Örgütsel Öğrenme ve Örgütsel Çift Yönlülük Konusunda Türkiye’de YÖK Ulusal Tez Merkezi’nde Kayıtlı Doktora Tezleri Üzerine Bibliyometrik ve İçerik Analizi

Kaynakça (188)

1. Abuareish, M. (2023). Kurumsal yönetişim ve kurumsal sosyal sorumluluğun örgütsel öğrenme yoluyla rekabet avantajı üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Okan Üniversitesi, İstanbul.
2. Acar, B. (2021). Örgütsel öğrenmenin iş tatminine etkisi: Demir-çelik sektöründe bir uygulama. (Yayınlanmamış doktora tezi). Karabük Üniversitesi, Karabük.
3. Acar, P. (2016). Yetenek yönetimi ve örgütsel öğrenme yeteneğinin sinerjik etkileşiminin, örgütsel yenilikçilik üzerine etkisi: Hızlı moda hazır giyim sektörü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
4. Acar, S. (2021). Örgütsel öğrenmenin sürdürülebilir insan kaynakları yönetimine etkisi: BİST sürdürülebilirlik endeksinde yer alan firmalar üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar.
5. Akan, B. (2017). Personel güçlendirme ve örgütsel öğrenmenin örgütsel yaratıcılığa etkisi: Konu ile ilgili bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Trakya Üniversitesi, Edirne.
6. Akay, E. (2020). Yönetim kurulu yaratıcılığı ve çift yönlü yenilikçilik kararları arasındaki ilişkide yaratıcılık iklimi, üye yaratıcılığı, çeşitlilik ve çevrenin rolü: Kurumsal yönetim kurullarında ampirik çalışma (Yayınlanmamış doktora tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
7. Akgün, K. (2020). Stratejik yönetim örgütsel çift yönlülük ve uluslararasılaşma ilişkisi: KOBİ’ler üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Nişantaşı Üniversitesi, İstanbul.
8. Akkanat, F. (2022). Hava seyrüsefer kurumlarında toplam kalite yönetimi ve toplam kalite yönetiminin örgütsel öğrenme üzerine etkisi: DHMİ uygulaması. (Yayınlanmamış doktora tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi, Bursa.
9. Akpınar, A. T. (2007). Örgütsel öğrenme ile örgüte bağlılık arasındaki ilişki: Türkiye otomotiv lastik üretimi sektöründe bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
10. Aksu, M. V. (2023). Endüstri 4.0’a geçişte örgütsel öğrenme üzerine model önerisi: Bir KOBİ örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Muğla.
11. Aleem, A. K. (2024). Örgütsel öğrenme ve örgütsel adalet algısının çalışan performansına etkisinde çalışmaya tutkunluğun aracılık rolünün değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
12. Almachı, S. (2019). Örgütsel öğrenmenin çalışan performansına etkisi: Gaziantep ve Kahramanmaraş bölgesi tekstil sektörü üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
13. Altıntaş, F. F. (2019). Örgütsel öğrenme ve boyutlarının ilişkisel analizi: Sağlık kurumu çalışanları üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Karabük Üniversitesi, Karabük.
14. Ardıç, M. (2022). Algılanan çevresel belirsizlik düzeyinin performansa etkisinde örgütsel ustalığın aracı rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
15. Attar, M. (2014). Üst düzey yöneticilerin liderlik özelliklerinin örgütsel ustalık düzeyine etkisi: Türk bankacılık sektörü üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
16. Avcı, N. (2008). Konaklama işletmelerinde örgütsel öğrenme, iş tutumları ve örgütsel sapma arasındaki ilişkinin analizi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
17. Avcı, U. (2005). İşletmelerde örgütsel öğrenme-örgütsel performans ilişkisi: Konaklama işletmelerinde örgütsel öğrenme-örgütsel performans ilişkisine yönelik inceleme. (Yayınlanmamış doktora tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta
18. Ayas, S. (2017). Ulusal mesafe ve örgütsel öğrenmenin sınır-ötesi şirket satın almaları üzerine etkisi: 2006-2015 Avrupa örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
19. Ayazlar, G. (2012). Otel işletmelerinde örgütsel öğrenme ve bilgi paylaşımının hizmet inovasyon performansına etkisi: Kuşadası 5 yıldızlı otel işletmelerinde bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
20. Aydın, B. (2009). Örgütsel etkililiği arttırmada, örgütsel öğrenme kapasitesi, değer oluşturucu liderlik ve örgütsel kültürün etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli.
21. Ayduğ, D. (2021). Öğretim elemanlarının örgütsel öğrenme ve inovasyon yönetimi görüşleri arasındaki ilişkide örgütsel unutmanın aracılık rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
22. Bakan, M. (2024). Yazılım sektöründe örgütsel öğrenmenin inovasyon ve örgütsel rekabet üzerine etkisi: Bir alan araştırması. (Yayınlanmamış doktora tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Kahramanmaraş.
