Bu bağlamda araştırmanın amacı; Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi programının genel amaçları çerçevesinde öğrenciye dini-ahlaki temel becerileri kazandırmada ve günlük hayata uygulamada yaşam boyu sürdürülebilirlik açısından katkısının belirlenmesidir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma ile 2005-2006 öğretim yılında uygulamaya konulan yeni ortaöğretim din öğretimi programına dayalı din öğretiminin öğrencilerin dini duygu, bilgi ve davranışlarının gelişimi üzerindeki etkilerini görmek, öğrencilerin kendi bakış açılarından din öğretiminin etkililiği hakkındaki görüşlerini tespit etmek ve beklentilerini belirlemek hedeflenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırma ile 2005-2006 öğretim yılında uygulamaya konulan yeni ortaöğretim din öğretimi programına dayalı din öğretiminin öğrencilerin dini duygu, bilgi ve davranışlarının gelişimi üzerindeki etkilerini görmek, öğrencilerin kendi bakış açılarından din öğretiminin etkililiği hakkındaki görüşlerini tespit etmek ve beklentilerini belirlemek hedeflenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda araştırmanın amacı; Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi programının genel amaçları çerçevesinde öğrenciye dini-ahlaki temel becerileri kazandırmada ve günlük hayata uygulamada yaşam boyu sürdürülebilirlik açısından katkısının belirlenmesidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2005-2006 Verileri
⚙️Değişkenler:kültürü ve ahlak bilgisi öğretimi · sürdürülebilirlik · program değerlendirme
Özet
Bu araştırma ile 2005-2006 öğretim yılında uygulamaya konulan yeni ortaöğretim din öğretimi programına dayalı din öğretiminin öğrencilerin dini duygu, bilgi ve davranışlarının gelişimi üzerindeki etkilerini görmek, öğrencilerin kendi bakış açılarından din öğretiminin etkililiği hakkındaki görüşlerini tespit etmek ve beklentilerini belirlemek hedeflenmiştir. Bu bağlamda araştırmanın amacı; Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi programının genel amaçları çerçevesinde öğrenciye dini-ahlaki temel becerileri kazandırmada ve günlük hayata uygulamada yaşam boyu sürdürülebilirlik açısından katkısının belirlenmesidir.
Arın, A. (2018). ORTAÖĞRETİM DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETİMİNİN YAŞAM BOYU SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 47 Sayı: 217, 25–55. https://ajindex.com/articles/1080188
ACUNER, Hacı Yusuf, (2004). 14-18 Yaş Arası Gençlerde Ahlaki Yargı Gelişimi ve Ahlak Eğitimi, 19 Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri A.B.D. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Samsun.
ARABACI, Fazlı, (2011). Türkiye’de Okullarda Din Öğretiminin Dini Sosyalleşme Açısından Önemi ve Beliren Bazı Sorunlar”, Türkiye’de Okullarda Din Eğitimi, (Ed. Recep Kaymakcan vd.), Değerler Eğitimi Merkezi Yayınları, İstanbul.
AY, Mahmut, (2016). “Temel Hak ve Hürriyetler Bağlamında Din –İçin-de Çoğulculuk”, Dini Düşüncede Sorunlar ve Yorumlar, (ed. Şaban Ali Düzgün, Tuğba Günal), Endülüs Yayınları, İstanbul.
BAYKARA, Zeynep, (2009). Okullarda DKAB Derslerinde Diğer Dinlerin Öğretimi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri A.B.D. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Sakarya.
BAHÇEKAPILI, Mehmet, (2010). Ortaöğretim DKAB Dersinin Öğrencilerin Dini Duygu, Düşünce Ve Davranışları Üzerindeki Etkisi –İstanbul Avrupa Yakası Örneği-, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Felsefe ve Din Bilimleri A.B.D., (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İstanbul.
BULUT, Zübeyir, (2014). “Dinsel Çoğulculuk ve Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Öğretim Programında Diğer Dinlerin Öğretimi”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2014, C.3 (2), ss.359-381
DAM, Hasan, (2002). Yetişkinlerin Din Eğitimi, 19 Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Felsefe ve Din Bilimleri A.B.D., (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Samsun.
DURMUŞ, Alparslan, (2011). Ders Kitaplarının İncelenmesi ve Değerlendirilmesi Sürecine İlişkin Bazı Dikkatler, Türkiye’de Okullarda Din Eğitimi, (Ed. Recep Kaymakcan vd.), Değerler Eğitimi Merkezi Yayınları, İstanbul.
DÜZGÜN, Şaban Ali, (2016a). “İdeal Ben ile Ben’in İdealleri Arasında İnsanın Özgürlüğü”, Dini Düşüncede Sorunlar ve Yorumlar, (ed. Şaban Ali Düzgün, Tuğba Günal), Endülüs Yayınları, İstanbul.
DÜZGÜN, Şaban Ali, (2016b), Kimliksiz Hakikatler, Otto Yayınları, Ankara.
