Dergiler / Öneri Dergisi / 2024 / Cilt: 19 Sayı: 62

SİYASAL KÜLTÜRÜN POLİTİKA OLUŞTURMA SÜRECİNE ETKİSİ: BİRLEŞİK KRALLIK VE TÜRKİYE’NİN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ

IMPACT OF POLITICAL CULTURE ON THE POLICY-MAKING PROCESS: COMPARATIVE ANALYSIS OF THE UNITED KINGDOM AND TÜRKIYE

Emre Aydilek(KASTAMONU ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4767-2424
Sayfa
166–189
Yayın Tarihi
2024-07-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çabalar, Türkiye’nin siyasal kültürüne yönelik sorunların çözümü için yetersiz ama önemli bir adım olarak görülebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir ülkenin siyasal kültürünün kodlarını, sosyolojik eğilimlerini, çatışma ve uyum alanlarını sorgulamak, o ülkenin siyasal, toplumsal ve beşeri yaşamının sorunlarını tespit etme sürecinde önemli bir adımdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Siyasal kültürdeki belirleyici değerler, semboller ve eğilimler gibi tüm bu parametreler ülkelerin politika oluşturma sürecine doğrudan ya da dolaylı olarak etki yapar.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çabalar, Türkiye’nin siyasal kültürüne yönelik sorunların çözümü için yetersiz ama önemli bir adım olarak görülebilir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Karşılaştırmalı Siyaset · Siyasal Kültür · Politika Oluşturma

Özet

Bir ülkenin siyasal kültürünün kodlarını, sosyolojik eğilimlerini, çatışma ve uyum alanlarını sorgulamak, o ülkenin siyasal, toplumsal ve beşeri yaşamının sorunlarını tespit etme sürecinde önemli bir adımdır. Siyasal kültürdeki belirleyici değerler, semboller ve eğilimler gibi tüm bu parametreler ülkelerin politika oluşturma sürecine doğrudan ya da dolaylı olarak etki yapar. Bu çalışma, Birleşik Krallık ve Türkiye’de siyasi kültürün politika yapımı üzerindeki etkilerine odaklanmakta, söz konusu alandaki farklılıkları ile benzerliklerini anlamaya çalışmakta ve kapsamlı karşılaştırmalı analizler içermektedir. Türkiye’deki toplumsal, politik ve sosyal sorunların çözümü için Birleşik Krallık’tan Türkiye’ye siyasal kültür açısından aktarılabilecek olguların var olup olmadığı sorusu bu araştırmanın temel sorunsalıdır. Bu araştırma sorusundan türetilen hipotez, Türkiye’nin siyasi kültürünün ve siyasi kurumlarının tarihsel bir gelenek olarak – özellikle son yıllarda – siyasallaştığı yönündedir. Bu bağlamda çalışma, Türkiye ve Birleşik Krallık’ın siyasi dinamiklerine dair içgörüler sunarak, karşılaştırmalı siyaset bilimi ve literatürünün az araştırılmış bir alanına katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Çalışmanın metodolojisi ve siyasi kültürle ilgili literatür açıklamaları, seçilen örneklerin analizleri ile entegre biçimde, Türkiye’nin siyasal kültürünü anlamak ve Birleşik Krallık ile karşılaştırmak için bir çerçeve sunulmaktadır. Bu çabalar, Türkiye’nin siyasal kültürüne yönelik sorunların çözümü için yetersiz ama önemli bir adım olarak görülebilir.

Abstract

Questioning the codes, sociological tendencies, fields of social conflict/ harmony of a country’s political culture is essential in identifying the problems of that country’s political, social, and human life. All these parameters, such as determining values, symbols, and tendencies in political culture, directly or indirectly affect the policy-making process of countries. This study focuses on the effects of political culture on policy making in the United Kingdom (UK) and Türkiye, trying to understand the differences and similarities in this area and includes extensive comparative analysis. The main problem of this research is whether phenomena can be transferred from the UK to Türkiye in terms of political culture to solve political and social issues in Türkiye. The hypothesis derived from this research question is that Türkiye’s political culture and institutions have been politicized as a historical tradition, especially in recent years. In this context, the study aims to contribute to an under-researched area of comparative political science and literature by providing insights into the political dynamics of Türkiye and the UK. The study’s methodology and explanations of the literature on political culture, integrated with analyses of selected cases, provide a framework for understanding and comparing Türkiye’s political culture with that of the UK. These efforts can be seen as an insufficient but essential step towards solving the problems of Türkiye’s political culture.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aydilek, E. (2024). SİYASAL KÜLTÜRÜN POLİTİKA OLUŞTURMA SÜRECİNE ETKİSİ: BİRLEŞİK KRALLIK VE TÜRKİYE’NİN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ. Öneri Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 62, 166–189. https://doi.org/10.14783/maruoneri.1473246