23. Balcı, İ. (2024). Lise öğretmenlerinin sinerjik yönetim algılarının örgütsel kültür ve örgütsel öğrenme algıları üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
24. Banoğlu, K. (2019). Okul müdürlerinin teknoloji liderliği yeterlikleri, okullardaki örgütsel öğrenme ortamı ve örgüt-içi sosyal ağ yapıları arasındaki ilişkinin çok yönlü analizi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
25. Barlak, G. B. Ö. (2010). Örgütsel öğrenmenin Türk mimari tasarım firmalarının performansına etkisi: Bir yapısal denklem modeli. (Yayınlanmamış doktora tezi). İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, İzmir.
26. Başak, Z. S. (2021). Örgütsel hafıza ve öğrenen örgütlerin adaptasyon ve firma performansı etkisinde örgütsel çift yönlülüğün aracı rolü: Bilişim ve teknoloji sektöründe bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
27. Başar, Ö. (2022). Stratejik esnekliğin örgütsel çift yetenekliliğe olan etkisinde rekabet stratejilerinin rolü: Yiyecek içecek işletmelerinde bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Nevşehir.
28. Başkan, K. (2020). Otel işletmelerinde liderlik özellikleri, örgütsel ustalık ve örgütsel performans ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
29. Biçer, M. (2017). Etik iklim, örgütsel öğrenme ve yenilikçi davranış ilişkisi üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi, Osmaniye.
30. Biçkes, D. M. (2011). Örgütsel öğrenme, inovasyon ve firma performansı arasındaki ilişkiler: İnovasyonun aracılık etkisine yönelik büyük ölçekli işletmelerde bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
31. Bulutlar, F. (2005). Sübjektif iyiliğin, öğrenen örgüt iklimi ile performans ve örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişki üzerindeki etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
32. Chouseinoglou, O. (2012). Yazılım geliştirme organizasyonlarında organizasyonel öğrenmeyi değerlemek. (Yayınlanmamış doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
33. Çeçe, F. (2023). Örgütsel öğrenmenin iş performansı üzerindeki etkisinde örgütsel destek ve yüksek performanslı insan kaynakları uygulamalarının aracılık rolleri: Tekstil sektöründe bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, İstanbul.
34. Çelik, D. (2023). Örgütsel çift yönlülük ve teknolojik inovasyon yeteneğinin firma performansına etkisinde rekabet avantajının aracı rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
35. Çelik, V. (2014). Örgütsel öğrenme kapasitesi, yenilik ve finansal performans ilişkisi: Dönüşümcü liderliğin Ilımlaştırıcı etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli
36. Çeti, B. (2024). Konaklama işletmeleri arasındaki ağların örgütsel öğrenme yeteneği ve örgütsel yenilikçilik ile ilişkisi: Ankara’daki 5 yıldızlı otel işletmelerinde bir uygulama. (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, Ankara.
37. Çiftçi, G. (2015). Turizm işletmelerinde kriz yönetimi uygulamalarının örgütsel öğrenme ve işletme performansı açısından ampirik olarak analizi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Namık Kemal Üniversitesi, Tekirdağ.
38. Çömez, P. (2012). Örgütlerde çift yeteneklilik ve örgütsel yenilik ilişkisinde liderlik tiplerinin rolü ve firma yenilik performansına etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli.
39. Damar, A. (2021). KOBİ’lerde örgütsel maharet ve çeviklik: Kültürlerarası karşılaştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
40. Demirel, O. (2020). Bilgi yönetimi süreci ile yenilikçilik arasındaki ilişkide örgütsel öğrenmenin aracılık rolü: Teknoloji geliştirme bölgelerinde bir uygulama. (Yayınlanmamış doktora tezi). Düzce Üniversitesi, Düzce.
41. Divrik, B. (2022). Türk tekstil ve konfeksiyon ihracatçısı küçük ve orta ölçekli işletmelerde uluslararasılaşma sürecinde dijitalleşmenin etkileri ve örgütsel öğrenme odaklı bir model önerisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Medipol Üniversitesi, İstanbul.
42. Durak, M. Ş. (2020). Örgütsel öğrenmenin stratejik esneklik üzerindeki etkisinde dinamik yeteneklerin aracılık rolü: Havayolu sektöründe bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
43. Efe, M. N. (2015). Girişimsel yönelim, entelektüel sermaye ve örgütsel öğrenme yeteneklerinin firma performansı üzerine etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
44. Eminoğlu, G. M. (2024). Örgütsel empati ve örgütsel öğrenme arasındaki ilişkiler. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Teknik Üniversitesi, Kocaeli.
