Dergiler / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Üstün Yetenekli Öğrenciler ile Normal Gelişim Gösteren Öğrencilerin Fen Öz-Yeterliklerinin Sınıf Düzeyine Göre İncelenmesi

The Examination of Science Self-Efficacy of The Gifted and Non-Gifted Students According to The Class Level

Sayfa
1625–1640
Yayın Tarihi
2019-04-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlar normal gelişim gösteren öğrencilerde sınıf düzeyi arttıkça öğrencilerin özyeterliklerinde bir düşüş olduğunu, üstün yetenekli öğrencilerde ise altıncı sınıflar hariç olmak üzere özyeterliklerinin sınıf düzeyi ile anlamlı düzeyde değişmediğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmada normal gelişim gösteren ve üstün yetenekli ortaokul öğrencilerinin fen özyeterliklerine sınıf düzeyinin etkisi incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya normal gelişim gösteren 443 (111 beşinci sınıf, 112 altıncı sınıf, 112 yedinci sınıf, 108 sekizinci sınıf) ve üstün yetenekli 191 (49 beşinci sınıf, 30 altıncı sınıf, 68 yedinci sınıf, 44 sekizinci sınıf) öğrenci olmak üzere toplam 634 öğrenci katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlar normal gelişim gösteren öğrencilerde sınıf düzeyi arttıkça öğrencilerin özyeterliklerinde bir düşüş olduğunu, üstün yetenekli öğrencilerde ise altıncı sınıflar hariç olmak üzere özyeterliklerinin sınıf düzeyi ile anlamlı düzeyde değişmediğini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fen Özyeterliği · Sınıf Düzeyi · Üstün Yetenek

Özet

Araştırmada normal gelişim gösteren ve üstün yetenekli ortaokul öğrencilerinin fen özyeterliklerine sınıf düzeyinin etkisi incelenmiştir. Çalışmaya normal gelişim gösteren 443 (111 beşinci sınıf, 112 altıncı sınıf, 112 yedinci sınıf, 108 sekizinci sınıf) ve üstün yetenekli 191 (49 beşinci sınıf, 30 altıncı sınıf, 68 yedinci sınıf, 44 sekizinci sınıf) öğrenci olmak üzere toplam 634 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Fen Bilimleri Özyeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Sınıf düzeyinin üstün yetenekli ve diğer ortaokul öğrencilerinin fen bilimleri özyerlikleri üzerindeki etkisinin incelenmesi için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Tukey testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda normal gelişim gösteren ortaokul öğrencilerinin fen özyeterliklerinin sınıf düzeyi ile farklılaştığı (F(3-439)=23.1, p<.05), beşinci sınıf öğrencilerinin özyeterliklerinin altı, yedi ve sekizinci sınıf öğrencilerine göre, altıncı sınıf öğrencilerinin özyeterliklerinin yedi ve sekizinci sınıf öğrencilerine göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Yedinci ve sekizinci sınıf öğrencilerinin özyeterlikleri arasındaki fark anlamlı değildir. Yapılan araştırmada normal gelişim gösteren öğrenciler açısından sınıf düzeyinin öğrencilerin fen bilimleri özyeterlikleri üzerinde anlamlı düzeyde etkisi olduğu belirlenmiştir (ƞ2=0.14). Üstün yetenekli öğrencilerde ise sınıf düzeyi ile fen bilimleri özyeterlikleri arasındaki farklılaşma sadece altıncı ve yedinci sınıflar arasında anlamlı olup altıncı sınıf lehinedir. Diğer grupların özyeterlikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (F(3-187)=2.57, p>.05). Ayrıca üstün yetenekli öğrenciler açısından sınıf düzeyi öğrencilerin özyeterlikleri üzerinde düşük etki büyüklüğüne sahiptir (ƞ2=0.04). Bu sonuçlar normal gelişim gösteren öğrencilerde sınıf düzeyi arttıkça öğrencilerin özyeterliklerinde bir düşüş olduğunu, üstün yetenekli öğrencilerde ise altıncı sınıflar hariç olmak üzere özyeterliklerinin sınıf düzeyi ile anlamlı düzeyde değişmediğini göstermektedir.

