KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Verimlilik Dergisi / 2026 / Cilt: 60 Sayı: 2

Sosyal Hizmet Örgütlerinde Stres Yönetiminin Çalışan Verimliliğine Etkisi

The Impact of Stress Management on Employee Performance in Social Service Organizations

Arzu Karataş(Muş Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü)0009-0007-3340-5513
Zeliha Tekin(MUŞ ALPARSLAN ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ, ULUSLARARASI TİCARET VE İŞLETMECİLİK BÖLÜMÜ, ULUSLARARASI İŞLETMECİLİK VE TİCARET ANABİLİM DALI)0000-0002-6283-0910
Sayfa
569–586
Yayın Tarihi
2026-04-20
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Analiz sonuçları, stresle başa çıkma stratejilerinin etkin uygulanmasının çalışanların algılanan performans düzeyiyle olumlu yönde ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu araştırmanın temel amacı, sosyal hizmet kuruluşlarında görev yapan personelin stresle başa çıkma becerilerinin çalışan verimliliği üzerindeki etkilerini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sosyal hizmet alanı, yüksek düzeyde duygusal emek, yoğun insani etkileşim ve psikososyal tehditlerle karakterize olduğundan, çalışanların stres kontrol düzeylerinin yalnızca bireysel refahı değil aynı zamanda kurumsal çıktıların niteliğini de etkileyebileceği varsayılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Analiz sonuçları, stresle başa çıkma stratejilerinin etkin uygulanmasının çalışanların algılanan performans düzeyiyle olumlu yönde ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:403 katılımcı
⚙️Değişkenler:Çalışan Verimliliği · Stres Yönetimi · Sosyal Hizmet

Özet

Amaç: Bu araştırmanın temel amacı, sosyal hizmet kuruluşlarında görev yapan personelin stresle başa çıkma becerilerinin çalışan verimliliği üzerindeki etkilerini incelemektir. Sosyal hizmet alanı, yüksek düzeyde duygusal emek, yoğun insani etkileşim ve psikososyal tehditlerle karakterize olduğundan, çalışanların stres kontrol düzeylerinin yalnızca bireysel refahı değil aynı zamanda kurumsal çıktıların niteliğini de etkileyebileceği varsayılmaktadır. Yöntem: Çalışma nicel araştırma deseniyle yürütülmüştür. Google Form aracılığıyla hazırlanan anket formu dijital ortamda paylaşılmış, kolayda örnekleme yöntemiyle 403 katılımcıdan veri elde edilmiştir. Stres yönetimi için çok boyutlu bir ölçek, çalışan verimliliği için kısa bir değerlendirme aracı kullanılmış; toplanan veriler Jamovi paket programı ile istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Analiz sonuçları, stresle başa çıkma stratejilerinin etkin uygulanmasının çalışanların algılanan performans düzeyiyle olumlu yönde ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Bu durum, kurumlarda stres kontrolü ve yönetimine yönelik önlemlerin iş verimliliğini artırıcı bir unsur olabileceğini göstermektedir. Özgünlük: Araştırma, sosyal hizmet kurumlarında stres ve verimlilik etkileşimini kapsamlı biçimde ele alarak hem uygulama alanına hem de politika geliştirme süreçlerine katkı sağlayacak öneriler sunmaktadır.

