Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Çalışmamıza proksimal femur kırığı olan toplam 50 hasta dahil edildi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, proksimal femur kırıklarında kullanılan traksiyon-iç rotasyon röntgeninin, 12 farklı uzmanlık seviyesindeki ortopedik cerrahlar arasında implant seçimini gerçekten değiştirip değiştirmediğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde proksimal femur kırığı nedeniyle tedavi edilen 50 hastanın radyografileri retrospektif olarak belirlendi. Hasta röntgenleri 12 ortopedik cerrah tarafından iki hafta arayla iki farklı turda değerlendirildi. İlk turda her gözlemciden her iki kalçanın ön-arka radyografilerini, ikinci turda ise traksiyon-iç rotasyon radyografilerini bağımsız olarak incelemeleri istendi. Gözlemciler arası uyum için Fleiss Kappa istatistiği, gözlemciler içi uyum için Cohen Kappa kat sayısı kullanıldı. Bulgular: Çalışmamıza proksimal femur kırığı olan toplam 50 hasta dahil edildi. Hastaların 26'sı (%52) kadın, 24'ü (%48) erkekti. Katılımcıların yaş ortalaması 70 (50±94) idi. İmplant seçenekleri total kalça artroplastisi, hemiartroplasti, proksimal femur çivisi, uzun femur çivisi, 95° AO blade plak, anatomik plak, kanüllü vida ve dinamik kalça vidası olarak belirlendi. Gözlemciler içi uyum danışman travma cerrahlarında orta ila önemli (κ=0,44-0,68), kıdemli ortopedi cerrahlarında orta (κ=0,47-0,56) ve ortopedi asistanlarında ortanın altı ve orta (κ=0,24-0,59) olarak saptandı. Gözlemciler arasında uyum ise danışman travma cerrahları arasında orta ila önemli düzeyde (κ=0,56-0,62), kıdemli ortopedi cerrahlar arasında orta derecede ve ortopedi asistanları arasında ortanın altı düzeyde (κ=0,45, κ=0,30) idi. Sonuç: Traksiyon radyografisi proksimal femur kırıklarının literatüre uygun olarak doğru sınıflandırılmasında önemlidir. Bu çalışma mesleki deneyim arttıkça traksiyon radyografisinin cerrahi implant seçiminde tutarlılığı arttırdığını göstermektedir.
Abstract
Objective: The purpose of the current study was to investigate whether the traction-internal rotation X-ray used in proximal femur fractures actually alters the implant choice among 12 different levels of expertise orthopaedic surgeons. Material and Methods: The radiographs of 50 patients who were treated due to proximal femur fracture in our clinic were identified retrospectively. Twelve orthopaedic surgeons evaluated the patient X-rays in two different rounds, two weeks apart. Each observer was asked to independently examine the anteroposterior radiographs of both hips in the first round and the traction-internal rotation radiographs in the second round. Inter-observer agreement was determined using the Fleiss’ Kappa statistic, while intra-observer agreement was calculated using the Kappa statistic. Results: A total of 50 patients with proximal femur fractures were included in our study. 26 of the patients were female (52%) and 24 (48%) were male. The average age of the participants was 70 (50±94). The implant options were as follows: total hip arthroplasty, hemiarthroplasty, proximal femur nail, long femur nail, 95° AO blade plate, anatomical plate, cannulated screw and dynamic hip screw. The intraobserver agreement was found to be moderate to substantial (κ=0.44-0.68) in consultant trauma surgeons, moderate in senior orthopaedic surgeons (κ=0.47-0.56) and fair to moderate (κ=0.24-0.59) in orthopaedic residents. The inter-observer agreement was moderate to substantial between consultant trauma surgeons (κ=0.56-0.62), moderate agreement between senior orthopaedic surgeons and fair agreement between orthopaedic residents respectively (κ=0.45, κ=0.30). Conclusion: Traction radiography is crucial in the proper classification of proximal femur fractures in accordance with the literature. This study shows that as professional experience increases, traction radiography increases the consistency in surgical implant selection.