45. Erarslan, İ. (2020). Örgütsel çift yönlülük ve adaletin örgütsel destek algısı üzerinden örgütsel öğrenmeye etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
46. Erdağ, T. (2024). Çevresel belirsizliğin organizasyonel yenilik üzerine etkisinde bilgi yönetimi, organizasyonel öğrenme ve değişime açıklığın rolü: Türk işletmelerinde bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
47. Ergin, B. (2014). Türkiye’de yükseköğretim sisteminde kalite ve etkililik açısından kendi kendine liderlik yaklaşımının öğretim üyesi yetkinlikleri ve örgütsel öğrenme kapasitesi üzerine etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
48. Eroğlu, S. (2022). Dönüştürücü liderliğin rekabet avantajına etkisinde örgütsel öğrenmenin aracılık rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
49. Evliya, T. (2021). Sosyal bağlar ile sürdürülebilir pazar avantajı kazanmada örgütsel öğrenme yeteneği ve sosyal sermayenin aracı rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
50. Gemici, E. Ç. (2019). Çevresel çalkantı ve örgütsel yenilikçilik ilişkisi: Örgütsel öğrenme ve yüksek performanslı iş uygulamalarının etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
51. Gökgöz, H. (2020). Örgütsel öğrenme ve eleştirel düşünmenin örgüt içi girişimciliğe etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Trakya Üniversitesi, Edirne.
52. Gözen, A. (2018). Aile işletmelerinde aile etkisi ve örgütsel ustalık kavramlarının işletme performansı üzerindeki etkilerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, İstanbul.
53. Gülenç, S. (2019). Medikal turizm hizmeti veren hastanelerde sağlık otelciliği hizmetleri ile örgütsel ustalık ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
54. Gülenç, S. (2019). Medikal turizm hizmeti veren hastanelerde sağlık otelciliği hizmetleri ile örgütsel ustalık ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir. Tezleri Üzerine Bibliyometrik ve İçerik Analizi
55. Haile, E. A. (2019). Stratejik insan kaynakları yönetimi uygulamaları ile örgütsel inovasyon arasındaki ilişkide örgütsel öğrenme yeteneğinin rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
56. Hamad, Z. M. M. (2016). Organizasyona dayanıklılık ve örgütsel öğrenme kabiliyetinin rekabetçi istihbarat üzerindeki etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Okan Üniversitesi, İstanbul.
57. Işık, Ö. (2020). Dijital çağda işletmelerde kurumsallaşma ve örgütsel öğrenmenin örgütsel yenilikçilik üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
58. Kaçmaz, R. (2015). Eğitim kurumlarında stratejik insan kaynakları yönetimi uygulamaları ile örgütsel öğrenme arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
59. Kale, M. (2003). Liselerin örgütsel öğrenme düzeylerinin belirlenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
60. Kalmuk, G. (2016). Stratejik oryantasyonlar ve yenilikçiliğin hastane performansına etkisinde örgütsel öğrenme yeteneğinin ara değişken rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Okan Üniversitesi, İstanbul.
61. Karabetyan, L. (2019). Örgütsel öğrenme, bilgi yönetimi ve inovasyonun örgütsel performansa etkisi: Hizmet işletmelerinde bir uygulama. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.
62. Karaca, D. (2021). Örgüt kültürü, örgütsel öğrenme, yönetim inovasyonu ve yeni ürün geliştirme performansı ilişkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
63. Karadağ, T. F. (2018). Türkiye’deki spor federasyonları çalışanlarının örgütsel öğrenme ve bireysel yenilikçilik profillerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
64. Karakaya, R. (2023). Örgütsel öğrenmenin karar vermeye etkisinde yönetişimin aracılık rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Karabük Üniversitesi, Karabük.
65. Kasapoğlu, E. B. (2023). Limanlarda örgütsel öğrenme yeteneği ve örgütsel çift yeteneklilik ilişkisinde yönetsel yetkinliklerin moderatör etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
66. Kaya, R. (2017). Maliyet liderliği stratejisi ile firma performansı arasındaki ilişkide örgütsel öğrenmenin aracılık etkisi: Seyahat acenteleri üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Düzce Üniversitesi, Düzce.
67. Keçeli, S. (2018). Çalışan perspektifinden örgütsel öğrenme yeteneğinin görev ve bağlamsal performansa etkisi: Sağlık sektöründe bir uygulama. (Yayınlanmamış doktora tezi). Haliç Üniversitesi, İstanbul.
68. Keçeli, S.K. (2015). Dinamik bir yetenek olarak stratejik çift yönlülük ve firma performansı: Örgüt bağlamındaki davranışsal öncülleri ve şebekeleşmenin moderatör etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli.
69. Koç, U. (2008). Örgütsel öğrenme, sonuçları ve İMKB›de bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
70. Korkmaz, C. İ. (2024). Proaktif kişilik ve vicdani zekânın örgütsel öğrenmeye etkisinde özyeterliliğin aracı rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
71. Korkmaz, E. (2023). Örgütsel öğrenme ve yenilikçilik ilişkisinde bilgi yönetimi ve yaratıcılığın rolü: Bir kamu iktisadi teşebbüşünde araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi, Balıkesir.