Abstract

Purpose: The primary objective of this study is to examine the effects of stress coping skills on employee productivity among personnel working in social service organizations. Given that the field of social services is characterized by high levels of emotional labor, intensive human interaction, and psychosocial risks, it is assumed that employees’ capacity to manage stress influences not only individual well-being but also the quality of organizational outcomes. Method: The study was conducted using a quantitative research design. The survey form, prepared via Google Forms, was distributed online, and data were collected from 403 participants through convenience sampling. A multidimensional scale was used to measure stress management, and a short assessment tool was applied for employee performance. The collected data were analyzed statistically using the Jamovi software. Findings: The results indicate that the effective use of stress management strategies is positively associated with employees’ perceived performance levels. This suggests that implementing stress control and management measures within organizations may enhance work productivity. Originality: This study comprehensively investigates the interaction between stress and performance in social service organizations, providing recommendations that contribute both to practical applications and policy-making processes.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Karataş, A., Tekin, Z. (2026). Sosyal Hizmet Örgütlerinde Stres Yönetiminin Çalışan Verimliliğine Etkisi. Verimlilik Dergisi, Cilt: 60 Sayı: 2, 569–586. https://doi.org/10.51551/verimlilik.1776906

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (122)

  1. Ağar, A. ve Kızıltan, B. (2022). “Ofis Çalışanlarında Kas İskelet Sistemi Sorunları ve Ergonomi”, OHS Academy, 5(1), 50-56. https://doi.org/10.38213/ohsacademy.1061032
  2. Akgündüz, S. (2006). “Örgütsel Stres Kaynaklarının Çalışanların İş Tatmini Üzerindeki Etkisi ve Banka Çalışanları İçin Yapılan Bir Araştırma”, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  3. Aktaş, A.M. (2001). “Bir Kamu Kuruluşunun Üst Düzey Yöneticilerinin İş Stresi ve Kişilik Özellikleri”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 56(04).
  4. Albrecht, K. (1979). "Gerilim ve Yönetici", Kemal Tosun (çev.). İstanbul: Yön Ajans Yayınları
  5. Ali, W. ve Ali, W. (2022). “How to Improve Productivity Through a Goal-Oriented Approach?”, Journal of Economics, Management & Business Administration, 1(1), 55-67. https://doi.org/10.59075/jemba.v1i1.64
  6. Altın, G. (2022). “Sosyal Hizmet Uzmanlarının Stres ile Baş Etme Becerileri ve Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Sosyal Hizmet Kapsamında İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  7. Altuncı, Y.T. (2011). “İş ve İşçi Verimliliği Üzerine Düşünceler”, 3. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Sempozyumu, 21-23.
  8. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2007). “Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı”, Sakarya Yayıncılık, Sakarya.
  9. ASHB. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı). (2022). “2022-2026 Stratejik Plan”, https://aile.gov.tr/media/97044/stratejik-plan.pdf (Erişim Tarihi: 22.03.2025).
  10. ASHB. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı). (2023). “2023 Yılı Faaliyet Raporu”, https://aile.gov.tr/raporlar/yillik-faaliyet-raporlari/, (Erişim Tarihi: 22.03.2025).
  11. ASHB. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı). (2024a). “2024 Yılı Faaliyet Raporu”, https://aile.gov.tr/raporlar/yillik-faaliyet-raporlari/, (Erişim Tarihi: 25.03.2025).
  12. ASHB. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı). (2024b). “2024-2028 Stratejik Planı”, https://www.aile.tr/media/156685/stratejik-plan-2024.pdf,(Erişim Tarihi: 28.03.2025).
  13. Ateş, E. (2024). “Sosyal Hizmet Uzmanlarının Algılanan Stres ve Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki”, Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  14. Bagozzi, R.P. ve Yi, Y. (1988). “On the Evaluation of Structural Equation Models”, Journal of the Academy of Marketing Science, 16(1), 74-94.
  15. Baltacı, A., Tiyek, R. ve Burgazoğlu, H. (2016). “Örgütsel Bağlılık, Çalışan Performansı ve Motivasyon Faktörleri ile Örgütsel İletişim Arasındaki İlişkinin Sosyal Hizmet İşletmeleri Açısından İncelenmesi”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 49-77.
  16. Baltaş, A. ve Baltaş, Z. (2002). “Stres ve Başa Çıkma Yolları”, Remzi Kitabevi, İstanbul.
  17. Barker, R.L. (1995). “The Social Work Dictionary”, (3rd ed.). NASW Press, USA.
  18. Baş, M. ve Alagöz, G. (2022). “Çalışan Motivasyonu ve İşyeri Mutluluğu Arasındaki İlişkide Kişi-Örgüt Uyumunun Aracı Rolü”, Verimlilik Dergisi, 4, 693-706. https://doi.org/10.51551/verimlilik.1078634
  19. Bayram, Y. (2018). “Sosyal Hizmet Bilimindeki İnsan Algısının İlk Dönem Sosyal Hizmet Teorileri ve Uygulama Modelleri Üzerinden İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  20. Bingöl, D. (1990). “İşyeri Disiplini ve Çalışma Barışı”, Özgün Matbaacılık, İstanbul.
