KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Verimlilik Dergisi / 2026 / Cilt: 60 Sayı: 3

Sessiz İstifa ve İş Tatmini İlişkisinin Değerlendirilmesi: Sanayi İşletmelerinde Nicel Bir Uygulama Örneği

The Relationship Between Quiet Quitting and Job Satisfaction: A Quantitative Study in Industrial Enterprises

Serdar Canbaz(KIRKLARELİ ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0003-0470-9810
Sayfa
863–880
Yayın Tarihi
2026-07-16
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Analiz sonuçları, iş tatmini ile sessiz istifa arasında negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu araştırma, sanayi sektöründe çalışanların sessiz istifa eğilimleri ile iş tatmini düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Araştırma, sanayi sektöründe çalışan 480 katılımcıdan anket yöntemiyle toplanan verilerle yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Analiz sonuçları, iş tatmini ile sessiz istifa arasında negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:480 katılımcı
⚙️Değişkenler:Sessiz İstifa · İş Tatmini · Sanayi İşletmeleri

Özet

Amaç: Bu araştırma, sanayi sektöründe çalışanların sessiz istifa eğilimleri ile iş tatmini düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırma, sanayi sektöründe çalışan 480 katılımcıdan anket yöntemiyle toplanan verilerle yürütülmüştür. Veriler tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyon analizi ve çoklu regresyon teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Analiz sonuçları, iş tatmini ile sessiz istifa arasında negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. İş tatmini arttıkça sessiz istifa eğilimi azalmaktadır. Çoklu regresyon bulguları, eğitim düzeyi ve kıdemin iş tatminini pozitif yönde; çocuk sayısının ise negatif yönde etkilediğini ortaya koymuştur. Gelir değişkeni korelasyon düzeyinde anlamlı görünmekle birlikte, regresyon analizinde diğer değişkenler kontrol edildiğinde iş tatminini anlamlı biçimde yordamamıştır. Özgünlük: Çalışma, Türkiye sanayi sektörü bağlamında sessiz istifa ve iş tatmini ilişkisini ampirik olarak inceleyen araştırmalara katkı sağlamaktadır. Bulgular, iş tatmininin artırılmasının sessiz istifa eğilimini azaltma potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir.

Abstract

Purpose: This study aims to examine the relationship between employees’ quiet quitting tendencies and job satisfaction in the industrial sector. Methodology: The research was conducted using survey data collected from 480 employees working in the industrial sector. Findings: The results indicate a negative and statistically significant relationship between job satisfaction and quiet quitting. As job satisfaction increases, quiet quitting tendencies decrease. The multiple regression analysis reveals that education level and tenure were found to positively affect job satisfaction, whereas the number of children was found to have a negative effect. Although income appears significant at the correlation level, it does not significantly predict job satisfaction when other variables are controlled for in the regression model. Originality: The study contributes to the literature by empirically examining the relationship between quiet quitting and job satisfaction in the context of the Turkish industrial sector. The findings suggest that increasing job satisfaction may help reduce quiet quitting tendencies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Canbaz, S. (2026). Sessiz İstifa ve İş Tatmini İlişkisinin Değerlendirilmesi: Sanayi İşletmelerinde Nicel Bir Uygulama Örneği. Verimlilik Dergisi, Cilt: 60 Sayı: 3, 863–880. https://doi.org/10.51551/verimlilik.1900264

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (46)

