Dergiler / Bitki Koruma Bülteni / 2026 / Cilt: 58 Sayı: 2

Harşit Vadisi’nin achipteriid akarları (Acari, Oribatida, Achipteriidae)

Achipteriid mites (Acari, Oribatida, Achipteriidae) of the Harşit Valley

Sayfa
63–69
Yayın Tarihi
2018-03-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak; belirlenen taksonların morfolojik özellikleri, örneklerimize dayanarak gözden geçirildi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Harşit Vadisi’nde yaşayan achipteriid akarlar, 2013 ve 2014 yıllarında toplanan örnekler esas alınarak değerlendirildi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özütlenen akarlar %75’lik etil alkolde tespit edildi ve depolandı.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; belirlenen taksonların morfolojik özellikleri, örneklerimize dayanarak gözden geçirildi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:yeni kayıtlar · Harşit Vadisi · Oribatid akarlar

Özet

Harşit Vadisi’nde yaşayan achipteriid akarlar, 2013 ve 2014 yıllarında toplanan örnekler esas alınarak değerlendirildi. Araştırma alanından toplanan materyallerden akarların özütlenmesi Berlese-Tullgren huni özütleyicisi kullanılarak yapıldı. Özütlenen akarlar %75’lik etil alkolde tespit edildi ve depolandı. Akarların incelenmesinde ışık ve tarama elektron mikroskopları kullanıldı. Örneklerin mikroskopik incelenmesi çukur lamda ve geçici olarak hazırlanmış laktik asitli ortamda yapıldı. Belirlenen taksonların elektron mikroskobu fotoğrafları çekildi. Achipteriidae Thor, 1929 familyasına ait toplam üç tür tespit edildi. Bunlardan Campachipteria ( Triachipteria ) patavina (Oudemans, 1914) ve Campachipteria ( Triachipteria ) petiti (Travé, 1960) Türkiye faunası için yeni kayıt olarak, Achipteria ( Achipteria ) nitens (Nicolet, 1855) ise daha önce Türkiye’den bilinen takson olarak tespit edildi. Sonuç olarak; belirlenen taksonların morfolojik özellikleri, örneklerimize dayanarak gözden geçirildi. Ayrıca Türkiye’den Achipteriidae familyasının bilinen cinsleri için teşhis anahtarı düzenlendi.

Abstract

The achipteriid mites inhabiting in the Harşit Valley (Turkey) were evaluated based on samples collected in 2013 and 2014. The extraction of mites from materials collected from the investigation area was made by using a Berlese-Tullgren funnel extractor. Extracted mites were fixed and stored in 75% ethanol. The light and scanning electron microscopes were used to examine mites. The compound microscopic examinations of specimens were made in lactic acid, mounted in temporary cavity slides. Electron microscope photos of all determined taxa were taken. Total three species belonging to the family Achipteriidae Thor, 1929 were determined. Of these, Campachipteria ( Triachipteria ) patavina (Oudemans, 1914) and Campachipteria ( Triachipteria ) petiti (Travé, 1960) are new records for the Turkish fauna; Achipteria ( Achipteria ) nitens (Nicolet, 1855) has already been determined in Turkey. As a result, the morphological features of all determined taxa were reviewed on the basis of our samples. Furthermore, the identification key to the known genera of the family Achipteriidae from Turkey was arranged.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Zoroğlu, R., Ayyıldız, N. (2018). Harşit Vadisi’nin achipteriid akarları (Acari, Oribatida, Achipteriidae). Bitki Koruma Bülteni, Cilt: 58 Sayı: 2, 63–69. https://doi.org/10.16955/bitkorb.359786

