Dergiler / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Sayı: 63

XV. Yüzyıl Seyyahlarının Gözünden Hindistan’da Dini Hayat

Religious Life in India through the Eyes of XVth Century Travelers

Cihan Oruç(ARTVİN ÇORUH ÜNİVERSİTESİ, FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ, TARİH BÖLÜMÜ)0000-0003-3065-8607
Sayfa
216–225
Yayın Tarihi
2024-03-28
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Seyyahlar bölgenin inanç durumuna dikkat çekerek dinin yerel halk üzerindeki etkisini ortaya koymuştu.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hindistan kadim tarihi boyunca birçok kültür ve medeniyete ev sahipliği yapmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu durum, bölgede farklı inanç gruplarının bir arada yaşamasını gerektirmişti.
💡
Sonuç & Katkı:Seyyahlar bölgenin inanç durumuna dikkat çekerek dinin yerel halk üzerindeki etkisini ortaya koymuştu.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hindistan · Seyahatname · İslamiyet

Özet

Hindistan kadim tarihi boyunca birçok kültür ve medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Bu durum, bölgede farklı inanç gruplarının bir arada yaşamasını gerektirmişti. Bölgedeki yerli halkın Vedizm ve Brahmanizm gibi inanç sistemlerine itibar etmesi Hinduizm’i oldukça fazla etkilemişti. Hinduların tüm inanışları çok tanrılı bir yapıya sahipti. Bir süre sonra bu inanışların arasında fark gözetmek güçleşmişti. Hinduizm yerli halkın itibar ettiği Vedizm ve Brahmanizm inanışlarını da kapsar bir duruma gelmişti. Hinduların yerel dini olan Hinduizm’in süreç içerisindeki gelişimi toplum yapısına direk olarak etki etmişti. Hindistan’daki en büyük yerel din olan Hinduizm’e bağlı ruhban sınıfı ayrıcalıklı bir konumdaydı. Hinduizm ve benzer inanış sistemleri bölgedeki sosyal tabakalaşmanın temelini oluşturmuştu. Büyük nüfus kitlelerinin yönetilmesini kolaylaştırmıştı. Bu durum, din adamlarının siyasi otorite üzerinde etkisinin artmasına neden olmuştu. Hindistan’a fütuhat yoluyla gelen İslam ve ticari yollarla etki eden Hristiyanlık bölgenin dini yapısını farklılaştırmıştı. Yahudilik bölgedeki diğer semavi dinlere göre arka planda kalmıştı. Bu dinlerin birbirleriyle olan etkisi bölgeyi oldukça derinden etkilemişti. XV. yüzyılda farklı dinlere mensup birçok seyyah Hindistan’a gitmişti. Seyyahlar bölgenin inanç durumuna dikkat çekerek dinin yerel halk üzerindeki etkisini ortaya koymuştu.

Abstract

India has been home to many cultures and civilizations throughout its ancient history. This necessitated the coexistence of different belief groups in the region. The fact that the indigenous people in the region respected belief systems such as Vedism and Brahmanism had a great influence on Hinduism. All Hindu beliefs had a polytheistic structure. After a while, it became difficult to distinguish between these beliefs. Hinduism came to include the beliefs of Vedism and Brahmanism, which were also respected by the local people. The development of Hinduism, the local religion of the Hindus, had a direct impact on the structure of society. The clergy of Hinduism, the largest local religion in India, was in a privileged position. Hinduism and similar belief systems formed the basis of social stratification in the region. It made it easier to govern large masses of the population. This led to an increase in the influence of the clergy over the political authority. Islam, which came to India through conquest, and Christianity, which influenced India through trade, differentiated the religious structure of the region. Judaism remained in the background compared to other Abrahamic religions in the region. The influence of these religions on each other had a profound impact on the region. In the XVth century, many travelers belonging to different religions traveled to India. The travelers drew attention to the religious situation of the region and revealed the impact of religion on the local population.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Oruç, C. (2024). XV. Yüzyıl Seyyahlarının Gözünden Hindistan’da Dini Hayat. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 63, 216–225. https://doi.org/10.53568/yyusbed.1420962

