Dergiler / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Volume: 23 Issue: 2

Huzurevleri ve Yaşlılık: Ağrı ve İstanbul Örnekleri

Sayfa
—
Yayın Tarihi
2019-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulguları, modern toplumun çekirdek aileye dönüşümü ve yaşlı bireylerin statüsünün toplum içerisinde değişimi bağlamında tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mekânsal olarak huzurevi olgusunu ele aldığımızda, Türkiye coğrafyasının bölgeleri arasında huzurevi dağılımı açısından farklılık ve dengesizlik olduğu görülür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Coğrafi dağılımdaki bu dengesizlik, yaşlıların farklı bölgelerde farklı yaşam modellerine sahip olmaları, kültürel farklılıkları ve farklı yaşam tercihlerinden kaynaklanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulguları, modern toplumun çekirdek aileye dönüşümü ve yaşlı bireylerin statüsünün toplum içerisinde değişimi bağlamında tartışılmıştır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yaşlılık · Huzurevi · Aile

Özet

Mekânsal olarak huzurevi olgusunu ele aldığımızda, Türkiye coğrafyasının bölgeleri arasında huzurevi dağılımı açısından farklılık ve dengesizlik olduğu görülür. Bu bağlamda, doğuda huzurevlerinin boş, batıda ise tam tersi bir şekilde dolu, hatta yaşlıların sırada beklediği bir durum gözlenir. Coğrafi dağılımdaki bu dengesizlik, yaşlıların farklı bölgelerde farklı yaşam modellerine sahip olmaları, kültürel farklılıkları ve farklı yaşam tercihlerinden kaynaklanmaktadır. Bu çalışma kapsamında, Türkiye’nin Doğusunda bulunan Ağrı ve Türkiye’nin Batısında bulunan İstanbul huzurevlerinde kalan yaşlıların aile yapıları, huzurevi öncesindeki yaşamları, huzurevini değerlendirme biçimleri nitel analiz yöntemi ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma ile farklı yaşam modellerini barındıran iki farklı bölgedeki huzurevinde bulunan yaşlı bireylerle, yaşam tercihleri ve gelecek beklentileri, yaşlılığa ilişkin deneyimleri, bakış açıları ve sorunlarına ilişkin yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın bulguları, modern toplumun çekirdek aileye dönüşümü ve yaşlı bireylerin statüsünün toplum içerisinde değişimi bağlamında tartışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Asayesh, F. E., Özben, M. (2019). Huzurevleri ve Yaşlılık: Ağrı ve İstanbul Örnekleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Volume: 23 Issue: 2. https://ajindex.com/articles/1089288

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Adak, N. (2003). “Yaslıların Gayri Resmi Bakıcıları Kadınlar”. Aile ve Toplum Dergisi, Ekim-Aralık, 81-87.
  2. Arpacı, F. (2005). Farklı Boyutlarıyla Yaşlılık. Ankara: Eğitim ve Kültür Yayınları.
  3. Bahar, G., Bahar, A. ve Savaş, H. A. (2009). “Yaşlılık Ve Yaşlılara Sunulan Sosyal Hizmetler”. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi,(4/12), 85-98.
  4. Baran, A. G. (1995). “Değişen Toplumda Yaşlının Yeri ve Aile içi İlişkileri,” Sosyal Devlet Yaklaşımında 2000’li Yıllara Doğru Olgun Gençlik Sempozyumu. Ankara. A.Ü. Ziraat Fak. Ev Ekonomisi Yüksekokulu ve Yaşlıları Koruma Derneği Ortak Yayını, Ankara, 39-54.
  5. Baran, A. G. (2011). “Aile ve Yaşlanma”. Aile Sosyolojisi. Yay.Haz. A. Kasapoğlu. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, 135-165.
  6. Emiroğlu, V. (1991). “Yaşlılık ve Yaşlılara Verilen Hizmetler”, Türkiye’de ve Almanya’da Sosyal Hizmetler Ansiklopedik Sözlük(iç), R. Keleş, J. Nowak, ve İ. Tomanbay(ed.), Ankara: Selvi Yay, 245-249.
  7. İçli, G. (2004). “Huzurevinde kalan yaşlılar üzerine bir araştırma”. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 1, 5-24.
  8. Keleş, R., Ünsal, A. (1982). Kent ve Siyasal Şiddet. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları.
  9. Özer, İ. (2004). Kentleşme Kentlileşme ve Kentsel Değişme. Ankara: Ekin Kitabevi Yayınları.
  10. Özürlü ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (2012). Türkiye’de yaşlıların durumu ve yaşlanma ulusal eylem planı uygulama programı. Ankara: DPT.
  11. Ritzer, G., Stepnisky, J. (2013). Çağdaş sosyoloji kuramları ve klasik kökleri. (Çev.I. E. Howison). Ankara: De Ki Yayıncılık.
  12. Şentürk, Ü. (2016). “Yaşlılık: Özellikler, Davranışlar Ve Sorunlar”, Davranış Bilimleri. Zencirkıran. M. (Eds.). Bursa: Dora Yayıncılık 197-233
  13. Şentürk, Ü. (2018). Yaşlılık Sosyolojisi; Yaşlılığın Toplumsal Yörüngeleri. Bursa: Dora Yayıncılık
  14. Tezcan, M. (1982). “Toplumsal Değişme ve Yaşlılık”. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimler Fakültesi dergisi, 15(2), 169-177
  15. Tufan, İ., Durak, M., Durak, E. Ş. (2017). “Yaşlanmanın Psikolojisi”. Gerontoloji; Kapsam, Disiplinlerarası İş Birliği, Ekonomi ve Politika. Cilt 1. Tufan. İ., Durak. M. (Eds.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. 127-143
  16. Tuna, M., Tenlik, Ö. (2017). “Türkiye’de ve Dünyada Yaşlanma”. Gerontoloji; Kapsam, Disiplinlerarası İş Birliği, Ekonomi ve Politika. Cilt 1. Tufan. İ., Durak. M. (Eds.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. 3-26
  17. Varışlı, B. (2017). “Türkiye’de Yaşlanma ve Demografi”. Gerontoloji; Kapsam, Disiplinlerarası İş Birliği, Ekonomi ve Politika. Cilt 1. Tufan. İ., Durak. M. (Eds.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. 27-35
  18. Engelli ve Yaşlı Hizmetleri. https://eyh.aile.gov.tr/huzurevleri-envanteri
  19. Türkiye İstatistik Kurumu. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=27587
  20. Bahar, G., Bahar, A. ve Savaş, H. A. (2009). “Yaşlılık Ve Yaşlılara Sunulan Sosyal Hizmetler”. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi,(4/12), 85-98.