72. Kozcu, G. Y. (2020). Örgütsel öğrenme yeteneği, örgütsel dayanıklılık, örgütsel performans ve pazar türbülansı: Durumsal Aracılık Modeli. (Yayınlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
73. Köse, A. N. (2021). Örgütsel öğrenme ile bireysel iş performansı ilişkisinde örgütsel zekâ ve yenilikçi iş davranışının rolleri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
74. Köse, C. (2014). Örgütsel öğrenmenin kurumsal çevrecilik üzerindeki etkisi ve endüstri türü değişkeninin bu ilişkideki düzenleyicilik etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
75. Köse, E. K. (2013). İlköğretim kurumu öğretmenlerine göre okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile örgütsel öğrenme arasındaki ilişkide örgütsel sessizlik ve karara katılımın aracı etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
76. Küsbeci, P. (2020). Kurumsal hafıza ve örgütsel öğrenmenin kurum kültürü aracılığıyla firma performansı üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
77. Mayda, F. (2022). Yetenek yönetiminin örgütsel yaratıcılık üzerine etkisinde örgütsel çok yönlülüğün aracı etkisi ve bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.
78. Mert, G. (2017). Kurumsal duygusal hafıza ile örgütsel öğrenme, firma yenilikçiliği ve firma performansı arasındaki ilişkiler. (Yayınlanmamış doktora tezi). Beykent Üniversitesi, İstanbul.
79. Mhamed, E. A. S. (2022). Araçsal liderlik ve otantik liderliğin sosyal becerilerin aracılık rolü ile duygusal bağlılık ve örgütsel öğrenmeye etkisi: Maroc Telecom ve Türk Telekom’un karşılaştırmalı bir analizi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.
80. Mır, M. (2023). Araştırma üniversitesi kütüphanelerinde yöneticilerin liderlik tarzlarının örgütsel öğrenmeye etkisi: Bir uygulama modeli önerisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
81. Onağ, A. O. (2014). Örgütsel öğrenme kabiliyetinin örgütsel yenilikçilik aracılığıyla yeni ürün ve işletme performansına etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.
82. Örmeci, B. (2023). Kaynak temelli yaklaşım çerçevesinde bilişim teknolojisi yetkinliği, örgütsel öğrenme ve firma performansı arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış doktora tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar.
83. Özdemir, B. (2006). Örgütsel öğrenme, çevre ve örgütsel performans ilişkisi: Otel yöneticilerinin algılamaları üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
84. Özer, A. (2017). Örgütsel öğrenme kültürü, inovasyon iklimi ve kurumsal dayanıklılık/rezilyans. (Yayınlanmamış doktora tezi). Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul.
85. Özyurt, M. (2010). Yönetici rolleri ve örgütsel öğrenme ortamının eğitim transferine etkisi ve bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
86. Rakhymzhanov, A. (2022). Okul müdürlerinin liderlik stili, örgütsel öğrenme ve öğretmen liderliği arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
87. Sağlam, M. (2020). Öğrenen örgüt anlayışının ve entelektüel sermayenin, örgütsel ustalık ve örgütlerin girişimcilik yönelimi üzerindeki etkisi: Hizmet ve üretim sektörü yönetici algılarının karşılaştırmalı analizi. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, İstanbul.
88. Saka, U. (2020). Organizasyonel öğrenme, adımları ve uygulanması. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
89. Sebzecili, S. İ. (2022). Özel hastanelerde yetenek yönetimi, bilgi yönetimi ve örgütsel öğrenmenin örgütsel performansa etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Biruni Üniversitesi, İstanbul.
90. Söylemezoğlu, E. (2023). Örgütsel öğrenme ve personel güçlendirmenin örgütsel yenilikçilik ve performansa etkisi: Uluslararası akreditasyona sahip hastaneler örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
91. Sünnetçioğlu, S. (2016). Örgütsel öğrenme ve inovasyonun kurumsal çevrecilik üzerindeki etkileri: İstanbul ilindeki restoranlar üzerine bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
92. Şahin, R. (2022). Havacılık İş Modeli Yapısı Ve Firma Performansı: Organizasyonel Çift Yönlülük Becerilerinin Etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul. Tezleri Üzerine Bibliyometrik ve İçerik Analizi
93. Şanal, M. (2013). Çift yetenekliliğin pazar oryantasyonu ve firma performansı ile ilişkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli.
94. Şekerli, E. B. (2014). Güvenilirliği yüksek örgütlerde örgütsel bağlılık ve örgütsel öğrenme kabiliyeti ilişkisi üzerine bir araştırma: Türk hava trafik kontrol örgütlenmeleri örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Muğla.
95. Tahralı, S. İ. (2014). Jenerik stratejiler, yenilikçilik çabaları, çift yeteneklilik ve firma performansı arasındaki ilişkiler. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Teknik Üniversitesi, Kocaeli.
96. Taşkın, F. (2020). Kurum kültürü, örgütsel öğrenme ve kurumsal girişimcilik arasındaki ilişkiler ve bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
97. Tibet, B. A. (2015). İlk ve orta dereceli okullarda örgütsel öğrenme kapasitesinin yordayıcıları. (Yayınlanmamış doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
98. Töremen, F. (1999). Devlet liselerinde ve özel liselerde örgütsel öğrenme ve engelleri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
99. Tunç, A. Ö. (2015). Üst yönetim takımının davranışsal bütünlüğü, örgütsel çiftyönlülük ve örgüt performansı: Bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
100. Türkay, O. (2007). Pazara dayalı örgütsel öğrenme: konaklama işletmelerinde pazara dayalı örgütsel öğrenmeyi belirleyen değişkenler ve pazarlama performansına etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
101. Uğurlu, Ö. Y. (2011). Örgütsel öğrenme yeteneğinin ürün yeniliği performansına etkisi: Üretim işletmelerinde bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar.