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Azamat, N. (1988). Abdürrezak es Semerkandi. İslam Ansiklopedisi, 1, s. 299-300.
  2. Baki, A. (1998). Hıristiyanlık. İslam Ansiklopedisi, 17, s. 358-364.
  3. Buck, C. H. (1999). Faiths, Fairs and Festivals of India. Asian Educational Services.
  4. Conti, N. D. (1854). The Travels of Nicolo Conti, in the East, in the Early Part of The Fifteenth Century. R.H. Major (Ed.). ve (P. Bracciolini, Trans.), India IX The Fifteenth Century Being a Collection of Narratives of Voyages to India, in the Century Preceding the Portuguese Discovery of the Cape of Good Hope, (pp. 3-39) içinde. Hakluyt Society.
  5. Das, J. (2021). India nel quattrocento: Fifteenth-Century Italian Travel Writings on India. Rupkatha Journal on Interdisciplinary Studies in Humanities, 13(1), s. 1-12.
  6. Demirci, K. (1998). Hinduizm. İslam Ansiklopedisi, 18, s. 112-116.
  7. Dutta, R. (2017). Locating the Self, Community, and the Nation Writing the History of the Srivaisnavas of South India. S. Bandyopadhyay ve A. P. Sen (Ed.), Religion and Modernity in India (pp. 84-106.) içinde. Oxford University Press.
  8. Galinskaya, İ. L. (2014). Afanasiy Nikitin. Vestnik Kulturologii, 69(2), s. 141-142.
  9. Gribble, J. D. B. (1896). History of the Deccan. LUZAC & Co.
  10. Hough, J. (1845). The History of Christianity in İndia From The Commencement of the Christian Era. Seeley Burnside And Seeley.
  11. Kulke, H. ve Rothermund, D. (2001), Hindistan Tarihi. (M. Günay, Çev.). İmge Kitabevi Yayınları.
  12. Lal, K. S. (1966). Studies in Medieval Indian History. Ranjit Printers.
  13. Lorenzen, D. N. (2011). Hindu Sects and Hindu Religion: Precolonial and Colonial Concepts, C. Talbot (Ed.), Knowing India: Colonial and Modern Constructions of the Past (pp. 251-278) içinde. Yoda Press.
  14. Nikitin, A. (1958). Hojdenie za Tri Morya Afanasiya Nikitina 1466-1472 gg., Akademii Nauk SSSR.
  15. Nizami, K. A. (1974). Sufi Movement in the Deccan, History of Medieval Deccan (pp. 174-199.) içinde. The Goverment of Andhra Pradesh.
  16. Öntürk, V. (2020). Gurlu Sultanı Muizzeddin Muhammed B. Bahâeddin Sâm’ın Hindistan Seferleri. APJİR, 4/2, s. 119-144.
  17. Öntürk, V. (2020) Gurlular (1157-1216). Selenge Yayınları.
  18. Özcan, A. (2007). Nizameddin Evliya. İslam Ansiklopedisi, 33, s. 179-180.
  19. Semerkandî, A., (1375). Matla’us Sa’deyn ve Mecma’ul Bahreyn. Vezaret-i Ferheng ve Amuzeş-i Âli Muassese-i Mutaliat ve Tahkika-i Ferhengi.
  20. Stefano, G. D. S. (1854). Account of the Journey of Hieronimo Di Santo Stefano, a Genovese, Addressed to Messer Giovan Jacobo Mainer, R.H. Major (Ed.). India IX The Fifteenth Century Being a Collection of Narratives of Voyages to India, in the Century Preceding the Portuguese Discovery of the Cape of Good Hope, (pp. 3-10) içinde. Hakluyt Society.
  21. Truschke, A. (2023). Hindu: A History. Comparative Studies in Society and History, 65(2), Cambridge University Press, s. 246-270.
  22. Williams, M. (1883). Religious Thought and Life in India, John Murray.