KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Milli Eğitim Dergisi / 2026 / Cilt: 48 Sayı: 224

SOSYAL BİLGİLER 6. VE 7. SINIF DERSLERİNDE KIRSAL YERLEŞME ŞARTLARINA GÖRE TASARLANMIŞ ETKİNLİKLERİN VERİMLİLİĞİ

Nurullah Seyidoğlu0000-0003-0068-4687
İsmail Acun0000-0003-1248-1836
Sayfa
415–444
Yayın Tarihi
2019-11-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda kırsal yerleşme şartlarına göre tasarlanmış etkinliklerin; kırsal yerleşim  bölgelerinde yaşayan birey için avantajlı olduğu, öğretmen ve öğrencilerin hazırbulunuşluk ve  motivasyonlarına olumlu etkide bulunduğu, etkinliklerin; programın amaç, içerik, öğrenme-öğretme  süreci ve değerlendirme süreçlerine katkı sunduğu bulgularına ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz: Araştırmacının amacı, sosyal bilgiler 6. ve 7. sınıf derslerinde kırsal yer- leşme şartlarına  göre tasarlanmış etkinlik örneklerinin verimliliğinin uygulayıcı öğretmen ve öğrenci görüşlerine  göre incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu 6 sosyal bilgiler öğretmeni ve onların öğrencisi olan altı öğrenci  oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda kırsal yerleşme şartlarına göre tasarlanmış etkinliklerin; kırsal yerleşim  bölgelerinde yaşayan birey için avantajlı olduğu, öğretmen ve öğrencilerin hazırbulunuşluk ve  motivasyonlarına olumlu etkide bulunduğu, etkinliklerin; programın amaç, içerik, öğrenme-öğretme  süreci ve değerlendirme süreçlerine katkı sunduğu bulgularına ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:kırsal yerleşme · sosyal bilgiler · yapılandırmacılık

Özet

Öz: Araştırmacının amacı, sosyal bilgiler 6. ve 7. sınıf derslerinde kırsal yer- leşme şartlarına  göre tasarlanmış etkinlik örneklerinin verimliliğinin uygulayıcı öğretmen ve öğrenci görüşlerine  göre incelenmesidir. Çalışma nitel araştırma yaklaşımının eylem araştırması desenine göre  yapılandırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 6 sosyal bilgiler öğretmeni ve onların öğrencisi olan altı öğrenci  oluşturmaktadır. Veriler, yarı-yapılandırılmış öğrenci ve öğretmen görüşme formları, öğrenci  ürünleri ve günlükleri yoluyla toplanmıştır. Veriler içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda kırsal yerleşme şartlarına göre tasarlanmış etkinliklerin; kırsal yerleşim  bölgelerinde yaşayan birey için avantajlı olduğu, öğretmen ve öğrencilerin hazırbulunuşluk ve  motivasyonlarına olumlu etkide bulunduğu, etkinliklerin; programın amaç, içerik, öğrenme-öğretme  süreci ve değerlendirme süreçlerine katkı sunduğu bulgularına ulaşılmıştır. Aynı zamanda bu  etkinlik- lerin okul aile işbirliği ve veli desteğini olumlu yönde etkilediği, etkinliklerde genel  olarak uygulanan gezi-gözlem, araştırma, işbirlikli öğrenme ve yaparak yaşayarak öğrenme gibi  yöntem ve tekniklerin verimlilik sağladığı bulgularına ulaşılmıştır. Bu kapsamda kırsal  yerleşimlerde görev yapan öğretmenlere verimi arttırmak için yapılandırmacı öğrenme kuramına uygun  ve kırsal yerleşme şartlarına göre etkinlik tasarlamaları ve geliştirmeleri önerilebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Seyidoğlu, N., Acun, İ. (2019). SOSYAL BİLGİLER 6. VE 7. SINIF DERSLERİNDE KIRSAL YERLEŞME ŞARTLARINA GÖRE TASARLANMIŞ ETKİNLİKLERİN VERİMLİLİĞİ. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 48 Sayı: 224, 415–444. https://ajindex.com/articles/1080089

