Dergiler / Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 30 - Sayı: 30

Vahiy Kâtipliği Müessesesi

The Foundation of Scriber for Revelation

Sayfa
185–210
Yayın Tarihi
2011-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Peygamber’in kâtiplerinin sayısı, isimleri ve görevleri üzerinde durulmuş, daha sonra vahiy kâtipliği müessesesinin oluşumuna temas edilmiş, ardından vahiy kâtipliği yapanların bunu resmî otorite adına mı yoksa özel ilgileri gereği mi yaptıkları meselesi ve Mekke ve Medine döneminde en çok vahiy yazanların kimler olduğu gibi hususlar anlatılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, genel anlamda kâtiplik müessesesi, özel anlamda ise Kur’an’ın korunmasında önemli bir yer tutan vahiy kâtipliği kurumu ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun için öncelikle Hz.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’in kâtiplerinin sayısı, isimleri ve görevleri üzerinde durulmuş, daha sonra vahiy kâtipliği müessesesinin oluşumuna temas edilmiş, ardından vahiy kâtipliği yapanların bunu resmî otorite adına mı yoksa özel ilgileri gereği mi yaptıkları meselesi ve Mekke ve Medine döneminde en çok vahiy yazanların kimler olduğu gibi hususlar anlatılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’an-ı Kerîm · kâtip · vahiy

Özet

Bu makalede, genel anlamda kâtiplik müessesesi, özel anlamda ise Kur’an’ın korunmasında önemli bir yer tutan vahiy kâtipliği kurumu ele alınmıştır. Bunun için öncelikle Hz. Peygamber’in kâtiplerinin sayısı, isimleri ve görevleri üzerinde durulmuş, daha sonra vahiy kâtipliği müessesesinin oluşumuna temas edilmiş, ardından vahiy kâtipliği yapanların bunu resmî otorite adına mı yoksa özel ilgileri gereği mi yaptıkları meselesi ve Mekke ve Medine döneminde en çok vahiy yazanların kimler olduğu gibi hususlar anlatılmıştır.

Abstract

In this article, we covered the institute of scribe in general, and the institute of scribe for divine revelation which has a special importance in preserving the Qur’an in special. For this reason, we examined the number of scribes who worked for the Prophet to record the divine revelation, and their names, duties, and responsibilities; touched the institutionalisation of Islamic scribes; checked whether they performed this job regarding their personal interests or on behalf of official authority. Lastly we looked at the group of the scribes to understand who worked longer and wrote more in Medinan and Meccan periods.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞEN, Z. (2011). Vahiy Kâtipliği Müessesesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 30, 185–210. https://ajindex.com/articles/111047

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. A’zamî, Muhammad Mustafâ, Küttâbu’n-Nebî, Riyad 1401/1981.
  2. Akdemir, Sâlih, ‚Kur’an’ın Toplanması ve Kıraatı Meselesi‛, 1. Kur’ân Sempozyumu, Tebliğler-Müzakereler, 1-3 Nisan 1994, Ankara 1994; Cumhûriyet Dönemi Kur’ân Tercümeleri (Eleştirel Bir Yaklaşım), Ankara 1989. Askerî, Seyyid Murtaza, el-Kur’ânu’l-Kerîm ve Rivâyâtu’l-Nedreseteyn, Beyrut 1415/1995.
  3. Atıyye, Salih Muhammed Salih, Resmu’l-Mushaf İhsâun ve Dirâsetun, Trablus 1430/2001.
  4. Atik, M. Kemal, ‚Ubey b. Ka’b ve Kıraat İlmindeki Yeri‛, EÜİFD, sy. 4, Kayseri 1987.
  5. Aycan, İrfan, ‚Muâviye b. Ebî Süfyân‛, DİA, XXX, İstanbul 2005; Saltanata Giden Yolda Muaviye Bin Ebî Süfyân, Ankara 2001.
  6. Aycan, İrfan-Sarıçam, İbrahim, Emeviler, Ankara 1993.
  7. Aydın, Zeynel, Kur’an’ın Yazılması ve Cem’i Sorunu, Yüksek Lisans Tezi, Dan: Mehmet Paçacı, Ankara 2002. Aynî, Bedreddîn Ebû Muhammed Mahmûd b. Ahmed, ’Umdetü’l-Kârî fî Şerhi Sahîhi’l-Buhârî, Beyrut ts. Belâzurî, Belâzürî, Ebu'l-Hasan Ahmed b. Yahya b. Cabir b. Dâvûd (ö. 279/892), Futûhu’l-Buldân, (Thk. Rıdvan Muhammed Rıdvan), Kahire 1350/1932; Ensâbü'l-Eşrâf, (I, Thk. Muhammed Hamidullah), Mısır ts.; (V, Nşr. S. D. F. Goitein), Kudüs 1936. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm (ö. 256/870), el-Câmiu's- Sahîh, İstanbul 1401/1981. Buhl, ‚Kur’ân‛, İA, VI, İstanbul 1967.
  8. Caetani, Leone, İslâm Tarihi, (Çev. Hüseyin Cahit), İstanbul 1924-27. Cehşiyârî, Ebû Abdillah Muhammed b. Âbdûs, Kitâbu’l-Vüzerâ ve’l-Küttâb, (Thk. Mustafa es-Sekâ, İbrahim el-Ebyârî, Abdulhafîz Şelebî), Mısır 1401/1980. Cevherî, İsmâîl b. Hammâd, es-Sıhâh: Tâcü’l-Lüga ve Sıhâhu’l-’Arabiyye, (Thk. Ahmed Abdulğafûr Attar), Beyrut 1399/1979.
  9. Çetin, Nihad M., ‚Ümmî‛, İA, XIII, İstanbul 1965.
  10. Doğrul, Ömer Rıza, Kur’ân Nedir, Ankara 1967.
  11. Draz, Muhammed, Kur’ân’a Giriş, (Çev. Sâlih Akdemir), Ankara 2000.
  12. Düleymi, Ekrem Abd Halife, Cem’u’l-Kur’an: Dirase Tahliliyye li-Merviyyatihi, Beyrut 1427/2006. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf b. Ali b. Yûsuf b. Hayyân el-Endelüsî (ö. 745/1344), el-Bahru’l-Muhît, Beyrut 1412/1992. Ebû Ubeyd, el-Kâsım b. Sellâm el-Herevî (ö. 224/838), Fedâ'ilü'l-Kur’ân, (Nşr. Mervân el-Atiyye&Muhsin Harâbe&Vefâ Takiyyuddîn), Beyrut 1415/1995. Ebü’l-Vefâ Nasr el-Vefâî Hurini, el-Metâliu’n-Nasriyye li’l-Metâbiu’l-Mısriyye fî Usûli’l-Hatiyye, Kahire 1304/1887. Elik, Hasan, Kur’an’ın Korunmuşluğu Üzerine, İstanbul 1998.
  13. Emin, Ahmed, Fecru'l-İslâm, (Trc. Ahmed Serdaroğlu) Kahire 1975.
  14. Ersöz, İsmet, Kur’an Tarihi, İstanbul 1996.
  15. Fayda, Mustafâ, ‚Abdullah b. Sa’d b. Ebî Serh‛, DİA, I