GÖLCÜK, Şerafettin, (1991). Akaid ve Kelam Dersleri, Din öğretimi ve Din Hizmetleri
GÜNDÜZ, Şinasi, (2001). “Çağdaş Hristiyan Düşüncesinde Ötekinin Inklusivist Yorumu”, Tezkire Düşünce, Siyaset, Sosyal Bilim Dergisi, Nisan-Mayıs 2001, Yıl:10, (20), ss.91-116
KAYMAKCAN, Recep (2007). Yeni Ortaöğretim DKAB Öğretim Programı İnceleme ve Değerlendirme Raporu, Eğitim Reformu Girişimi, İstanbul.
KAYMAKCAN, Recep, AŞLAMACI, İbrahim, (2011). Çoğulculuğa İlişkin Farklı Yaklaşımlar ve DKAB Dersleri, Türkiye’de Okullarda Din Eğitimi, (Ed. Recep Kaymakcan vd.), Değerler Eğitimi Merkezi Yayınları, İstanbul.
KAYMAKCAN, Recep, MEYDAN, Hasan, (2014). Ahlak Değerler ve Eğitimi, Değerler Eğitimi Merkezi Yayınları, İstanbul.
KESKİNER, Emine, (2011). Öğretim Materyali Olarak İlköğretim DKAB Ders Kitaplarına Dair Bir Araştırma, Türkiye’de Okullarda Din Eğitimi, (Ed. Recep Kaymakcan vd.), Değerler Eğitimi Merkezi Yayınları, İstanbul.
KOMİSYON, (2008). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ortaöğretim Programı, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, Ankara.
KULA, Naci, (2001). Kimlik ve Din, Ayışığı Kitapları, İstanbul.
KUTLU, Sönmez, (2011). Laik Örgün Eğitim Sisteminde Doktrin Merkezli Çoğulcu Din Eğitimi Mümkün mü?, Türkiye’de Okullarda Din Eğitimi, (Ed. Recep Kaymakcan vd.), Değerler Eğitimi Merkezi Yayınları, İstanbul.
MÜFTÜOĞLU, Ömer, (2012). Bugünün Müslümanının Kur’an’la İletişimi, Ankara Okulu Yayınları, Ankara.
MÜFTÜOĞLU, Ömer, (2016). Dinin Bağlayıcılığı ve İnsanın Özgürlüğü, Ankara Okulu Yayınları, Ankara.
OKUMUŞ, Namık Kemal, (2015). “Din Eğitim-Öğretimi Özgür Bireylerin Yetiştirilmesinde Etkin Bir Rol Üstlenebilir mi?”, Kelam Araştırmaları, 13:1 (2015), ss.213-288.
ONAT, Hasan, (2016). Türkiye’de Din Anlayışında Değişim Süreci, Endülüs Yayınları, İstanbul.
ÖZBAY, Canan, (2007). 1982-2005 Ortaöğretim DKAB Öğretim Programlarının Karşılaştırılarak, 2005 Programının Değerlendirilmesi, 19 Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Samsun.
REÇBER, Sait, (2007). “Dini Çeşitlilik”, Din ve Ahlak Felsefesi, 2. Baskı (Ed. Recep Kılıç), Ankuzem Yayınları, Ankara.
SELÇUK, Mualla, (1997). “Din Öğretiminin Kuramsal Temelleri (Zihin Gelişimi Açısından Bir Deneme)”, Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, C.4, ss.145-158
SELÇUK, Mualla, (2005). “Birlikte Yaşamaya Kur’ânî Bir Yaklaşım, Tearuf”, Kültürel Çeşitlilik ve Din, (Ed. Remziye Yılmaz), Sinemis Yayınları, Ankara.
SELÇUK, Mualla, TOSUN, Cemal, (2005). “Türkiye’de ve Almanya’da (İslam) Din Dersleri”, Kültürel Çeşitlilik ve Din, (Ed. Remziye Yılmaz), Sinemis Yayınları, Ankara.
TEKİN, Filiz, (2005). Stresle Başa Çıkmada Din Eğitiminin Rolü, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri A.B.D. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Konya.
TOSUN, Cemal, (1993). Din ve Kimlik, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara.
TOSUN, Cemal, (2012). Din Eğitimi Bilimine Giriş, PegemA Yayınları, Ankara.
YEMENİCİ, Ahmet, (2012). “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Diğer Dinlere ve Din Mensuplarına İlişkin Yaklaşımları”, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri A.B.D., (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara.
YILDIRIM, Ali, ŞİMŞEK, Hasan, (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
YILDIZ, Halil, (2010). Ortaöğretim DKAB Dersi Müfredatının Dini Sosyalleşme açısından Değerlendirilmesi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri A.B.D., (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara.
ZENGİN, Mahmut, (2010). Yapılandırmacılık ve Din Eğitimi, İlköğretim DKAB Öğretim Programlarının Değerlendirilmesi ve Öğretmen Görüşleri Açısından Etkililiği, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İlahiyat A.B.D., (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İstanbul.