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (77)

  1. Alesina, A., & Giuliano, P. (2015). Culture and institutions. Journal of Economic Literature, 53(4), 898-944. http://dx.doi.org/10.1257/jel.53.4.898
  2. Almond, G.A., & Verba, S. (1963). The civic culture: attitudes and democracy in five nations. USA: Princeton University.
  3. Almond, G.A. (1956). Comparative political systems. The Journal of Politics, 18(3), 391-409. https://doi.org/10.2307/2127255
  4. Avcıoğlu, D. (1976). Türkiye’nin düzeni-birinci kitap. İstanbul: Tekin.
  5. Aydın Düzgit, S. (2023). Dünyadaki örnekler ışığında Türkiye'de kutuplaşma. Çarkoğlu, A. v.d. (Ed.). Türkiye siyasetinin sınırları: Siyasal davranış, kurumlar ve kültür. (ss.235-250). İstanbul: Bilgi Üniversitesi.
  6. Aydın, M. et al. (2023). Quantitative research report: Türkiye political social trends survey 2022. İstanbul: Akademetre and Global Academy.
  7. Bednar, J., & Page, S. E. (2018). When order affects performance: Culture, behavioral spillovers, and institutional path dependence. American Political Science Review, 112(1), 82-98. https://doi.org/10.1017/S0003055417000466 Britpolitics. (nd) Characteristics of the British press since 1945 – highly partisan. Retrieved June 10, 2024, from https://www.britpolitics.co.uk/university-british-politics-and-the-media-partisan/
  8. Canan Sokullu, E.S. (2013). Siyasal kültür. Sayari, S., & Bilgin, H.D. (Ed). Karşılaştırmalı siyaset-temel konular ve yaklaşımlar. (ss.102-121). İstanbul: Bilgi Üniversitesi.
  9. Caramani, D. (2011). Comparative politics. UK: Oxford University. CSC (Civil Service Commission) Official Website. About the commission. Retrieved June 27, 2024, from https://civilservicecommission.independent.gov.uk/about-the-commission/
  10. Dalay, G., & Toremark, L. (2024, May 23). Democracy in Turkey. Chatham House. Retrieved June 30, 2024, from https://www.chathamhouse.org/2024/05/democracy-turkey
  11. Dallmayr, F. (2013). Monoloğun ötesinde: Karşılaştırmalı bir siyaset teorisine doğru. (F. Yılmaz, Çev.). Divan Journal of Interdisciplinary Studies, 18(35), 87-107. https://dergipark.org.tr/tr/pub/divan/issue/25964/273539
  12. Demirkaya, N. (2022, 8 Ocak). Kaboğlu 3.5 yılı raporladı: Kurumsal yapı çökerken tek kişi büyüyor. Gazete Duvar. Retrieved 5 May, 2024, from https://www.gazeteduvar.com.tr/kaboglu-35-yili-raporladi-kurumsal-yapi-cokerken-tek-kisi-buyuygu-haber-1548441
  13. Devlet Teşkilatı Merkezi Kayıt Sistemi (DETSİS). Retrieved 27 June, 2024, from https://detsis.gov.tr/
  14. Duffy, B., et al. (2021). Unequal Britain: Attitudes to inequalities after Covid-19. UK: King’s College London.
  15. Durdu, Z. (2018). Siyasal kültür, modern devlet ve demokrasinin demokratikleştirilmesi, International Journal of Social Studies, 11(61), 574-582. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2018.2948
  16. Elazar, D. J. (1972). American federalism: A view from the states. NY: Crowell.
  17. Eldem, T. (2020). Bir alt-alan ve yöntem olarak karşılaştırmalı siyaset. Liberal Düşünce Dergisi, 25(100), 37-68. https://doi.org/10.36484/liberal.818214
  18. Elliot, I.C. et al. (2022). The fragmentation of public administration: Differentiated and decentred governance in the (Dis)United Kingdom. Public Administration, 100(1) Special Issue, 98-115. https://doi.org/10.1111/padm.12803
  19. Eroğul, C. (2016). Çağdaş devlet düzenleri. Ankara: İmaj.
  20. EU. Reports on Turkey prepared by the European Commission. Retrieved 10 June, 2024, from https://www.ab.gov.tr/ilerleme-raporlari_46224.html
  21. Find that Charity. Retrieved 28 June, 2024, from https://findthatcharity.uk /orgid/type/registered-charity
  22. Forman, F.N., & Baldwin, J. (1999). Mastering British politics. NY: Macmillan.
  23. Gencer, B. (2003). Türk siyasi kültürü: Analitik bir çerçeveye doğru. Liberal Düşünce, 8(32), 97-118.
  24. Government's Official Website (GOV.UK). Departments, agencies and public bodies. Retrieved 26 June, 2024, from https://www.gov.uk/government/organisations
  25. Government's Official Website (GOV.UK). How government works. Retrieved 28 June, 2024, from https://www.gov.uk/government/how-government-works
