Dergiler / Milel ve Nihal / 2010 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Mâturîdîliğin Hanefilik İle İlişkisi

The Relation of Maturidi School with Hanafite

Sayfa
223–240
Yayın Tarihi
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, Mâturîdîlik ve Hanefîlik arasındaki ilişki ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ebu Mansur el-Mâturîdî, Hanefi âlimlerden ilim tahsil etmiş ve İmam-ı Azam Ebû Hanife’nin itikadi görüşlerini geliştirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İmam Mâturîdî, önemli bir Hanefi fakih ve mütekellimdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, Mâturîdîlik ve Hanefîlik arasındaki ilişki ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İmam Mâturîdî · Ebu Hanife · Mâturîdîlik ve Hanefilik

Özet

Ebu Mansur el-Mâturîdî, Hanefi âlimlerden ilim tahsil etmiş ve İmam-ı Azam Ebû Hanife’nin itikadi görüşlerini geliştirmiştir. İmam Mâturîdî, önemli bir Hanefi fakih ve mütekellimdir. Onun görüşleri, pek çok Hanefî âlim tarafından benimsenmiştir. Hanefi âlimler, Hanefiliği ve Mâturîdîliği birlikte yaymışlardır. Bu yüzden Hanefilik ile Mâturîdîlik arasında çok önemli bir ilişki vardır. Ancak bu iki mezhep arasındaki ilişki İslam düşüncesinde genelde bilinmemektedir. Bu makalede, Mâturîdîlik ve Hanefîlik arasındaki ilişki ele alınacaktır.

Abstract

Abu Mansur al-Mâturîdî studied with Hanafite scholars and improved the theological views of Imam Azam Abu Hanifa. Abu Mansur al-Mâturîdî is an important Hanafite faqih and a mutakallim. Some other Hanafi scholars and he flourished the idea of Hanafite and Maturidi School. Because of that, there is a vital relationship between them. However, in general, these relationship between two schools is not known very well in the Islamic Thought. It is aimed to examine the relationship between these two schools of thought in this paper.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AK, A. (2010). Mâturîdîliğin Hanefilik İle İlişkisi. Milel ve Nihal, Cilt: 7 - Sayı: 2, 223–240. https://ajindex.com/articles/109234

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Ak, Ahmet, Büyük Türk Alimi Mâturîdî ve Mâturîdîlik, İstanbul 2008.
  2. Ak, Ahmet, Selçuklular Döneminde Mâturîdîlik, Yayınevi yayınları, Ankara 2009.
  3. Atay, Hüseyin, “Fatih-Süleymaniye Medreseleri Ders Proğramları ve İcâzetnâmeleri”, Vakıflar Dergisi, Ankara 1981, Cilt: 13, s. 197–198. el-Azîmî, Ebû Abdullah Muhammed, Azîmî Tarihi Selçuklularla İlgili Bölüm- ler, nşr., Ali Sevim, Ankara 1988.
  4. Barthold, V. V., Orta Asya Türk Tarihi Dersleri, yay., Haz., Hüseyin Dağ, Ankara 2004. el-Beyâzî, Kemâlüddin Ahmed b. Hasan, İşârâtü’l-Merâm an İbâreti’l-İmâm, thk., Yusuf Abdürrazzak, Kahire 1949.
  5. Brockelmann, Carl, Tarihu’l-Edebi’l-Arab, trc., A. en-Neccâr, Kahire 1991.
  6. Fığlalı, Ethem Rûhi, Çağımızda İtikâdî İslâm Mezhepleri, İzmir 2004.
  7. Huleyf, Fethullah, Kitâbü’t-Tevhîd Mukaddimesi, 5;Yazıcıoğlu, Mâturîdî ve Nesefî de İrade Hürriyeti. el-Hüseynî, Sadreddin Ebü’l-Hasan Ali b. Nâsır, Ahbâru’d-Devleti’s- Selçûkiyye, trc. Necati Lügal, Ankara 1943.
  8. İbn Kesir, İsmail b. Ömer İmâdüddin Ebü’l-Fidâ (774/1373), el-Bidâye ve’n- Nihâye, Beyrut 1990. İbn Teymiyye Takiyüddin Ahmed b. Abdülhâlim (728/1328), Kitâbü’l- Îmân, nşr., Hüseyin Yusuf el-Gazzâl, Beyrut 1406/1986. İbn Teymiyye Takiyüddin Ahmed b. Abdülhâlim, Der’ü Teâruzi’l-Akl ve’n- Nakl, nşr. Muhammed Reşâd Sâlim, Riyad 1979.
  9. İbn Zekeriya, Yahya b. İshâk, Şerhu Cümeli Usûli’d-Din li Ebî Seleme es- Semerkandî, Süleymaniye Ktp. Şehid Ali Paşa Bölümü, Nu: 1648/II. İbnü’l-Cevzî, Ebü’l-Ferec Abdurrahman b. Ali b. Muhammed (597/1200), el-Muntazam fî Târîhi’l-Mülûk ve’l-Ümem, thk., Süheyl Zekkâr, Bey- rut 1415/1995.
  10. İzmirli İsmail Hakkı, Yeni İlmi Kelâm, nşr., Sabri Hizmetli, Ankara 1981.
  11. Kutlu, Sönmez, “Ebû Mansûr el-Mâturîdî’nin Mezhebî Arka Planı”, İmam Mâturîdî ve Mâturîdîlik, Ankara 2003.
  12. Madelung, Wilferd F., “Mâturîdîliğin Yayılışı Ve Türkler”, Çev. Muzaffer Tan, İmam Mâturîdî ve Mâturîdîlik, Ankara 2003, 305-368. en-Nesefî, Ebû Hafs Necmüddin Ömer b. Muhammed b. Ahmed, el-Kand fî Zikri Ulemâ-i Semerkand, nşr. Nazar Muhammed Faryâbî, Riyad 1991. en-Nesefî, Ebû’l-Muîn Meymun b. Muhammed, Tabsıratü’l-Edille fî Usûli’d- Dîn alâ Tarîkâti’l-İmam Ebi’l-Mansûr el-Mâturîdî, nşr., Claude Sale- me, Dımaşk 1993. en-Nesefî, Ebü’l-Muîn Meymun, Tabsıratü’l-Edille fî Usûli’d-Dîn, Süleymaniye Ktp., Fatih Bölümü, Nu: 2907, v. 1a ve Bayazıt Bölümü, Nu: 3063. en-Nesefî, Ebü’l-Muîn Meymun,Tabsıratü’l-Edille fî Usûli’d-Dîn, neşre Haz. Hüseyin Atay, Ankara 2004. en-Nesefî, Ebü’l-Muîn, et-Temhîd fî Usûli’d-Dîn, nşr., Abdülhay Kâbil, Kahire 1407/