  21. Birinci, M. (2018). “Sosyal Hizmet Örgütleri ve Yenilikçi Yaklaşımların Önemi Üzerine Bir Değerlendirme”, Sosyal Çalışma Dergisi, 2(2), 43-62.
  22. Bland, J.M. ve Altman, D.G. (1997). “Statistics Notes: Cronbach's Alpha”, BMJ, 314(7080), 572.
  23. Borman, W.C., Ilgen, D.R. ve Klimoski, R.J. (2003). “Handbook of Psychology: Industrial and Organizational Psychology”, (Vol. 12). John Wiley & Sons, Inc.
  24. Cassirer, E. (1984). “Devlet Efsanesi”, Remzi Kitabevi, İstanbul.
  25. Cohen, J. (1994). “The Earth is Round (p <.05)”, American Psychologist, 49(12), 997.
  26. Cohen, J. (2013). “Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences”, Routledge.
  27. Creswell, J.W. (2009). “Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approach”, (3rd ed.). SAGE Publications.
  28. Çelik, A. (2010). “Kriz ve Stres Yönetimi”, Gazi Kitabevi, Ankara.
  29. Çetin, F. ve Basım, H. N. (2011). Psikolojik dayanıklılığın iş tatmini ve örgütsel bağlılık tutumlarındaki rolü. İşgüç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(3), 79-94.
  30. Çevik, Y. (2020). “Türkiye’de Aileye Yönelik Sosyal Hizmet ve Aile Danışmanlığı Uygulamaları”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  31. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). “Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik”, Pegem Akademi, Ankara.
  32. Davis, M.C., Leach, D.J. ve Clegg, C.W. (2011). “The Physical Environment of the Office: Contemporary and Emerging Issues”, International Review of Industrial and Organizational Psychology, 26, 193-237. https://doi.org/10.1002/9781119992592.ch6
  33. Di Martino, V. (2003). Relationship Between Work Stress and Workplace Violence in the Health Sector. ILO, Geneva.
  34. Dollard, M.F. ve Bailey, T. (2021). “Building Psychosocial Safety Climate in Turbulent Times: The Case of COVID-19”, Journal of Applied Psychology, 106(7), 951. https://doi.org/10.1037/apl0000939
  35. Dölek, E.A., Danış, M.Z. ve Kutlu, İ. (2024). “Sosyal Hizmet Bağlamında Koruyucu Aile Sistemine İlişkin Bibliyometrik Bir Analiz”, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 24(65), 795-818. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1552377
  36. Erentürk, M.K. (2020). “Çalışma Yaşamında İş Stresi ve İş Stresinin Yönetilmesi”, Journal of Social and Humanities Sciences Research, 7(56), 2062-2067. https://doi.org/10.26450/jshsr.1963
  37. Eriş, Y.C. ve Yücel, R. (2019). “Örgütsel Stres ve Örgütsel Stresle Başa Çıkma Yöntemleri: İstanbul’da Bir Perakende Mağazası ve Şubelerinde Araştırma”, Kesit Akademi Dergisi, (17), 314-331.
  38. Erkoç, B. (2021). “Sosyal Hizmet Perspektifinden Mobbing”, Ombudsman Akademik, 8(15), 155-181.
  39. Esaki, N., Liu, X. ve Vito, R. (2023). “An Exploratory Study of Employee Engagement in Human Service Agencies”, Journal of Human Services, 43(1). https://doi.org/10.52678/001c.89008
  40. Evans, J.R. ve Mathur, A. (2005). “The Value of Online Surveys”, Internet Research, 15(2), 195-219. https://doi.org/10.1108/10662240510590360
  41. Fabrigar, L.R. ve Wegener, D.T. (2012). “Exploratory Factor Analysis”, Oxford University Press.
  42. Field, A. (2013). “Discovering Statistics Using IBM SPSS Statistics”, (4th ed.). Sage Publications.
  43. Figley, C.R. (2013). “Compassion Fatigue: Coping with Secondary Traumatic Stress Disorder in Those Who Treat the Traumatized”, Routledge.