  26. Gürbüz, Y. (1980). Siyasal sistemler. İstanbul: May.
  27. Human Rights Foundation of Türkiye (2021). Shifting lines in the struggle for human rights in Türkiye. Ankara: TİHV. IPSOS. (2024, May). Equalities index 2024. Retrieved 28 June, 2024, from https://www.ipsos.com/sites/default/files/ct/news/documents/2024-05/IEI_2024_Global%20Charts.pdf
  28. Kalaycıoğlu, E., & Kağnıcıoğlu, D. (Ed). (2018). Karşılaştırmalı siyasal sistemler. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
  29. Karpat, K. (2010). Türk demokrasi tarihi. İstanbul: Timaş.
  30. Kızılkaya, E., & Ütücü, B. (2021). IPI Türkiye dijital medya raporu: Türkiye’de ‘yeni ana akım’ yükseliyor. Viyana: International Press Institute.
  31. Konda Araştırma (2021). Türkiye 100 kişi olsaydı. Retrieved 8 June, 2024, from https://interaktif.konda.com.tr/rapor/turkiye-100-kisi-olsa/1
  32. Krupavičius, A., & Isoda, V. & Vaišnoras, T. (2013). Introduction to comparative politics: Didactic guidelines. Kaunas: Aktaja.
  33. Küçükömer, İ. (2009). Sivil toplum yazıları. İstanbul: Profil.
  34. Lewer, A. (2021, May 5). The UK is one of the most centralised advanced democracies – it’s time that changed. New Statesman. Retrieved 29 June, 2024, from https://www.newstatesman.com/spotlight/2021/05/the-uk-is-one-of-the-most-centralised-advanced-democracies-its-time-that-changed
  35. Lijphart, A. (1971). Comparative politics and the comparative method, The American Political Science Review, 65(3), 682-693. https://doi.org/10.2307/1955513
  36. Lijphart, A. (2012). Patterns of democracy: government forms and performance in thirty-six countries. USA: Yale University.
  37. Local Autonomy Index 2.0: United Kingdom (2015-2020). Retrieved 16 June, 2024, from http://local-autonomy.andreasladner.ch/downloads/
  38. Mair, P. (1998). Comparative politics: An overview. Goodin, R.E., & Klingemann, H.D. (Eds). A new handbook of politics science. (pp.309-335). UK: Oxford University.
  39. Mardin, Ş. (2014). Din ve ideoloji. İstanbul: İletişim.
  40. McCormick, J. (2020). Karşılaştırmalı siyaset ve yönetim sistemleri. (Ceylan, M. Çev.). Ankara: Felix.
  41. Muers, S. (2018). Culture, values and public policy. (IPR Report). UK: University of Bath.
  42. NCVO. (2023, October 12). UK civil society almanac 2023: Data. trends. insights. Retrieved 22 June, 2024, from https://www.ncvo.org.uk/news-and-insights/news-index/uk-civil-society-almanac-2023/workforce/
  43. Neal, H. L. (2019). Political culture and policy: The impact of culture and values on school choice legislation (Doctoral dissertation, Old Dominion University). https://doi.org/10.25777/d6tz-0z43
  44. Office for National Statistics. (2024). Public sector employment, UK: March 2024. Retrieved 26 June, 2024, from https://www.ons.gov.uk/employmentandlabourmarket/peopleinwork/publicsectorpersonnel/bulletins/publicsectoremployment/march2024
  45. Özbudun, E. (1968). İngiltere’de parlâmento egemenliği teorisi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 25(1). https://doi.org/10.1501/Hukfak_0000001334
  46. Özdemir, H., & Kanat C. (2020). On the change in British political culture in neo-liberal period. Turkish Studies-Economics, Finance, Politics, 15(4), 2337-2359. http://dx.doi.org/10.47644/TurkishStudies.46589
  47. RSF-Reporters Without Borders. (2024). World press freedom index 2024. Retrieved 23 June, 2024, from https://rsf.org/en/2024-world-press-freedom-index-journalism-under-political-pressure
  48. Roberts, G.K. (1972). Comparative politics today. Government and Opposition, 7(1), 38-55. https://doi.org/10.1111/j.1477-7053.1972.tb00832.x
  49. Roskin, M.G. (2007). Çağdaş devlet sistemleri-siyaset, coğrafya, kültür. Ankara: Adres.
  50. Russell, M., & James, L. (2024). Representation of the UK Parliament’s power in the national media: Too weak, or too strong? Parliamentary Affairs, 20, 1-26. https://doi.org/10.1093/pa/gsae005
  51. Sahnagil, S. (2021). Türk siyasal kültürü kapsaminda bir sistem arayışı: Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi, Ekev Academi Dergisi, 25(88), 523-540. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sosekev/issue/71386/1147788
