. Yaralar. Adli Tıp, Filiz Kitabevi, İstanbul 1991; s. 230.
  6. Guloglu R, Yanıklar, Eds. Ertekin C, Taviloglu K, Guloglu R, Genel Cerrahi Ders Kitabı, Istanbul Universitesi Istan- bul Tıp Fakultesi Yayınları, 2005; ss 283-297.
  7. Güloglu R, Yorgancı K, Karcıoğlu Ö. Yanık ve Donuk. Trav- ma ve Resüsitasyon Kursu Kitabı Bl.12, Taviloğlu K, Erte- kin C, Güloğlu R. Logos Yayıncılık 2006; s 155.
  8. Ince H, Kandemir K, İnce N, Fincanci S, Guloglu R, Yanık- lar ve Hayati Tehlike, Adli Tıp Kongresi 16-19 Haziran 2006 Konya; Kongre Kitabı; ss 125-126.
  9. Jackson LL. Non fatal occupational injuries and illnesses tre- ated in hospital emergency department in the United States. Inj Prev 2001;7:121-126.
  10. Jenkins JL, Braen GR. Burns, Heat Ilness and Cold Exposu- re. In Manual of Emergency Medicine. Lipincott Willi- ams&Wilkins 2005; 479-492.
  11. Nieminen S, Nurmi M, Isberg U. Hand injuries in Finland. Scand J Plast Reconstr Surg 1981; 15:57-60.
  12. Polat O, İnanıcı MA, Aksoy E. Yaralar. Adli Tıp Ders Kita- bı. Nobel Tıp Kitapevi 1997; s. 175.
  13. Sorock GS, Lombardi DA, Hauser RB, Eisen EA. Acute tra- umatic occupational hand injuries: Type, location, and, se- verity. J Occup Environ Med 2002; 44:345-351.
  14. Tintinalli JE, Kelen GD, Stapczynski JS,eds. A study guide in emergency medicine, 5th.ed, North Carolina, American College of Emergency Physicians, McGraw-Hill, 2000.
  15. V. Adli Tıp Günleri, Paneller: Hayati Tehlike, Adli Tıp Ku- rumu Yayınları, 1986.
  16. Yaralama suçlarının adli tıbbi açıdan değerlendirilmesi, Ad- li Tıp Kurumu Yayınları-16, 2007; ss 155-195.
  17. Elmas I, Ince H, Tümer AR. Travmada Adli Sorumluluk, Travma ve Resusitatiyon, Kursu Kitabı ed. K, Taviloglu, C. Ertekin, R. Güloğlu 2006; ss 223-229.
  18. Tintinalli JE, Kelen GD, Stapczynski JS,eds. A study guide in emergency medicine, 5th.ed, North Carolina, American College of Emergency Physicians, McGraw-Hill, 2000.