  44. Fornell, C. ve Larcker, D.F. (1981). “Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error”, Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50. https://doi.org/10.1177/002224378101800104
  45. Genç, Y. ve Barış, İ. (2024). “Sosyal Hizmetlerin Yeniden Yapılandırılmasında Yerinden Yönetimin İşlevselliği”, The Journal of Academic Social Science Studies, 2(32), 95-117. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS2745
  46. Geylani, M. (2024). “Stres ve Stres Yönetimi”, Istanbul Kent University Journal of Health Sciences, 3(2), 28-34.
  47. Gökpınar, G. (2014). “İçsel-Dışsal Denetim Odaklı Beyaz Yakalı Çalışanlarda A ve B Tipi Kişilik Özellikleri ile İş Stresi ve Algılanan Örgütsel Destek Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi, İstanbul).
  48. Gümüştekin, G.E. ve Öztemiz, A.B. (2004). “Örgütsel Stres Yönetimi ve Uçucu Personel Üzerinde Bir Uygulama”, Erciyes Üniversitesi İİBF Dergisi, (23), 61-85.
  49. Günday, F. ve Keleş, H. (2017). “Örgütsel Stresin İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Görgül Bir Araştırma”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 681-694. https://doi.org/10.18092/ulikidince.321927
  50. Hair, J.F., Anderson, R.E., Tatham, R.L. ve Black, W.C. (2014). “Multivariate Data Analysis”, (7th ed.). Pearson.
  51. Hedge, A. (2000). “Where Are We in Understanding the Effects of Where We Are?”, Ergonomics, 43(7), 1019-1029. https://doi.org/10.1080/001401300409198
  52. Henegama, H.P. (2021). “Conceptual Framework to Explore the Organizational Conflicts in National Universities in Sri Lanka”, International Journal of Multidisciplinary Research and Growth Evaluation, 2(1), 307-313.
  53. Hu, L.T. ve Bentler, P.M. (1999). “Cutoff Criteria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis”, Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
  54. IFSW. (2014). “Global Definition of the Social Work Profession”, https://www.ifsw.org/what-is-social-work/global-definition-of-social-work/
  55. Johnstone, M. (1989). “Stress in Teaching: An Overview of Research”, Scottish Council for Research in Education.
  56. Kaiser, H.F. (1960). “The Application of Electronic Computers to Factor Analysis”, Educational and Psychological Measurement, 20(1), 141-151. https://doi.org/10.1177/001316446002000116
  57. Karahan, A. (2009). “Demografik Farklılıkların İş Gücü Verimliliğine Etkisi”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (21), 269-281.
  58. Karataş, İ.A. (2020). “Endülüs'ün Marka Şehirleri”, Gece Kitaplığı, Ankara.
  59. Kim, H. ve Lee, S.Y. (2022). “Occupational Stress and Service Quality Among Social Workers: The Mediating Role of Emotional Exhaustion”, Journal of Social Service Research, 48(3), 295–310.
  60. Kim, H. ve Stoner, M. (2008). “Burnout and Turnover Intention Among Social Workers”, Administration in Social Work, 32(3), 5-25. https://doi.org/10.1080/03643100801922357
  61. Kline, P. (2014). “An Easy Guide to Factor Analysis”, Routledge.
  62. Kök, H. (2023). “Afetlerde Kriz Yönetimi ve Sosyal Hizmet Örgütleri”, Sosyal Çalışma Dergisi, 7(1), 1-17.
  63. Kural, T. ve Karaaziz, M. (2024). “Stresin Hastalıklar Üzerindeki Etkisi Üzerine Bir Derleme”, Pearson Journal, 8(28), 1330-1346. https://doi.org/10.5281/zenodo.11611576
  64. Kutlu, Ö. ve Öztürk Çıplak, A.B. (2024). “Sosyal Hizmet Merkezinde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarının Çocuk Refahı Alanında Karşılaştığı Zorluklar ve Çözüm Önerileri”, 26. Ulusal Sosyal Hizmet Sempozyumu, İstanbul.