  1. Afi, N.J. (2025). “The Silent Disengagement: Exploring the Impact of Quiet Quitting on Organizational Culture”, International Journal of Research and Innovation in Social Science, 9(6), 1508–1530. https://doi.org/10.47772/IJRISS.2025.906000121
  2. Akbulut, Ö. (2019). “Biyoistatistik”, Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları, Erzurum.
  3. Alpar, R. (2011). ”Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler”, Detay Yayıncılık, Ankara.
  4. Atalay, M. ve Dağıstan, U. (2023). “Quiet Quitting: A New Wine in an Old Bottle?”, Personnel Review, 52(4), 1059–1074. https://doi.org/10.1108/PR-02-2023-0122
  5. Bakker, A. B. ve Demerouti, E. (2017). “Job Demands–Resources Theory: Taking Stock and Looking Forward”, Journal of Occupational Health Psychology, 22(3), 273–285. https://doi.org/10.1037/ocp0000056
  6. Bakotić, D. (2016). “Relationship between Job Satisfaction and Organisational Performance”, Economic Research–Ekonomska Istraživanja, 29(1), 118–130. https://doi.org/10.1080/1331677X.2016.1163946
  7. Baran, H., Karavelioğlu, C. ve Karavelioğlu, M.B. (2024). “The Mediating Role of Psychological Contract Breach in the Influence of Leader-Member Exchange on Quiet Quitting among Coaches”, Research Square (Preprint). https://doi.org/10.21203/rs.3.rs-5310220/v1
  8. Baş, M. ve Alagöz, G. (2022). “Çalışan Motivasyonu ve İşyeri Mutluluğu İlişkisinde Kişi-Örgüt Uyumunun Aracı Rolü”, Verimlilik Dergisi, 4, 693–706. https://dergipark.org.tr/tr/pub/verimlilik
  9. Bayram, N. (2010). “Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş: Amos Uygulamaları”, Ezgi Kitabevi, Bursa.
  10. Bozdoğan, A.C., ve Öztürk, M. (2025). “Örgütlerde Psikolojik Sözleşme ve Sessiz İstifanın Teorik Çerçevede Değerlendirilmesi” Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 8(1), 178–200. https://doi.org/10.33712/mana.1542381
  11. Büyüköztürk, Ş. (2012). “Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum”, Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
  12. Çelebi, İ., Gökkaya, E., Çopur, A. ve Balcı, E. (2025). “Quiet Quitting Reason and Behavior Scale Design and Development Process”, WORK: A Journal of Prevention, Assessment & Rehabilitation, 80(1), 164-172. https://doi.org/10.3233/WOR-230699
  13. ÇOSB (Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesi). (2026). “ÇOSB Hakkında: Güncel İstatistikler ve İşletme Bilgileri”, https://www.cosb.org.tr/anasayfa, (Erişim Tarihi: 22.04.2026).
  14. Demerouti, E., Nachreiner, F., Bakker, A.B. ve Schaufeli, W.B. (2001). “The Job Demands–Resources Model of Burnout”, Journal of Applied Psychology, 86(3), 499–512. https://doi.org/10.1037/0021-9010.86.3.499
  15. Dorukbaşı, N. (2025). “Örgütsel Güven ve Sessiz İstifa Arasındaki İlişki: Sağlık Çalışanları Üzerine Bir İnceleme”, Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(2), 962–979. https://doi.org/10.21180/iibfdkastamonu.1774890
  16. Galanis, P., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., Moisoglou, I., Gallos, P. ve Kaitelidou, D. (2023). “The Quiet Quitting Scale: Development and Initial Validation”, AIMS Public Health, 10(4), 828–848. https://doi.org/10.3934/publichealth.2023055
  17. Galanis, P., Vraka, I., Fragkou, D., Bilali, A. ve Kaitelidou, D. (2024). “Quiet Quitting among Nurses Increases Their Turnover Intention: A Cross-Sectional Study”, Healthcare, 12(1), 83. https://doi.org/10.3390/healthcare12010083
  18. George, D. ve Mallery, P. (2010). “SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference”, 17.0 Update (10th ed.), Pearson, Boston.
  19. Gilbert-Ouimet, M., Sultan-Taïeb, H., Aubé, K., Matteau, L., Trudel, X., Brisson, C. ve Guertin, J.R. (2024). “Costs of Presenteeism and Absenteeism Associated With Psychological Distress Among Male and Female Older Workers: A Cross-sectional Study”, Journal of Occupational and Environmental Medicine, 66(10): e467-e475, PMID: 38958289. https://doi.org/10.1097/JOM.0000000000003182
  20. Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J. ve Anderson, R.E. (2019). “Multivariate Data Analysis”, (8th ed.), Cengage Learning, United Kingdom.
  21. Herzberg, F., Mausner, B. ve Snyderman, B.B. (1959). “The Motivation to Work (2nd ed.)”, John Wiley & Sons, New York.
  22. Iaffaldano, M.T. ve Muchinsky, P.M. (1985). “Job Satisfaction and Job Performance: A Meta-Analysis”, Psychological Bulletin, 97(2), 251–273. https://doi.org/10.1037/0033-2909.97.2.251
  23. Investopedia. (2024). “What Is Quiet Quitting – and Is It a Real Trend?”, https://www.investopedia.com/what-is-quiet-quitting-6743910, (Erişim Tarihi: 23.02.2026).
  24. Johns, G. (2010). “Presenteeism in the Workplace: A Review and Research Agenda”, Journal of Organizational Behavior, 31(4), 519–542. https://doi.org/10.1002/job.630