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (35)

  1. Acun, İ., Kamber, T., & Akar, C. (2011). İlköğretim birinci kademe sosyal bilgiler öğretim programının uygulanabilirliği. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 195-218. Açıkgöz, Ü. K. (2014). Aktif öğrenme (14.Baskı). İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
  2. Aksoy, N. (2003). Eylem araştırması: Eğitimsel uygulamaları iyileştirme ve değiştirmede kullanılacak bir yöntem. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 36, 474-489.
  3. Arı, R., Üre, Ö., & Yılmaz, H. (1999). Gelişim ve öğrenme psikolojisi. Eğitimin psikolojik temelleri. (2.Baskı). Konya: Mikro Yayınları.
  4. Berg, B.L., & Lune, H. (2015). Giriş (H. Aydın, Çev.), Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. H. Aydın (Çev. Ed.). Konya: Eğitim Kitapevi.
  5. Bilge, F. A. (2001). Gelişmekte olan ülkelerde ekonomik istikrara yönelik maliye politikası uygulamalarının etkinliği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi. 4(1), 39-58.
  6. Bilgili, A. S. (2015).Geçmişten günümüze sosyal bilimler ve sosyal bilgiler. Ali Sinan Bilgili (Ed),Sosyal Bilgilerin Temelleri (7.baskı) içinde (s.1-34). Ankara: Pegem Akademi.
  7. Buran, A. (2015). Nitel araştırmada veri toplama. Fatma Nevra Seggie ve Yasemin Bayyurt (Ed),Nitel araştırma: Yöntem, Teknik, Analiz ve Yaklaşımları içinde (s. 43-58). Ankara: Anı Yayıncılık.
  8. Creswell, J. W. (2014). Nitel yöntemler. (Y. Dede Çev.). Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları: Araştırma deseni. Selçuk Beşir Demir (Çev. Ed.). (+. Baskıdan Çeviri). Eğiten Kitap: An- kara.
  9. Creswell, J.W. (2016). Felsefi varsayımlar ve yorumlayıcı çatılar. (M. Aydın Çev.), Nitel araştırma yöntemleri. M. Bütün ve S. B. Demir (Çev. Ed.). (3. Baskı). Ankara: Siyasal Kitapevi.
  10. Çalışkan N., & Ayık A. (2015). Okul aile birliği ve velilerle iletişim. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 69-82.
  11. Çelik, F. (2006). Türk eğitim sisteminde hedefler ve hedef belirlemede yeni yönelimler. Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi. 11, 1-15.
  12. Demirel, Ö. (2014). Eğitimde program geliştirme: Kuramdan uygulamaya. (21. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  13. Doğanay, A., & Sarı, M. (2008). Öğretmen gözüyle yeni sosyal bilgiler programı: Adana ilinde bir araştırma. İlköğretim Online, 7(2), 468-484
  14. Ece, İ. (2012). Kırsal yerleşmede çalışan sınıf öğretmenlerinin matematik öğretiminde karşılaştığı sorunlar(Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
  15. Erişti, B. (2013). Beyin temelli öğrenme ve yapılandırmacılık. Gürhan Can (Ed), Eğitim Psikolojisiiçinde (s. 229-254). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları.
  16. Garan, Ö. (2005). Kırsal yerleşmedeki sınıf öğretmenlerinin matematik öğretiminde karşılaştıkları sorunlar (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Osmangazi Üniversitesi: Eskişehir.
  17. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (2015). Ulusal kırsal kalkınma stratejisi (2014-2020). Ankara: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı.
  18. Güler, A., Halıcıoğlu, M.B., & Taşğın, S. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma. (2. Baskı). Ankara: Seçkin Yayınevi.