  65. Lazarus, R.S. (1966). “Psychological Stress and the Coping Process”, McGraw-Hill, New York.
  66. Lloyd, C., King, R. ve Chenoweth, L. (2002). “Social Work, Stress and Burnout: A Review”, Journal of Mental Health, 11(3), 255-265. https://doi.org/10.1080/09638230020023642
  67. Loan, L.T.M. (2020). “The Influence of Organizational Commitment on Employees’ Job Performance”, Management Science Letters, 10(14), 3307-3312.
  68. Ma, L., Ma, H., Zhan, X. ve Wang, Y. (2023). “How Do Problem-Solving Demands Influence Employees’ Thriving at Work”, Sustainability, 15(20), 14879. https://doi.org/10.3390/su152014879
  69. Maddock, A. (2024). “The Relationships Between Stress, Burnout, Mental Health and Well-being in Social Workers”, The British Journal of Social Work, 54(2), 668-686. https://doi.org/10.1093/bjsw/bcad232
  70. Meydan, C.H. ve Şeşen, H. (2011). “Yapısal Eşitlik Modellemesi AMOS Uygulamaları”, Detay Yayıncılık, Ankara.
  71. Mohammed, N.A., Mohammed, D. ve Gana, J. (2022). “The Impact of Training and Development on Employee Productivity in the 21st Century”, African Journal of Management and Business Research, 3(1), 41-58.
  72. Moos, R.H. (1993). “Coping Responses Inventory: Professional Manual”, Psychological Assessment Resources.
  73. Neuman, W.L., Nardi, P.M., Berg, B.L., Jackson, W., Varberg, N., Robson, K. ve Turner, L.A. (2011). “Research Methods in Communication”, Pearson.
  74. Nwankpa, J.K. ve Roumani, Y.F. (2024). “Remote Work, Employee Productivity and Innovation”, Journal of Knowledge Management, 28(6), 1793-1818. https://doi.org/10.1108/JKM-12-2022-0967
  75. Oh, S. ve Pyo, J. (2023). “Creative Self-Efficacy, Cognitive Reappraisal, Positive Affect, and Career Satisfaction”, Behavioral Sciences, 13(11), 890. https://doi.org/10.3390/bs13110890
  76. Okutan, M. ve Tengilimoğlu, D. (2002). “İş Ortamında Stres ve Stresle Başa Çıkma Yöntemleri”, Gazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(3), 15-42.
  77. Olekanma, O., Harrison, C., Oyewunmi, A. E. ve Adedeji, O. (2024). “The Dilemma of Employee Productivity Measures and Managerialism Practices”, International Journal of Productivity and Performance Management, 73(10), 3187-3212. https://doi.org/10.1108/IJPPM-01-2023-0031
  78. Ong, N.Y., Teo, F.J.J., Ee, J.Z.Y., Yau, C.E., Thumboo, J., Tan, H.K. ve Ng, Q.X. (2024). “Effectiveness of Mindfulness-Based Interventions on the Well-being of Healthcare Workers”, General Psychiatry, 37(3), e101115.
  79. Orji, M.G. ve Yakubu, G.N. (2020). “Effective Stress Management and Employee Productivity in the Nigerian Public Institutions”, BIRCI-Journal, 3(2), 1303-1315. https://doi.org/10.33258/birci.v3i2.975
  80. Örücü, E. ve Kanbur, A. (2008). “Örgütsel-Yönetsel Motivasyon Faktörlerinin Çalışanların Performans ve Verimliliğine Etkileri”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15(1), 85-97.
  81. Özel, Y. ve Karabulut, A. B. (2018). “Günlük Yaşam ve Stres Yönetimi”, Türkiye Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi, 1(1), 48-56.
  82. Özer, M. A. (2017). “Örgütsel Verimlilik Yolunda Mükemmelliği Arayan İşletmeler”, Verimlilik Dergisi, (3), 7-28.
  83. Özmete, E. ve Tahtacı, A. (2020). “Sosyal Çalışmacıların İş Yaşamında Stres Yönetimi Üzerine Nitel Değerlendirme”, Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, (15), 11-34.