102. Ulucan, S. (2023). Aile işletmelerinde örgütsel ustalığın rekabet avantajındaki etkisinde örgüt kültürünün düzenleyici rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
103. Uludağ, D. (2022). Kurumsal duygusal hafıza ve örgütsel öğrenmenin sürdürülebilirliğe etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Altınbaş Üniversitesi, İstanbul.
104. Ulutin, H. C. (2010). Okul yöneticilerinin kurumlarının kimliğine ve örgütsel öğrenme kapasitesine ilişkin algıları. (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
105. Ünlü, Ü. Ş. (2019). Örgütsel öğrenme ve inovasyonun firma performansı üzerine etkisi: Taşımacılık sektörü örneği. (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
106. Ünsal, A. A. (2022). KOBİ’lerde örgütsel çift yönlülüğün ve dijital dönüşümün rekabet avantajına etkilerinin stratejik çeviklik ve çevresel olumsuzluğun düzenleyici rolleri altında araştırılması. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.
107. Ürü, F. O. (2009). Örgütsel öğrenmenin çalışan yaratıcılığına etkisi (İSO 500›de yer alan demir-çelik, otomotiv ve tekstil sektörlerindeki işletmelerde bir araştırma). (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
108. Vakıflı, I. (2023). Kalıcı yapısal değişikliklerde dönüşümcü liderliğin örgütsel çiftyönlülüğe etkisi ve bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
109. Yağcı, M. (2016). Finansal istikrar arayışı: Türkiye’de merkez bankacılığı,örgütsel öğrenme ve finansal istikrar politikası’nın proaktif yönetişimi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Koç Üniversitesi, İstanbul.
110. Yalcin, M. G. (2017). Supply chain ambidexterity (scx). (Yayınlanmamış doktora tezi). University of Rhode Island, Yurtdışı.
111. Yalçınkaya, A. (2019). Gençlik ve spor il müdürlüklerinde görev yapan yöneticilerin öğrenilmiş çaresizlikleri psikolojik sözleşmeleri ve örgütsel öğrenme düzeylerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
112. Yavaş, T. (2012). Ortaöğretim okul yöneticileri ve öğretmenlerinin öğrenilmiş çaresizlik, tükenmişlik ve öz-yeterlik algılarının örgütsel öğrenme düzeylerine etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
113. Yavuz, M. (2014). Kriz hazırlık yeteneğinde örgütsel öğrenmenin rolü ve firma performansına etkileri. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli.
114. Yazar, F. (2022). Örgütsel sapma davranışlarının kontrolünde pozitif psikolojik sermayenin ve örgütsel öğrenmenin etkisi: Bir örnek olay çalışması. (Yayınlanmamış doktora tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar.
115. Yıldırım, Ş. S. (2017). Bilgi yönetimi ve inovasyon perspektifinden stratejik çift yeteneklilik: Ankara teknoloji geliştirme bölgelerinde bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
116. Yılmaz, E. (2017). Akademisyenlerde örgütsel ustalık, etiksel ifşa arasındaki ve işten ayrılma niyeti arasındakı ilişki. (Yayınlanmamış doktora tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
117. Yılmaz, M. (2008). Örgütsel öğrenmede bilgi merkezinin rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
118. Yigital, S. (2018). Kurumlarda hata yönetimi kültürü ve örgütsel öğrenmenin hizmet yenilikçiliğine etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gebze Teknik Üniversitesi, Kocaeli.
119. Amjad, A., & Nor, K. M. (2020). Organizational ambidexterity: The state of global research using bibliometric analysis on Scopus database. Journal of xi’an University of Architecture & Technology, 12(5), 1522-1540.
120. Andriopoulos, C., & Lewis, M. W. (2009). Exploitation-exploration tensions and organizational ambidexterity: Managing paradoxes of innovation. Organization science, 20(4), 696-717. Arantes, A. D. A. R. B., & Lima Soares, J. (2021). Mediating effect of management control systems in the interaction between ambidexterity and organizational learning in Brazilian NPO. Journal of technology management & innovation, 16(2), 56-69.
121. Argote, L. (2011). Organizational learning research: Past, present and future. Management learning, 42(4), 439- 446.
122. Argyris, C., & Schön, D. (1978). Organizational learning: A theory of action perspective. Reading, MA: Addison- Wesley. Arı, G. S., Armutlu, C., Tosunoğlu, N. G., & Toy, B. Y. (2009). Pozitivist Ve Postpozitivist Paradigmalar Çerçevesinde Metodoloji Tartışmalarının Yönetim Ve Pazarlama Alanlarına Yansımaları. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(1), 113-141.
123. Astley, W. G., & Van de Ven, A. H. (1983). Central perspectives and debates in organization theory. Administrative science quarterly, 245-273.
