Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Kelâm-ı Fasîh ve Yûnus Emre

Kelâm-ı Fasîh and Yûnus Emre

Sayfa
223–241
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, kelâmın önemi ve edebiyatımızdaki kullanım biçimleri üzerinde durulacak, kelâm-ı kibâr, kibârın kelâmıdır” sözü gereğince Yûnus Emre dilinden kelâmın ve sözün sosyal hayatımızda kazandığı vasıflar değerlendirilmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kelâm, konuşma ve söz söyleme, sözü algılama ma’nâsına gelen Arapça kökenli bir kelimedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Edebiyatımızın sözlü ve yazılı kaynaklarının her şubesinde farklı biçimlerde ve fesâhatla birlikte kullanılan kelâm-ı fasîh, Yûnus Emre’nin şiir dilinde de yerini almış ve çok sayıda ma’nâ ve ifâde özelliği kazanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, kelâmın önemi ve edebiyatımızdaki kullanım biçimleri üzerinde durulacak, kelâm-ı kibâr, kibârın kelâmıdır” sözü gereğince Yûnus Emre dilinden kelâmın ve sözün sosyal hayatımızda kazandığı vasıflar değerlendirilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kelâm, konuşma ve söz söyleme, sözü algılama ma’nâsına gelen Arapça kökenli bir kelimedir. Kelâm, dilimizde söz, beyit, cümle, deyiş, güfte, ibare, ifade, kelime, laf, metin, vecize ve emsal anlamlarında kullanılmıştır. Kelâm-ı fasîh, güzel ve düzgün söz söyleme demektir. Edebiyatımızın sözlü ve yazılı kaynaklarının her şubesinde farklı biçimlerde ve fesâhatla birlikte kullanılan kelâm-ı fasîh, Yûnus Emre’nin şiir dilinde de yerini almış ve çok sayıda ma’nâ ve ifâde özelliği kazanmıştır. Bu makalede, kelâmın önemi ve edebiyatımızdaki kullanım biçimleri üzerinde durulacak, kelâm-ı kibâr, kibârın kelâmıdır” sözü gereğince Yûnus Emre dilinden kelâmın ve sözün sosyal hayatımızda kazandığı vasıflar değerlendirilmeye çalışılacaktır.

Abstract

Kelâm (saying), speaking or making remarks, is a word of Arabic origin which means perceiving a meaning. In our language, kelâm is used for expressing equal meanings of word, verse, sentence, remark, lyric, phrase, vocable, epigram and similar. Kelâm-ı fasîh means saying beautiful and fluent words. Kelâm-ı fasîh, which is used in different forms in all of the branches of the sources of our written and verbal literature, had its place in Yûnus Emre’s poetry language and earned many meanings and expression characteristics. According to Yûnus Emre, kelâm and word is for clever people. Wit is in word and word is in wise. Speech is precious. Speaking to carefree people is like rock echo, you speak and you hear. In this study, the importance of Kelâm and its different uses in our literature is explored. Also, considering the saying “kelâm-ı kibâr is the word of elagant”, the status and features of kelâm from Yûnus Emre in our social life are evaluated.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLER, K. (2010). Kelâm-ı Fasîh ve Yûnus Emre. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 5 - Sayı: 3, 223–241. https://ajindex.com/articles/110193

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. AK, Coşkun, (2001) Bağdatlı Ruhî Dîvânı, Bursa AKAY, Hasan (1995), İslamî Terimler Sözlüğü, İstanbul AKKUŞ, Metin,(1993) Nefî Dîvânı, Ankara ARAT, Reşit Rahmeti,(1992) Atabetü‟l-Hakâyık, TTK Ankara ARAT, Reşit Rahmeti, (1986)
  2. Eski Türk Şiiri, TTK Ankara ATALAY, Besim, (1992) Dîvânü Lûgati‟t-Türk Tercümesi, C.2, TDK Ankara CUNBUR, Müjgân, (2001)
  3. Karacaoğlan, Ankara DİLÇİN, Cem, (2000)
  4. Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, TDK Ankara DOĞAN, Nur Muhammed, (2002) Fuzûlî‟nin Poetikası, İstanbul,
  5. ELÇİN, Şükrü, (1998) Gevherî Divanı, Ankara ERCİLASUN, A. Bican, vd. (1991) Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Ankara EREN, Hasan, (1999)
  6. Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü, Ankara ERGİN, Muharrem, (1994)
  7. Dede Korkut Kitabı I, Ankara ERGİN, Muharrem, (1992)
  8. Orhun Abideleri, İstanbul GÖLPINARLI, Abdülbaki, (1951)Nedim Divanı, İstanbul GÜLER, Kadir, (1989) Âşık Paşa ve Garibnâmesi-9.10. Bablar, (Erciyes Ünv. SBE Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Kayseri GÜZEL, Abdurrahman – TORUN, Ali, (2003)
  9. Türk Halk Edebiyatı El Kitabı, Ankara GÜZEL, Abdurrahman, (2006) Dini Tasavvufî Türk Edebiyatı, Ankara GÜZEL, Abdurrahman, (2002) Hacı Bektaş Velî ve Makâlât, Ankara EREN, Hasan, (1999)
  10. Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü, Ankara İSEN, Mustafa – KURNAZ, Cemal, (1990) Şeyhî Divanı, Ankara İZBUDAK, Veled, (1976),
  11. Mesnevi Şerhi C.I., Ankara KALKIŞIM, Muhsin, (1994) Şeyh Gâlib Divanı, Ankara KARAHAN, Abdülkadir, (1987) Nâbi, Ankara KÖPRÜLÜ, Fuat, (1986)
  12. Türk Edebiyatı Tarihi, İstanbul KUR‟AN-I KERİM, (2006)
  13. Diyanet Yayınları,
  14. Ankara KURNAZ, Cemâl, (1996) Hayâlî Bey Divânının Tahlîli, İstanbul KÜÇÜK, Sabahattin, (1994) Bâkî Dîvânı, Ankara MENGİ, Mine, (1999)
  15. Eski Türk Edebiyatı Tarihi, Ankara MERT, Oktay, (1997)
  16. Köroğlu Bütün Şiirleri, İstanbul ÖZBEK, Mehmet, (1994)
  17. Folklor ve Türkülerimiz, İstanbul PALA, İskender, (1998)
  18. Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü, İstanbul SARAÇ, M. Yekta, (1995) Klasik Edebiyat Bilgisi Belâgât, İstanbul TARLAN, Ali Nihat, (2001) Fuzûlî Divanı Şerhi, Akçağ, Ankara TARLAN, Ali Nihat, (1992) Hayâlî Dîvânı, Akçağ, Ankara TARLAN, Ali Nihat, (1997) Necatî Beğ Divanı, MEB, İstanbul TATÇI, Mustafa, (1990) Yûnus Emre Divanı İnceleme I, KBY, Ankara TATÇI, Mustafa,(1990) Yûnus Emre Dîvanı II. Tenkitli Metin, Ankara TATÇI, Mustafa, (1991) Risâletü‟n-Nushiyye, Ankara TÖKEL, Dursun Ali, (2000) Dîvân Şiirinde Mitolojik Unsurlar, Ankara ULUDAĞ, Süleyman, (1990)
  19. Tasavvuf Terimleri Sözlüğü, İstanbul YALIM, Özcan-Ülkü, (1983)
  20. Eş ve Karşıt Anlamlılar Sözlüğü, Ankara YARDIMCI, Mehmet, (1998) B