  84. Özsever, Ç., Gençoğlu, T. ve Erginel, N. (2009). “İşgücü Verimlilik Takibi İçin Sistem Tasarımı ve Karar Destek Modelinin Geliştirilmesi”, Journal of Science and Technology of Dumlupınar University, (18), 45-58.
  85. Pang, K. ve Lu, C. S. (2018). “Organizational Motivation, Employee Job Satisfaction and Organizational Performance”, Maritime Business Review, 3(1), 36-52. https://doi.org/10.1108/MABR-03-2018-0007
  86. Payne, M. (1991). “Modern Social Work Theory”, Macmillan.
  87. Pekel, H. N. (2001). “İşletmelerde Motivasyon-Verimlilik İlişkisi”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta).
  88. Razali, N.M. ve Wah, Y.B. (2011). “Power Comparisons of Shapiro-Wilk, Kolmogorov-Smirnov, Lilliefors and Anderson-Darling Tests”, Journal of Statistical Modeling and Analytics, 2(1), 21-33.
  89. Richmond, M.E. (1917). “Social Diagnosis”, Russell Sage Foundation, New York.
  90. Sarıkaya, M. (2007). “Cumhuriyet’in İlk Yıllarında Bir Sosyal Hizmet Kurumu: Türkiye Himaye-i Etfal Cemiyeti”, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 14(34), 321-338.
  91. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H. ve Müller, H. (2003). “Evaluating the Fit of Structural Equation Models”, Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
  92. Singh, A. (2023). “Impact of Training and Development as a Vital Instrument for Boosting Morale and Productivity”, International Journal of Management, Public Policy and Research, 2(4), 11-17. https://doi.org/10.55829/ijmpr.v2i4.182
  93. Sosyal Hizmetler Kanunu (1983). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/ 1.5. 282 8.pdf, (Erişim Tarihi: 24/11/2024).
  94. Sökmen, A., Bilsel, M.A. ve Erbil, C. (2013). “Örgütsel Adaletin Çalışan Motivasyonu ve Performansı Üzerindeki Etkisi”, Gazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 15(1), 43-62.
  95. Sönmez, D. (2022). “İşletmelerde Örgütsel Bağlılığın ve Stres Yönetiminin Çalışan Verimliliğine Etkisi”, Doktora Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
  96. Steinheider, B., Hoffmeister, V., Brunk, K., Garrett, T. ve Munoz, R. (2020). “Dare to Care: Exploring the Relationships Between Socio-moral Climate, Perceived Stress, and Work Engagement”, Journal of Social Service Research, 46(3), 394–405.
  97. Storey, J. ve Billingham, J. (2001). “Occupational Stress and Social Work”, Social Work Education, 20(6), 659-670. https://doi.org/10.1080/02615470120089843a
  98. Şahin, A. (2018). “Üniversite Öğrencilerinin Algılanan Stres Düzeylerinin Fakülte Türü ve Cinsiyet Değişkenlerine Göre İncelenmesi”, Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 28-35.
  99. Şeker, A. (2004). “Küreselleşen Dünya’da Geleceğin Sosyal Hizmeti”, SABEV Yayını, Ankara.
  100. Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2013). “Using Multivariate Statistics”, (6th ed.). Pearson, MA.
  101. Tangen, S. (2005). “Demystifying Productivity and Performance”, International Journal of Productivity and Performance Management, 54(1), 34-46. https://doi.org/10.1108/17410400510571437
  102. Tekin, Z. (2020). “Masallarla Kariyer ve Girişimcilik Yolculuğu”, Dora Yayınları, Bursa.
  103. Thompson, N. (2009). “Kuram ve Uygulamada Sosyal Hizmeti Anlamak”, (Çev. B. Hatipoğlu Eren ve Ö. Cankurtaran Öntaş). Dipnot Yayınları, Ankara.