Abstract

In the study, science self-efficacy levels of non-gifted and gifted secondary school students were examined according to the class level. A total of 634 students participated in this study, which was conducted according to the quantitative survey design. Of these students, 443 were composed of non-gifted (111 fifth grade, 112 sixth grade, 112 seventh grade, 108 eighth grade) and 191 of them were gifted (49 fifth grade, 30 sixth grade, 68 seventh grade, 44 eighth grade) students. “The Science Self-Efficacy Scale” was used as the data collection tool. One-way analysis of variance (ANOVA) and Tukey test were used to examine the change of the science self-efficacy of the gifted and non-gifted secondary school students. As a result of the analyses it was found that the science self-efficacy of the non-gifted students was significantly different according to the grade levels (F (3-439) = 23.1, p <.05). Likewise, the self-efficacy scores of the fifth grade students was found to be significantly higher than the self-efficacy scores of the sixth, seventh and eighth grades, the self-efficacy scores of the sixth grade students was found to be significantly higher than the self-efficacy scores of the seventh and eighth grades. The difference between the self-efficacy scores of the seventh and eighth graders was not significant. In this study, the difference of the self-efficacy of the non-gifted students according to the grade levels was generalized to the accessible population since the effect size was found to be significant in terms of this difference (ƞ2 = 0.14). For the gifted students, only the sixth and seventh grades were significantly different in terms of their self-efficacy scores and this difference was in favor of the sixth grade. There was no statistically significant difference between the self-efficacy of the other classes (F (3-187) = 2.57, p> .05). Furthermore, the selfefficacy difference between the grade levels in terms of gifted students has a low effect size (ƞ2 = 0.04) and this difference is not practical significance since it cannot be generalized to the accessible population. These results show that the self-efficacy of the non-gifted students decrease with grade level increases and the self-efficacy of the gifted students do not change significantly between fifth, seventh and eighth grade levels. Suggestions were presented in line with these results.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARAÇOĞLU, S., YILDIRIM, K. Ş., BEKTAŞ, O. (2019). Üstün Yetenekli Öğrenciler ile Normal Gelişim Gösteren Öğrencilerin Fen Öz-Yeterliklerinin Sınıf Düzeyine Göre İncelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 1625–1640. https://ajindex.com/articles/108364

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Abak, A. (2003). Modeling the relationship between university students’ selected affective characteristics and their physics achievement (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi,
  2. Ankara.
  3. Aktamış, H., Özenoğlu Kiremit, H. ve Kubilay, M. (2016). Öğrencilerin öz-yeterlik inançlarının fen başarılarına ve demografik özelliklerine göre incelenmesi, Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(2), 1-10.
  4. Arslan, A. (2012). Predictive power of the sources of primary school students’ self-efficacy beliefs on their self-efficacy beliefs for learning and performance. Educational Sciences: Theory and Practice, 12(3), 1915-1920.
  5. Arslan, A. (2017). Ortaokul öğrencilerinin dinleme kaygıları ve akademik özyeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi, International e-Journal of Educational Studies (IEJES), 1(1), 12-31.
  6. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company. Berkant, H. G. ve Ekici, G. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde öğretmen öz-yeterlik inanç düzeyleri ile zekâ türleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 113-132.
  7. Bronson, M.B. (2000). Self-regulation in early childhood: Nature and nurture. New York: The Guilford Press.
  8. Chong, W. H. ve Kong, C. A. (2012). Teacher collaborative learning and teacher self-efficacy: The case oflesson study. The journal of Experimental Education, 80(3), 263-283.
  9. Durmaz, H. (2004). Nasıl bir fen eğitimi istiyoruz? Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 83/84, 38-40.
  10. Eccles, J., Wigfield, A., Harold, R. D. ve Blumenfeld, P. (1993). Age and gender differences in children’s self- and task perceptions during elementary school. Child Development, 64, 830-847.
  11. Genç, M. (2013). İlköğretim öğrencilerinin sınıf ve cinsiyete göre sınav kaygı düzeylerinin belirlenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 85-95.
  12. Gottfried, A. E., Fleming, J. S. ve Gottfried, A. W. (2001). Continuity of academic intrinsic motivation from childhood through late adolescence: A longitudinal study. Journal of Educational Psychology, 93(1), 3-13.
  13. Green, S.B. ve Salkind, N.J. (2005). Using SPSS for windows and macintosh: Analyzing and understanding data (4th Edition). New Jersey: Pearson Guerrero, C. (2005). A longitudinal approach to intrinsic a