Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightRoman ve tarih yazımını iç içe geçirerek, metinselliği vurgulayan ve metnin dışındaki gerçekliğe işaret etmeyen belirsiz bir eser ortaya koyan anlatıcı hakikat sonrası (post-truth) dönemin izlerini taşıyan bir kurguyu yansıtmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Postmodernist edebiyat geleneği kullandığı tekniklerle bilinen olguların epistemolojik ve ontolojik doğruluğunu sorgulatan ve eleştiren bir duruş sergiler. Yazarlar geçmiş, hafıza ve kimlik gibi meseleleri muğlaklaştırıp tarihin sorunlu bir alan olduğunu göstermek adına tarihyazımcı üstkurmaca (historiographic metafiction) üzerinden tarihin de romanlar gibi kurgulanmış bir hikâye olduğu fikrini ön plana çıkarır. Bu bağlamda, Orhan Pamuk’un Veba Geceleri, tarihyazımcı üstkurmaca tekniğini merkeze alarak tarih ve kurmaca arasındaki sınırları sorgulayan bir eserdir. Kitabın anlatıcısı Mina Mingerli, tarih yazma sürecini okura aktararak onları hikâyeye dâhil eder ve bir roman yazma çabasıyla kurgu ve kurgu dışı metin arasındaki farkları bulanıklaştırır. Veba Geceleri anlatıcının tarih yazımını gösterirken, romanın postmodernist yapısı bu sürecin hakikati yansıtamayacak kadar sorunlu olduğuna işaret eder. Orhan Pamuk’un postmodernist oyunları, özellikle bu oyunların tarih ve kimlik temalarıyla ilişkileri hakkında birçok akademik makale yayımlanmıştır; ancak Veba Geceleri’nin anlatıcısı Mingerli yapısökümcü bir perspektiften tarihi sorgulamaktansa, bir istisna oluşturarak, tarihin tutarlı bir olgu olduğunu ispatlamaya çalışır. Bu çalışmanın amacı, Veba Geceleri’nde kullanılan tarihyazımcı üstkurmaca tekniğinin yapısökümcü işlevinin yanı sıra, anlatıcının kendine ait bir tarih oluşturarak nasıl “kendi gerçeğini” inşa ettiğini göstermektir. Roman ve tarih yazımını iç içe geçirerek, metinselliği vurgulayan ve metnin dışındaki gerçekliğe işaret etmeyen belirsiz bir eser ortaya koyan anlatıcı hakikat sonrası (post-truth) dönemin izlerini taşıyan bir kurguyu yansıtmaktadır.
Abstract
The postmodernist literary tradition uses techniques that question and criticize the epistemological and ontological validity of known facts. Writers problematize issues such as the past, memory, and identity while they highlight the idea that history is a constructed narrative like novels; historiographic metafiction as a narrative element shows that history is a problematic field. In this context, Orhan Pamuk’s Nights of Plague employs historiographical metafiction to challenge the boundaries between history and fiction. The narrator of the book, Mina Mingerli, who recounts the process of writing the novel, blurs the distinction between fiction and non-fiction. While Nights of Plague shows the narrator’s writing of history, the postmodernist structure of the novel indicates that this process is too problematic to reflect the truth. Orhan Pamuk’s postmodernist works, particularly those dealing with history and identity, have been the subject of numerous academic articles, but rather than questioning history from a deconstructivist perspective, the narrator of Nights of Plague, Mingerli paradoxically aims to construct a coherent historical account. Mingerli ironically reveals the paradoxes of both historical writing and the relationship between fiction and reality, yet she does not doubt the history she writes. This study aims to explore how the narrator constructs “her own history” in Nights of Plague, despite the deconstructive features typical of historiographical metafiction. By intertwining the novel and historical writing, the narrator presents an ambiguous work that emphasizes textuality and does not point to the reality outside the text, reflecting a fiction that bears the traces of the post-truth era