KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Folklor/Edebiyat / 2016 / Cilt: 22 - Sayı: 87

TÜRKİYE’DE ANTROPOLOJİK BİLGİNİN YETERSİZLİĞİ SORUNU VE ÖĞRETMENLER

S. Yetkin IŞIK
Sayfa
9–30
Yayın Tarihi
2016-08-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, Türkiye’de öğretmenlerin nedenantropoloji okumaları gerektiğini, antropolojiden nasıl ve neden daha fazla yararlanmalarıgerektiğini göstermeyi amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Antropoloji, Türkiye’de 1920’li ve 1930’lu yıllarda ulus-devlet inşası süreciyle vebatılılaşma programıyla uyumlu olarak, tarih ve arkeoloji gibi, devletten destek gören birbilim dalıydı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Erken cumhuriyet döneminde Avrupa’da hâkim pozitivist ve ırkçı paradigmanınetkisinde çalışan antropoloji, Türkçeye de ırkbilim olarak çevrildi.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, Türkiye’de öğretmenlerin nedenantropoloji okumaları gerektiğini, antropolojiden nasıl ve neden daha fazla yararlanmalarıgerektiğini göstermeyi amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kültürel görececilik · öğretmen yetiştirme · ötekini anlama

Özet

Antropoloji, Türkiye’de 1920’li ve 1930’lu yıllarda ulus-devlet inşası süreciyle vebatılılaşma programıyla uyumlu olarak, tarih ve arkeoloji gibi, devletten destek gören birbilim dalıydı. Erken cumhuriyet döneminde Avrupa’da hâkim pozitivist ve ırkçı paradigmanınetkisinde çalışan antropoloji, Türkçeye de ırkbilim olarak çevrildi. Ancak İkinci Dünya Savaşısonrasında Batı antropoloji geçmişiyle hızla hesaplaşıp evrenselci ve kültürel görelilikçiliğeyönelirken, iç siyasi gelişmelerinden kaynaklanan nedenlerle Türkiye antropolojisinde aynıhızda bir değişim gerçekleşmedi. Sosyal/kültürel antropoloji, 1990’lı yıllardan itibarenpostmodern, geç modern ya da küreselleşme adıyla bilinen bir dizi çağdaş gelişmeyle ilişkiliolarak Türkiye’de de her geçen gün artan bir ilgiye mazhar olsa da, hakkında çok az veyayanlış bilgi sahibi olunan bir disiplindir. Oysa psikolojiden tıbba, siyasetten sanat alanınakonusu insan olan hemen her meslek dalında antropolojiye yönelik ilginin artışına tanıkolduğumuz bir çağdayız. Bu bağlamda öğretmenlerin antropolojik bilgi ve perspektiftenyoksun bırakılması büyük bir eksikliktir. Bu çalışma, Türkiye’de öğretmenlerin nedenantropoloji okumaları gerektiğini, antropolojiden nasıl ve neden daha fazla yararlanmalarıgerektiğini göstermeyi amaçlamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

IŞIK, S. Y. (2016). TÜRKİYE’DE ANTROPOLOJİK BİLGİNİN YETERSİZLİĞİ SORUNU VE ÖĞRETMENLER. Folklor/Edebiyat, Cilt: 22 - Sayı: 87, 9–30. https://ajindex.com/articles/109226

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Aydın, Suavi. (2000). “Arkeoloji ve Sosyolojinin Kıskacında Türkiye’de Antropolojinin ‘Geri Kalmışlığı’”, folklor/edebiyat, 22, s. 17-43.
  2. Aydın, Suavi. (1998). “Ekşigil’in Yazısı Vesilesiyle Türkiye’de Antropolojinin Eni-boyu Üzerine”, Toplum ve Bilim, 77, ss. 196-201.
  3. Aydın, S.(2004). “Türkiye’de Sosyal Bilimlerin Değeri ve Sınırları: Peter Andrews’un Çalışmaları ve Yeni Yayınlanan Bir “Ansiklopedi” Üzerinden Bir Değerlendirme, Toplum ve Bilim, sayı: 100, s.23-39.
  4. Aydın, S. ve Erdal, Y.S. (2010). Antropoloji. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  5. Bora, Tanıl. (2013). “Dergicilik Deneyimi: Sosyal Bilimler Pratiğinde Bir Anlam Arayışı”, Sosyal Bilimleri Yeniden Düşünmek Sempozyum Bildirileri (2. bsm), İstanbul: Metis:247-254
  6. Can, Banu. vd. (2013). Toplumsal Barışın Sağlanmasında Öğretmenlerin Rolü. Kürt Meselesi Okula Nasıl Yansıyor? İstanbul:
  7. Helsinki Yurttaşlar Derneği. Ceyhan, Müge. A. Koçbaş, D. (2011). Göç ve Çokdillilik Bağlamında Okullarda Okuryazarlık Eğitimi, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  8. Convertino, C.M., B. Levinson, and N. Gonzalez. (2013). Culture, teaching, and learning. In James A. and Cherry A. McGee Banks (Eds.) Multicultural education: Issues and Perspectives. 8th edition. Pp. 25-41. New York: Wiley Çapar, M. (2012). “Çokkültürlü Bir Toplumda Antropolojinin Önemi”, Folklor Edebiyat, 70, s.47-66
  9. Demirel, F. Arzu. (2011). “Türkiye Antropolojisinin Tarihçesi ve Gelişimi Üzerine”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitsü Dergisi, sayı:4, s.128-134
  10. Ekşigil, Adnan. (1998a). “Antropolojinin Mutfağında Türkiye”, Toplum ve Bilim, 76: 41-56.
  11. Ekşigil, Adnan.(1998b). “Türkiye’de Antropolojinin Eni Boyu Üzerine Suavi Aydın’a Yanıt.” Toplum ve Bilim, 78, s: 273-291.
  12. Ernas, Sevgi. (2014). Mardin İli Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin İnsan Farklılıklarına İlişkin Görüşleri. Ankara Üniversitesi.
  13. Yayımlanmamış Y. Lisans Tezi. Esen, Hüseyin. (2009). An Analysis Of Public Primary School Teachers’ Dealing With Difference In The Absence Of a Multicultural Education Policy In Turkey. Boğaziçi University, Master of Arts in Educational Sciences. Gezgin, U. Başar. (2015). Çokkültürlü Eğitim. Ankara:
  14. Ütopya Yayınları.
  15. Işık, S. Y. (2015). “Küresel Kültürel Değişim ve ‘Yeni’ Annelik: Ankara Kamil Ocak Mahallesi Örneği”, Eğitim Bilim ve Toplum, sayı: 50, s. 48-75.
  16. İlbars, Z. (1977). “Türk ve Japon Kültüründe Çocuk Yetiştirme Usullerindeki Benzerlikler” DTCF Antropoloji Dergisi, 10, s.23-30
  17. İlbars, Z. (1987). “Kişiliğin Oluşmas