Dergiler / Milli Eğitim Dergisi / 2026 / Cilt: 48 Sayı: 222

PUBLIC RELATIONS ETHICS

Sayfa
277–292
Yayın Tarihi
2019-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

The field of public relations, which has significant impacts for many institutions

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:The field of public relations, which has significant impacts for many institutions
📊
Temel Bulgular & Veri:The field of public relations, which has significant impacts for many institutions
💡
Sonuç & Katkı:The field of public relations, which has significant impacts for many institutions
🔬Tür:Derleme
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ethics · Ethics Codes · Public Relations

Özet

The field of public relations, which has significant impacts for many institutions

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sezgül, İ. (2019). PUBLIC RELATIONS ETHICS. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 48 Sayı: 222, 277–292. https://ajindex.com/articles/1080120

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. References Arslan, M. (2012). İş ve Meslek Ahlakı. 3. Baskı. Siyasal Kitabevi. Ankara. Aydın, İ. (2010). Yönetsel, Mesleki ve Örgütsel Etik. 4. Baskı. Pegem Akademi. Ankara. Aydın, İ. (2012). Eğitim ve Öğretimde Etik. 3. Baskı. Pegem Akademi. Ankara.Baskin, O., Aronoff, C. & Lattimore, D. (1997). Public Relations: The Profession and The Practice.Fourth Edition. McGraw Hill. Boston. Başpınar, N.Ö. & Çakıroğlu, D. (2014). Meslek Etiği. 3. Basım. Nobel Yayıncılık. Ankara. Bowen, S. (2007). Ethics and Public Relations. https://instituteforpr.org/ethics-and-public-relations/,05.05.2019 Cevizci, A. (2014). Etik-Ahlak Felsefesi. Say Yayınları. Ankara. Darly, G. F. (1994). Applied Professional Ethics. Routledge. London. De George, R. T. (2009). Business Ethics (7th ed.). Prentice Hall. Boston. Durkheim, E. (2006). Sosyoloji Dersleri. Çev. A. Berktay. İletişim Yayınları. İstanbul. Erol, G. (2012). İletişim ve Etik. Hiperlink Yayınları. İstanbul. Ertekin, Y. (1987). “Halkla İlişkiler ve Meslekleşme Olgusu”. Halkla İlişkiler Sempozyumu. TODAİE Yayınları. Ankara. Feldman, F. (2012). Etik Nedir?. Çev. F.B. Aydar. Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi. İstanbul. Fitzpatrick, K. R. & Gauthier, C. (2001). Toward a Professional Responsibility Theory of Public Relations Ethics. Journal of Mass Media Ethics, 16, pp. 193-212. Frankena, W.K. (2007). Etik. Çev. A. Aydın. İmge Kitabevi. Ankara. Gordon, J. C. (1997). “Interpreting Definitions of Public Relations: Self Assesment and Symbolic Interactionism –Based Alternative”, Public Relations Review, 23, pp. 57-66. Gregory, A. (2003). “Public Relations and the Age of Spin”. Paper Presented for Inaugural Lecture of Centre for Public Relations Studies. Leeds Metropolitan University. Public Relations Ethics
  2. Gülsünler, M.E. (2013). “Halkla İlişkiler Mesleğinde Etiksel Çerçeve”. M. Işık (Ed). İletişim ve Etik. 3. Baskı. Eğitim Kitabevi. Konya. Hutton, J.G. (1999). “The Definition, Dimensions, and Domain of Public Relations”. Public Relations Review 25 (2). pp.199-214. Işık, M. (2013). “İşleyiş Açısından İletişim ve İletişimin Öğeleri”. M. Işık (Ed). İletişim ve Etik. 3. Baskı. Eğitim Yayınevi. Konya. İspir, N., Yurdigül, Y. & Küçükalkan, Y. (2015). “Halkla İlişkiler Etiği”, Tarih Okulu Dergisi. Yıl 8, Sayı XXIV, pp. 353-375. Kalender, A. & Fidan, M. (2011). Halkla İlişkiler. Tablet Yayınları. Konya. Kazancı, M. (2016). Kamuda ve Özel Kuruluşlarda Halkla İlişkiler. 11. Baskı. Turhan Kitabevi. Ankara. Kuçuradi, İ. (1988). Uludağ Konuşmaları: Özgürlük, Ahlak, Kültür Kavramları. Türkiye Felsefe Kurumu. Türk Felsefe Dizisi:1. Ankara. Kutlu, H.A. (2013). Meslek Etiği. 2. Basım. Nobel Yayıncılık. Ankara. Lloyd, H. M. (1998). Halkla İlişkilerde Meslek Ahlakı. Rota Yayınları. İstanbul McHugh, F. P. (1992). İş Ahlakı. TÜSİAD Yay. İstanbul. Özgener, Ş. (2009). İş Ahlakının Temelleri. 2. Baskı. Nobel Yayıncılık. Ankara. Özlem, D. (2010). Etik-Ahlak Felsefesi. 2. Baskı. Say Yayınları. İstanbul. Pieper, A. (2012). Etiğe Giriş. Çev. V. Ataman & G. Sezer. 2. Basım. Ayrıntı Yayınları. İstanbul. Sabuncuoğlu, Z. (2016). Halkla İlişkiler. 12. Baskı. Aktüel Yayınları. Bursa. Sayımer, İ. & Yayınoğlu, P. E. (2007). Halkla İlişkiler ve Reklam Üzerine Etik Değerlendirmeler. Beta Yayınevi. İstanbul. Seib, P.M. & Fitzpatrick, K. (1995). Public Relations Ethics. Fort Worth, TX & London: Harcourt Brace College Publishers. Sriramesh, K. & Vercic, D. (Eds.) (2003). The Global Public Relations Handbook: Theory, Research, and Practice. Routledge. Tepe, H. (2016). Pratik Etik. BilgeSu Yayıncılık. Ankara. Tepe, H. (Ed) (2000). Etik ve Meslek Etikleri. Türkiye Felsefe Kurumu. Ankara. Theaker, A. (2004). The Public Relations Handbook. Routledge. Tikveş, Ö. (2005). Halkla İlişkiler ve Reklamcılık. 2. Baskı. Beta Yayınevi. İstanbul. Tortop, N. & Özer, M.A. (2013). Halkla İlişkiler. 11. Baskı. Nobel Yayıncılık. Ankara. Weaver, N. C. (1997). Toplam Kalite Yönetimi’nin Dört Aşaması. Ed. C. Seçki. Çev. T. Birkan & O. Akkınhay. Sistem Yayıncılık. İstanbul.
  3. Walle, M. (2003). “Commentary: What Happened to Public Responsibility? The Lack of Society in Public Relations Code of Ethic”. http://www.prismjournal.org/fileadmin/Praxis/Files/ Journal_Files/issue1/commentary_paper1.pdf, 13.03.2019 Wilcox, D.L., Cameron, G.T., Ault, P.H. & Agee, W.K. (2003). Public Relations, Strategies and Tactics. 7th Edition. Allyn & Bacon. https://www.ipra.org/member-services/code-of-conduct, 26.02.2019 http://www.prismjournal.org/fileadmin/Praxis/Files/Journal_Files/issue1/commentary_paper1. pdf, 12.01.2019 http://www.tuhid.org/tuhid-meslek-ilkeleri.html, 26.02.2019