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Aoki J. 1995. Oribatid Mites of High Altitude Forests of Taiwan II. Mt. Nan-huta Shan. Special Bulletin of the Japanese Society of Coleopterology, 4, 123–130.
  2. Ayyıldız N. 1987. Erzurum Ovası Oribatidlerinin (Acari) Bitki Örtüsü ve Toprak Yapısıyla İ1işki1eri. Türkiye I. Entomoloji Kongresi, 13–16 Ekim 1987, İzmir, 621–630.
  3. Bayartogtokh B. and Ryabinin N. A. 2012. The Soil Mite Family Achipteriidae (Acari: oribatida) in Mongolia and the Russian Far East. Acarologia, 52 (2), 135–156.
  4. Bernini F., Avanzati A. M. and Bernini S. 1987. Notulae Oribatologicae XXXVII. Gli Acari Oribatei del Massiccio del Pollino (Italia Meridionale): aspetti faunistici e biogeografici. Lavori della Societa Italiana de Biogeografia, N. S., 10, 379–448.
  5. Denegri G. M. 1993. Review of Oribatid Mites as Intermediate Hosts of Tapeworms of the Anoplocephalidae. Experimental and Applied Acarology, 17, 567–580.
  6. Doğan S., Sevsay S., Ayyıldız N., Özbek H. H., Dilkaraoğlu S., Erman O. and Aksoy H. 2015. The Mite Fauna of Ekşisu Marshes in Erzincan (Turkey). Turkish Journal of Zoology, 39, 571–579.
  7. Gergócs V. and Hufnagel L. 2009. Application of Oribatid Mites as Indicators (Review). Applied Ecology and Environmental Research, 7 (1), 79–98.
  8. Grobler L., Bayram S. and Çobanoğlu S. 2004. Two New Species and New Records of Oribatid Mites from Turkey. International Journal of Acarology, 30 (4), 351–358.
  9. Hammen L. van der. 1952. The Oribatei (Acari) of the Netherlands. Zoologische Verhandelingen, Leiden, 17, 1–139.
  10. Mullen G. R. and OConnor B. M. 2002. Mites (Acari), In: Mullen G. R., Durden L. A. (eds). Medical and Veterinary Entomology, pp. 449-514. Elsevier Science, USA.
  11. Murvanidze M. and Weigmann G. 2003. Contribution to the Oribatid Mite Fauna of Georgia, 1. New Species of Poronota (Acari, Oribatida). Spixiana, 26 (2), 165–170.
  12. Norton R. A. and Behan-Pelletier V. M. 2009. Suborder Oribatida. In: Krantz G. W., Walter D. E. (eds). A Manual of Acarology, 3rd ed., pp. 430–564. Texas Tech University Press, USA.
  13. Pérez-Iñigo C. 1993. Acari Oribatei, Poronota. Fauna Iberica, Vol.3. Museo Nacional de Sciencias Naturales, CSIC, Madrid, 320 p.
  14. Potter D. A. 1998. Destructive Turfgrass Insects: Biology, Diagnosis and Control. Sleeping Bear Press, Inc., Michigan, 347 p.
  15. Shaldybina E. S. 1975. Family Achipteriidae. In: Gilyarov M. S. (ed.). A Key to the Soil Inhabiting Mites, pp. 338–346. Nauka Press, Moscow.
  16. Subías L. S. 2004. Listado Sistemático, Sinonímico y Biogeográfico de los Ácaros Oribátidos (Acariformes, Oribatida) del Mundo (1758-2002). Graellsia, 60 (núm. extr.), 3-305. http://bba.bioucm.es/cont/docs/RO_1.pdf (Date accessed: 07.07.2017).
  17. Subias L. S., Shtanchaeva U. Ya. and Arillo A. 2012. Listado de los Ácaros Oribátidos (Acariformes, Oribatida) de las Diferentes Regiones Biogeográficas del Mundo. Monografías Electrónicas Sociedad Entomológica Aragonesa, 4. www.sea-entomologia.org (Zaragoza, 2012) (Date accessed: 07.07.2017).
  18. Weigmann G. 2006. Hornmilben (Oribatida). Die Tierwelt Deutschlands, Begründet 1925 von Friedrich Dahl, 76. Teil. Goecke & Evers, Keltern, 520 p.