124. Attia, A. & Eldin, I. E. (2018). Organizational Learning, Knowledge Management Capability and Supply Chain Management Practices in the Saudi Food Industry. Journal of Knowledge Management, 22(6), 1217- 1242.
125. Ayden, C., & Düşükcan, M. (2004). Örgütsel Öğrenme Kavramı Ve Öğrenme Engellerinin Giderilmesinde Örgüt Kültürü Ve Liderliğin Rolü. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2(4), 120-139.
126. Aydınlı, H. İ. (2005). Örgütsel öğrenme ve oryantasyonları. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, (1), 82-98. Tezleri Üzerine Bibliyometrik ve İçerik Analizi
127. Bapuji, H., & Crossan, M. (2004). From Questions to Answers: Reviewing Organizational Learning Research. Management Learning, 35(4), 397–417. doi:10.1177/135.050.7604048270
128. Bateson, G. (1942). Naven. C. A. W. Publications.
129. Bateson, G. (1972). Steps to an ecology of mind: Collected essays in anthropology, psychiatry, evolution, and epistemology. University of Chicago Press.
130. Benner, M. J. & Tushman, M. L. (2003). Exploitation, exploration, and process management: the productivity dilemma revisited. Academy of Management Review, 28, 238–56.
131. Bodwell, W. and Chermark, T. J. (2010). Organizational ambidexterity: integrating deliberate and emergent strategy with scenario planning. Technol Forecast Soc Change, 77, 193–202. Bontis, N., Crossan, M. M., & Hulland, J. (2002). Managing an organizational learning system by aligning stocks and flows. Journal of management studies, 39(4), 437-469.
132. Brix, J. (2019). Ambidexterity and organizational learning: revisiting and reconnecting the literatures. The Learning Organization, https://doi.org/10.1108/TLO-02-2019-0034
133. Burgelman, R. A. (1991). Intraorganizational ecology of strategy making and organizational adaptation: theory and field research. Organization Science, 2, 239–62. Calantone, R. J., Cavusgil, S. T., & Zhao, Y. (2002). Learning orientation, firm innovation capability, and firm performance. Industrial marketing management, 31(6), 515-524.
134. Chakma, R., Paul, J., & Dhir, S. (2021). Organizational ambidexterity: A review and research agenda. IEEE Transactions on Engineering Management, 71, 121-137.
135. Chiva, R., & Alegre, J. (2009). Organizational learning capability and job satisfaction: An empirical assessment in the ceramic tile industry. British Journal of Management, 20(3), 323-340. Cobo, M. J., López-Herrera, A. G., & Herrera-Viedma, E. (2015). A relational database model for science mapping analysis. Acta Polytechnica Hungarica, 12(6), 43-62.
136. Cohen, W. M. & Levinthal, D.A. (1990). Absorptive Capacity: A New Perspective on Learning and Innovation. Administrative Science Quarterly, 35 (1), 128–152. Crossan, M. M., Lane, H. W. and White, R. E. (1999). An organizational learning framework: From intuition to institution. Academy of Management Review. 24(3), 522-537.
137. Crossan, M., Vera, D., & Pathak, S. (2021). Organizational learning. Duhaime, I. M., Hitt, M. A., & Lyles, M. A. (Ed.). Strategic Management: State of the Field and Its Future. (ss. 467-484). New York: Oxford University Press
138. Cyert, R. M. & March, J. G. (1963). A Behavioral Theory of the Firm. Prentice-Hall, Englewood Cliffs, NJ DiBella, A. J., Nevis, E. C., & Gould, J. M. (1996). Understanding organizational learning capability. Journal of management studies, 33(3), 361-379.
139. Do, T. T., & Mai, N. K. (2022). Organizational learning and firm performance: a systematic review. International Journal of Productivity and Performance Management, 71(4), 1230-1253.
140. Dodgson, M. (1993). Organizational learning: a review of some literatures. Organization studies, 14(3), 375-394. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of business research, 133, 285-296.
141. Elkjaer, B. (2022). Taking stock of “Organizational Learning”: Looking back and moving forward. Management Learning, 53(3), 582 – 604.
142. Erkul, H., & Kanten, P. (2019). Metodolojik Açıdan Lisansüstü Bitirme Tezleri Üzerine Nitel Bir Araştırma. Management and Political Sciences Review, 1(1), 9-16.
143. Fiol, C. M., & Lyles, M. A. (1985). Organizational learning. Academy of management review, 10(4), 803-813. Flores, L. G., Zheng, W., Rau, D., & Thomas, C. H. (2012). Organizational learning: Subprocess identification, construct validation, and an empirical test of cultural antecedents. Journal of management, 38(2), 640- 667.
144. Gibson, C. B., & Birkinshaw, J. (2004). The antecedents, consequences, and mediating role of organizational ambidexterity. Academy of management Journal, 47(2), 209-226.
145. Goh, S. C., Elliott, C., & Quon, T. K. (2012). The relationship between learning capability and organizational performance: A meta‐analytic examination. The learning organization, 19(2), 92-108.
146. Hael, M., Belhaj, F. A., & Zhang, H. (2024). Organizational learning and innovation: A bibliometric analysis and future research agenda. Heliyon, 10(11), 1-22.