  52. Sandel, M.J. (2017). Adalet: yapılması gereken doğru şey nedir? (Kocaoğlu, M. Çev.). Ankara: Eski Kitaplar.
  53. Seavey, J. W., Aytur, S. A., & McGrath, R. J. (2023). Political culture. Seavey, J. (Ed.). Health policy analysis. (pp. 111-126). NY: Springer.
  54. Smith, M. (2017, March 7). How left or right-wing are the UK’s newspapers? YouGov. Retrieved 29 March, 2024, from https://yougov.co.uk/politics/articles/17715-how-left-or-right-wing-are-uks-newspapers
  55. Sodaro, M.J. (2008). Comparative politics: A global introduction. NY: McGraw.
  56. Somer, M. (2019). Turkey: The Slippery slope from reformist to revolutionary polarization and democratic breakdown. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 681(1), 42-61. https://doi.org/10.1177/0002716218818056
  57. Stephenson, J. (2023). Culture and sustainability. London: Palgrave Macmillan
  58. Stowers, S. (2024, April 2). Local government in England, Scotland and Wales. UK in a changing Europe. Retrieved 20 May, 2024, from https://ukandeu.ac.uk/explainers/local-government-in-england-scotland-and-wales/
  59. T.C. Anayasası 1982. Resmi Gazete. Tarih: 9/11/1982, Sayı: 17863
  60. T.C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Resmi Web Sayfası, Political parties and statutes. Retrieved 21 June, 2024, from https://www.gpo.gov.tr/kategori/38/political-parties-and-statutes
  61. Tek, Ö.B. (2023, 16 Eylül). Türkiye’de seçmen davranışı analizleri. Perspektif. Retrieved 9 February, 2024, from https://www.perspektif.online/turkiyede-secmen-davranisi-analizleri/
  62. Tekeli, I. (2002). Türkiye’de yeni bir siyasal kültürün gerekliliği ve gerçekleştirilebilirliği üzerine düşünceler. İstanbul: Sodev.
  63. The Cabinet Manual, 2011. Retrieved 6 April, 2024, from https://www.gov.uk/government/publications/cabinet-manual
  64. The Constitutional Reform Act 2005, Retrieved 7 April, 2024, from https://www.legislation.gov.uk/ukpga/2005/4/contents
  65. The House of Commons Library. (2022, August 30). Membership of political parties in Great Britain. (Research Briefing). Retrieved 16 June, 2024, from https://commonslibrary.parliament.uk
  66. Turan, I. (1996). Siyasal sistem siyasal davranış. İstanbul: Der.
  67. Turenne, S. (2022). The ‘good chap’ and a ‘new type of judge’: the UK constitution under stress. Teoría Y Realidad Constitucional, 50, 613-628. https://doi.org/10.5944/trc.50.2022.36386
  68. Türkiye Raporu (2021, Şubat 14). Siyasetin dili nasıl? Retrieved 24 February, 2024, from https://turkiyeraporu.com/arastirma/siyasetin-dili-nasil-1982/
  69. UK Parliament Official Website. How Parliament works. Retrieved 29 June, 2024, from https://www.parliament.uk/
  70. V-Dem Institute. (2022). Democracy Report 2022: Autocratization changing nature? Retrieved 18 February, 2024, from htps://v-dem.net/democracy_
  71. V-Dem Institute. (2024). Democracy Report 2024: Democracy winning and losing at the ballot. Retrieved 18 February, 2024, from https://www.v-dem.net/publications/democracy-reports/
  72. Verba, S. (1967). Some dilemmas in comparative research. World Politics, 20(1), 111-127. https://doi.org/10.2307/2009730
  73. World Justice Project. Rule of law index 2022 and 2023, Retrieved 24 June, 2024, from https://worldjusticeproject.org/rule-of-law-index/global
  74. Yarcı, S. (2018). Türk toplumunun tarz-ı siyaseti. Batal, S. (ed.). Sosyal bilimlerde alternatif yorumlar. (ss. 29-51). Ankara: Gece Kitaplığı.
  75. Yayla, A. (2014). Karşılaştırmalı siyasal sistemler. Ankara: Liberte.
  76. Yıldırım, U.T. (2020). Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin eleştirileri: Türkiye’de muhalefet partileri üzerinden bir inceleme. The Journal of Academic Social Science Studies, 13(79), 509-524. http://dx.doi.org/10.29228/JASSS.39936
  77. Yılmaz, N. (2013). Karşılaştırmalı siyaset biliminin konusu ve seçme eserler bibliyografyasi. The Journal of Academics Social Science Studies, 6(6), 1323-1340. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS1692