  104. Toper, F., Aslan, H. ve Özpolat, A. O. (2023). “Türkiye’deki Sosyal Hizmet Kurumlarının Tarihsel Gelişimi”, Tarih Okulu Dergisi, 16(62), 125-158. http://dx.doi.org/10.29228/Joh.66159
  105. Tor, S. S. ve Esengün, K. (2011). “Örgütlerde İş Tatminini Etkileyen Demografik Faktörler ve Verimlilik”, Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2011(1), 53-63.
  106. Türkmen, B. (2015). “Sosyal Hizmet Tarihi”. İzmir.
  107. Ugoani, J. (2020). “Performance Appraisal and Its Effect on Employees’ Productivity in Charitable Organizations”, Business, Management and Economics Research, 6(12), 166-175.
  108. Uyanık, Ö. (2019). “Sosyal Medya Pazarlaması ile Marka Sadakati Arasındaki İlişkide Marka İlişkili Sosyal Medya Bağlılığının Rolü”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Galatasaray Üniversitesi, İstanbul).
  109. Uzun, Ö. ve Yiğit, E. (2011). “Örgütsel Stres ve Örgütsel Bağlılık İlişkisi Üzerine Orta Kademe Otel Yöneticileri Üzerinde Yapılan Bir Araştırma”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(1), 181-213.
  110. Van Der Vegt, G., Emans, B. ve Van De Vliert, E. (2000). “Team Members’ Affective Responses to Patterns of Intragroup Interdependence and Job Complexity”, Journal of Management, 26(4), 633-655. https://doi.org/10.1177/014920630002600403
  111. Vischer, J. C. (2007). “The Effects of the Physical Environment on Job Performance: Towards a Theoretical Model of Workspace Stress”, Stress and Health, 23(3), 175-184. https://doi.org/10.1002/smi.1134
  112. WHO. (World Health Organization). (2020). “Mental Health and Psychosocial Considerations During the COVID-19 Outbreak”, [https://www.who.int/publications/i/item/WHO-2019-nCoV-MentalHealth-2020.1,(Erişim](https://www.who.int/publications/i/item/WHO-2019-nCoV-MentalHealth-2020.1,(Erişim) Tarihi: 30.03.2025).
  113. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (11. Baskı). Seçkin Yayıncılık, İstanbul.
  114. Yıldırım, Ş., Baydur, H. ve Uçan, G. (2019). “Yetişkinlerin Sosyal Hizmet Mesleğini Tanıma ve Sosyal Hizmetler ve Sosyal Yardımlardan Yararlanma Durumu: Manisa Örneği”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (34).
  115. Yılmaz, T. (2019). “İş Stresinin İş Verimliliği Üzerine Etkileri”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul).
  116. Yoon, Y., Shin, S. ve Lee, S. (2024). “Assessing the Impact of Job Demand, Surface Acting, and Workplace Social Support on Social Workers’ Job Satisfaction”, Human Service Organizations: Management, Leadership & Governance, 49(2), 208–223. https://doi.org/10.1080/23303131.2024.2446164
  117. Yumuşak, A.G.S. (2008). “İş gören Verimliliğini Etkileyen Faktörlerin İncelenmesine Yönelik Bir Alan Araştırması”, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 13(3), 241-251.
  118. Zadow, A.J., Dollard, M.F., Dormann, C. ve Landsbergis, P. (2021). “Predicting New Major Depression Symptoms from Long Working Hours, Psychosocial Safety Climate and Work Engagement”, BMJ Open, 11(6), e044133. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2020-044133
  119. ASHB. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı). (2023). “2023 Yılı Faaliyet Raporu”, https://aile.gov.tr/raporlar/yillik-faaliyet-raporlari/, (Erişim Tarihi: 22.03.2025).
  120. ASHB. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı). (2024a). “2024 Yılı Faaliyet Raporu”, https://aile.gov.tr/raporlar/yillik-faaliyet-raporlari/, (Erişim Tarihi: 25.03.2025).
  121. ASHB. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı). (2024b). “2024-2028 Stratejik Planı”, https://www.aile.tr/media/156685/stratejik-plan-2024.pdf,(Erişim Tarihi: 28.03.2025).
  122. Cohen, J. (1994). “The Earth is Round (p <.05)”, American Psychologist, 49(12), 997.