147. Han, M. (2007). Achieving superior internationalization through strategic ambidexterity. Journal of Enterprising Culture, 15(01), 43–77. doi:10.1142/s021.849.5807000046
148. Hashim, A. (2014). A conceptual framework for antecedents and consequence of organizational learning capability. Proceedings of 2nd International Conference on Economics and Social Sciences (ICESS-2014), 80-84.
149. He, Z. L., & Wong, P. K. (2004). Exploration vs. exploitation: An empirical test of the ambidexterity hypothesis. Organization science, 15(4), 481-494.
150. Hsu, Y. H., & Fang, W. (2009). Intellectual capital and new product development performance: The mediating role of organizational learning capability. Technological Forecasting and Social Change, 76(5), 664-677.
151. Huber, G. P. (1991). Organizational learning: The contributing processes and the literatures. Organization science, 2(1), 88-115.
152. Huber, G. (1998). Synergies between organizational learning and creativity & innovation. Creativity and Innovation management, 7(1), 3-8. Hult, G. T. M., Snow, C. C., & Kandemir, D. (2003). The role of entrepreneurship in building cultural competitiveness in different organizational types. Journal of management, 29(3), 401-426.
153. Huysman, M. (2000). An organizational learning approach to the learning organization. European Journal of work and organizational psychology, 9(2), 133-145. Jansen, J. J., George, G., Van den Bosch, F. A., & Volberda, H. W. (2008). Senior team attributes and organizational ambidexterity: The moderating role of transformational leadership. Journal of Management Studies, 45(5), 982-1007. Jerez-Gomez, P., Céspedes-Lorente, J., & Valle-Cabrera, R. (2005). Organizational learning capability: a proposal of measurement. Journal of business research, 58(6), 715-725.
154. Jiménez-Jiménez, D., & Sanz-Valle, R. (2011). Innovation, organizational learning, and performance. Journal of business research, 64(4), 408-417. Junni, P., Sarala, R. M., Taras, V. A. S., & Tarba, S. Y. (2013). Organizational ambidexterity and performance: A meta-analysis. Academy of Management Perspectives, 27(4), 299-312.
155. Kara, M. A. (2022). Türkiye’de kurumsal yönetişim konusu ile ilgili yayınlanan doktora tezlerinin bibliyometrik analiz yöntemi ile incelenmesi. Journal of Business Innovation and Governance, 5(2), 199-222.
156. Karrer, D., & Fleck, D. (2015). Organizing for ambidexterity: A paradox-based typology of ambidexterityrelated organizational states. BAR-Brazilian Administration Review, 12(4), 365-383. Tezleri Üzerine Bibliyometrik ve İçerik Analizi
157. Kim, S. (2003). Research paradigms in organizational learning and performance: Competing modes of inquiry. Information technology, learning, and performance journal, 21(1), 9.
158. Kononiuk, A. (2022). Organizational ambidexterity-the results of bibliometric analysis. Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie/Politechnika Śląska, (162), 353-372. Kutanis, R., Bayraktaroğlu, S., Yıldırım, E., (2007), Nitel Araştırmanın Dayanılmaz Hafifliği-2: İdealler ve Gerçekler, 15. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildirileri Kitabı, Sakarya, sf:233-243
159. Kuzgun, Ş. (2024). Örgütsel çift yönlülük: Bibliyometrik bir analiz. Business and Economics Research Journal, 15(2), 189-209.
160. Lee Chin, T., & Lee Chee, T. (2024). Organizational learning capability: A bibliometric and content analysis
161. based on Scopus data (1978–2023). Human Systems Management, 43(4), 559-572. Lubatkin, M. H., Simsek, Z., Ling, Y., & Veiga, J. F. (2006). Ambidexterity and performance in small-to mediumsized firms: The pivotal role of top management team behavioral integration. Journal of management, 32(5), 646-672.
162. March, J. G. (1991). Exploration and Exploitation in Organizational Learning. Organization Science, 2, 71-87.
163. Mahmut, Ö. (2021). Türkiye’de Yükseköğretimde Büyüme ve Dönüşüm (Vol. 25). İstanbul: TC Maltepe Üniversitesi.
164. Melkić, S. (2025). Mapping The Field Of Multilevel Ambidexterity Research Within Organizations Using Bibliometric Analysis. Dynamic Relationships Management Journal, 14(1), 39‐58. Mintzberg, H., Ahlstrand, B. & Lampel, J. (1998). Strategy Safari, A Guided Tour Through the Wilds of Strategic Management. New York: The Free Press.
165. Mutlu, C. (2024). Örgütsel Çift Yönlülük Üzerine Uluslararası Literatürde Yapılan Çalışmaların Bibliyometrik Analizi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 540-558. Nosella, A., Cantarello, S., & Filippini, R. (2012). The intellectual structure of organizational ambidexterity: A bibliographic investigation into the state of the art. Strategic Organization, 10(4), 450-465.