  25. Judge, T.A., Thoresen, C.J., Bono, J.E. ve Patton, G.K. (2001). “The Job Satisfaction-Job Performance Relationship: A Qualitative and Quantitative Review”, Psychological Bulletin, 127(3), 376–407. https://doi.org/10.1037/0033-2909.127.3.376
  26. Kachhap, V. ve Singh, T. (2024). “Quiet Quitting: A Comprehensive Exploration of Hidden Problems”, Development and Learning in Organizations: An International Journal, 38(5), 23-26. https://doi.org/10.1108/DLO-10-2023-0214
  27. Kalaycı, Ş. (2010). “SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri (5. baskı)”, Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
  28. Karadaş, A. ve Çevik, C. (2024). “Psychometric Analysis of the Quiet Quitting and Quiet Firing Scale among Turkish Healthcare Professionals”, Journal of Evaluation in Clinical Practice, 31(2), e14136. https://doi.org/10.1111/jep.14136
  29. Katebi, A., HajiZadeh, M., Bordbar, A. ve Salehi, A.M. (2022). “The Relationship between “Job Satisfaction” and “Job Performance”: A Meta-Analysis”, Global Journal of Flexible Systems Management, 23(1), 21-42. https://doi.org/10.1007/s40171-021-00280-y
  30. Kenny, D.A., Kaniskan, B., ve McCoach, D.B. (2015). “The Performance of RMSEA in Models with Small Degrees of Freedom”, Sociological Methods & Research, 44(3), 486–507.
  31. Kerse, G., Deniz, V. ve Çakıcı, A.B. (2024). “Sessiz İstifa Ölçeğinin Türkçe Formunun Psikometrik Özelliklerinin Sınanması”, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(3), 749–762. https://dergipark.org.tr/tr/pub/gumus/issue/87019/1428749
  32. Keser, A. ve Bilir, B.Ö. (2019). “İş Tatmini Ölçeğinin Türkçe Güvenilirlik ve Geçerlilik Çalışması”, Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(3), 229–239. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kusbder/issue/51331/654568
  33. Locke, E.A. (1976). “The Nature and Causes of Job Satisfaction”. In M. D. Dunnette (Ed.), Handbook of Industrial and Organizational Psychology, 1297–1349, Rand McNally, Chicago.
  34. Maslow, A.H. (1943). “A Theory of Human Motivation”, Psychological Review, 50(4), 370–396. https://doi.org/10.1037/h0054346
  35. Merriam-Webster. (2024). “Quiet Quitting”, https://www.merriam-webster.com/dictionary/quiet%20quitting, (Erişim Tarihi: 23.02.2026).
  36. Patel, P.C., Guedes, M.J., Bachrach, D.G. ve Cho, Y. (2025). “A Multidimensional Quiet Quitting Scale: Development and Test of a Measure of Quiet Quitting”, PLOS ONE, 20(4), e0317624. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0317624
  37. Pevec, N. (2023). “The Concept of Identifying Factors of Quiet Quitting in Organizations: An Integrative Literature Review”, Challenges of the Future, 8(2). https://doi.org/10.37886/ip.2023.006
  38. Podsakoff, P.M., MacKenzie, S.B., Paine, J.B. ve Bachrach, D.G. (2000). “Organizational Citizenship Behaviors: A Critical Review of the Theoretical and Empirical Literatüre”, Journal of Management, 26(3), 513–563. https://doi.org/10.1177/014920630002600307
  39. Salas-Vallina, A. ve Alegre, J. (2018). “Happiness at Work: Developing a Shorter Measure”, Journal of Management & Organization, 24(3), 460–477. https://doi.org/10.1017/jmo.2018.24
  40. Talukder, M.F. ve Prieto, L. (2025). “A “Quiet Quitting” Scale: Development and Validation”, International Journal of Organizational Analysis, 33(6), 1487–1510. https://doi.org/10.1108/IJOA-01-2024-4182
  41. Turan, N. (2024). “Sessiz İstifa”, İçinde Ö. Çakır ve B. Seçer (Ed.), Çalışma Yaşamında İnsana Dair Yeni Dinamikler (ss. 131–144), Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
  42. Turan, N. (2025). “Sessiz İstifa Yaşam Tatminini Koruyan Bir Dinamik Mi? Sessiz İstifa, Yaşam Yatmini ve Demografik Değişkenlerin Etkileşimi Üzerine Nicel Bir Araştırma”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 28(2), 421–438. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.1773920
  43. Wright, T.A. ve Cropanzano, R. (2000). “Psychological Well-Being and Job Satisfaction as Predictors of Job Performance”, Journal of Occupational Health Psychology, 5(1), 84–94. https://doi.org/10.1037/1076-8998.5.1.84
  44. Xanthopoulou, D., Bakker, A.B., Demerouti, E. ve Schaufeli, W.B. (2007). “The Role of Personal Resources in the Job Demands-Resources Model”, International Journal of Stress Management, 14(2), 121–141. https://doi.org/10.1037/1072-5245.14.2.121
  45. Zenger, J. ve Folkman, J. (2022). “Quiet Quitting Is About Bad Bosses, Not Bad Employees”, Harvard Business Review. August 31.
  46. Zhang, Z., Li, Y., Wang, T., Zhang, S., Li, Y., Li, S. ve Li, Y. (2025). Psychometric Properties of the Chinese Version of the Quiet Quitting Scale”, BMC Nursing, 24(1), 270. https://doi.org/10.1186/s12912-025-02921-4