Dergiler / Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten / 2001 / Cilt: 49 Sayı: 2001

Türkiye Türkçesi Ağızlarında #h Sesi Üzerine

Sayfa
129–146
Yayın Tarihi
2003-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazıda Türkiye Türkçesi ağızlarında bulunan h-'ler sınıflandırılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dilde tarih içinde pek çok sesin değişikliğe uğradığı bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sebepten, bugün tek bir ses olarak gördüğümüz bazı şekiller, aslında farklı fonemlerin değişikliğe uğrayarak aynılaşmış halleri olabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazıda Türkiye Türkçesi ağızlarında bulunan h-'ler sınıflandırılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye Türkçesi · Türkiye Türkçesi Ağızları · #h Sesi

Özet

Dilde tarih içinde pek çok sesin değişikliğe uğradığı bilinmektedir. Bu sebepten, bugün tek bir ses olarak gördüğümüz bazı şekiller, aslında farklı fonemlerin değişikliğe uğrayarak aynılaşmış halleri olabilmektedir. Türkiye Türkçesindeki kelime başı h- seslerinin de farklı kaynakları vardır. Yabancı asıllılarda bile ön türeme olmayan #h- sesi bulunmaktadır. Bu yazıda Türkiye Türkçesi ağızlarında bulunan h-'ler sınıflandırılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Gülsevin, G. (2003). Türkiye Türkçesi Ağızlarında #h Sesi Üzerine. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, Cilt: 49 Sayı: 2001, 129–146. https://ajindex.com/articles/1096959

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. H.Eren, Anadolu Ağızlarında Rumca, İslavca ve Arapça Kelimeler, Türk Dili ve Araştırmaları Yıllığı-Belleten 1960.
  2. Osman Nedim Tuna, Altay Dilleri Teorisi, Türk Dünyası Araştırmaları Yayını, İstanbul, 1983.
  3. N.Poppe, Altay Dillerinin Karşılaştırmalı Grameri I. Kısım, Karşılaştırmalı Ses Bilgisi, İstanbul, 1994.
  4. Muharrem Ergin, Türk Dilbilgisi, İstanbul, 1993.
  5. T.Banguoğlu, Türkçenin Grameri, TDK Yay., Ankara, 1995.