  19. Günaydın, G. (2010). Tarım ve kırsallıkta dönüşüm. Politika transferi süreci. AB ve Türkiye. Ankara: Tan Kitabevi Yayınları.
  20. Kannapel, P. J., & DeYoung, A. J. (1999).The rural school problem in 1999: a rewiew and critique of the literatüre, Journal of Research in Rural Education, 15(2), 67-79.
  21. Karadeniz, İ. (2014). Kırsal yerleşmedeki ortaokul öğrencilerinin matematiğe ilişkin kaygıları ile matematik tutumları arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
  22. Kaya, N. Ç. (2012). Aile ve çocuk. Aytül Kasapoğlu ve Nadide Karkıner (Ed), Aile sosyolojisi içinde (s. 106-133). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları.
  23. Koçak, R. (2011). Temel kavramlar. Öğrenmeyi etkileyen etmenler. Behçet Oral (Ed), Öğrenme Öğretme Kuram ve Yaklaşımları (1.baskı) içinde (s.3-28). Ankara: Pegem Akademi.
  24. Kolcu, E. (2011). Kırsal yerleşmein eğitim durumu ve taşımalı eğitim (Eskişehir Alpu kırsalı örneği).(Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
  25. Millî Eğitim Bakanlığı (2016). İlköğretim sosyal bilgiler 7. sınıf öğretmen kılavuz kitabı. Ankara: Korza Yayıncılık.
  26. Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2005). Sosyal Bilgiler 6.-7. Sınıflar Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
  27. Özdemir, M. (2010). Nitel veri analizi: Sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsalı üzerine bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 323-343.
  28. Özdemir, S. M. (2014). Sosyal bilgiler öğretimi programı ve değerlendirilmesi. Mustafa Safran (Ed), Sosyal Bilgiler Öğretimi. (3.baskı) içinde (s.17-48). Ankara: Pegem Akademi.
  29. Öztürk C. (2012). Sosyal bilgiler: Toplumsal yaşama disiplinlerarası bir bakış. Cemil Öztürk (Ed), Sosyal bilgiler öğretimi. Demokratik vatandaşlık eğitimi. (3.baskı) içinde (s.1-31). Ankara: Pegem Akademi.
  30. Seggie, F. N., & Bayyurt, Y. (2015). Nitel araştırma yöntemi. Fatma Nevra Seggie ve Yasemin Bayyurt (Ed.). Nitel araştırma: Yöntem, Teknik, Analiz ve Yaklaşımları içinde (s. 11-22). Ankara: Anı Yayıncılık.
  31. Şekerci, C. (2000). Türk eğitim sisteminin kırsal bölgedeki sorunları ve çözüm önerileri. Milli Eğitim Dergisi, 146.f
  32. Tan, Ş. (2011). Öğretimde ölçme ve değerlendirme. KPSS el kitabı. (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi. Taş, B. (2016). Türkiye’nin kırsal yerleşmeleri. İstanbul: Yeditepe Yayınevi.Tunçdilek, N. (1980). Türkiye’de kır yerleşmesinin gelişimi ve evrimi. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, 23, 1-26.
  33. Tütengil, C. O. (1975). 100 soruda kırsal Türkiye’nin yapısı ve sorunları. İstanbul: Gerçek Yayınevi. Ünlü, M. (2014). Coğrafya öğretimi.Ankara: Pegem akademi. Yaşar, Ş. ve Gültekin, M. (2012). Anlamlı öğrenme için etkili öğrenme stratejileri. Cemil Öztürk (Ed.). Sosyal Bilgiler Öğretimi. Demokratik Vatandaşlık Eğitimi (3.baskı) içinde (s.77-110). Ankara: Pegem Akademi.
  34. Yaşar, Ş. ve Ünlüer, G. (2011). Sosyal bilgiler dersinde gazete kullanımının dördüncü sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi. İlköğretim Online, 10(1), 109-120.
  35. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (9.baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.