166. O’Reilly, C. A., & Tushman, M. L. (2008). Ambidexterity as a dynamic capability: Resolving the innovator’s dilemma. Research in Organizational Behavior, 28, 185–206. doi:10.1016/j.riob.2008.06.002
167. Özen, Ş. (2000). Türk yönetim/organizasyon yazininda yöntem sorunu: Kongre bildirileri üzerine bir inceleme. Doğu Akdeniz Üniversitesi Turizm Arastirmalari Dergisi, 1(1), 89-118. Paksoy, H. M., Bayar, Y., Arcagök, Y., Ürper, P., & Kılıç, F. (2025). Örgütsel öğrenmenin evrimi: son 10 yılda işletme alanında yapılmış çalışmaların bibliyometrik analizi. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 55-66.
168. Patky, J. (2020). The influence of organizational learning on performance and innovation: a literature review. Journal of Workplace Learning, 32(3), 229-242. Pekdemir, I., Erdoğan, U., Şen, Y., & Yeke, S. (2015). “Yönetim ve Organizasyon” Alanında Bir Bilim Dalında 2004-2015 Yılları Arasında Yönetilmiş Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi, 26(79), 20-56.
169. Raisch, S., & Birkinshaw, J. (2008). Organizational ambidexterity: Antecedents, outcomes, and moderators. Journal of management, 34(3), 375-409. Raisch, S., Birkinshaw, J., Probst, G. & Tushman, M. L. (2009), Organizational ambidexterity: balancing exploitation and exploration for sustained performance, Organization Science, 20(4), 685-695.
170. Real, J. C., Roldán, J. L., & Leal, A. (2014). From entrepreneurial orientation and learning orientation to business performance: analysing the mediating role of organizational learning and the moderating effects of organizational size. British Journal of Management, 25(2), 186-208.
171. Sağlam, M., & İyigün, N. Ö. (2022). An investigation of mediator roles and the effects of learning organization approach and intellectual capital on organizational ambidexterity and organizations’ entrepreneurial orientation: A comparison of the service and production sectors. Istanbul Business Research, 51(1), 1-23.
172. Sancar, E. (2023). Dijital Kültür Alanındaki Araştırmaların Bilimsel Haritalama Tekniği ile Bibliyometrik Analizi. JOEEP: Journal of Emerging Economies and Policy, 8(2), 247-260.
173. Seidle, R. J. (2019). Sequences of learning types for organizational ambidexterity. The Learning Organization, https://doi.org/10.1108/TLO-06-2018-0111
174. Seidle, R. J., (2023). Sequences of Learning Types for Organizational Ambidexterity. Practical Insight Series 3. https://dc.suffolk.edu/ciclseries/3
175. Senge, P. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of Organizational Learning. New York: Doubleday.
176. Schein, E. (1993). How can organisations learn faster – the challenge of the green room. Sloan Management Review, 134(2), 85-91.
177. Singer, K., Kretschmer, M., & Houssni, K. A. (2024). Navigating Dualities: A Literature Review of the Role of Organizational Learning in Fostering Ambidexterity. Proceedings of the 20th European Conference on Management Leadership and Governance, ECMLG 2024
178. Sinkula, J. M., Baker, W. E., & Noordewier, T. (1997). A framework for market-based organizational learning: Linking values, knowledge, and behavior. Journal of the Academy of Marketing Science, 25, 305-318.
179. Souza, C. P. D. S., & Takahashi, A. R. W. (2019). Dynamic capabilities, organizational learning and ambidexterity in a higher education institution. The Learning Organization, 26(4), 397-411.
180. Sujono, R. I., Rosari, R., Santoso, C. B., & Susamto, A. A. (2025). Bibliometric analysis of organizational learning in philanthropic organizations. The Learning Organization. https://doi.org/10.1108/TLO-01-2024-0006
181. Sun, H.C. (2003). Conceptual clarifications for “organizational learning”, “learning organization” and “a learning organization.” Human Resource Development International, 6(2), 153–166. doi:10.1080/136.788.60110086465
182. Simsek, Z. (2009). Organizational Ambidexterity: Towards a Multilevel Understanding. Journal of Management Studies, 46(4), 597–624. doi:10.1111/j.1467-6486.2009.00828.x
183. Tushman, M. L., & O’Reilly III, C. A. (1996). Ambidextrous organizations: Managing evolutionary and revolutionary change. California management review, 38(4), 8-29.
184. Yan, M., Yu, Y., & Dong, X. (2016). Contributive roles of multilevel organizational learning for the evolution of organizational ambidexterity. Information Technology & People, 29(3), 647-667.
185. YÖBYS (2025, 3 Temmuz). Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi, 03/07/2025 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden alındı
186. Vera, D., & Crossan, M. (2004). Strategic leadership and organizational learning. Academy of management review, 29(2), 222-240.
187. Wang, C., Zhang, M. & Ma, H. (2024). The more ambidexterity the better? The moderating effect of organizational learning between high-performance HR practices and organizational performance. Front. Psychol. 14, 1-15. doi: 10.3389/fpsyg.2023.128.3637
188. Akpınar, A. T. (2007). Örgütsel öğrenme ile örgüte bağlılık arasındaki ilişki: Türkiye otomotiv lastik üretimi sektöründe bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.