Yeni modelin çözüm sonuçları ANOVA ile elde edilen sonuçlarla karşılaştırılarak mühendislik tasarımlarında Faktör Etkilerinin Grafiksel Gösterimi Yönteminin Varyans Analizi Yöntemine göre daha iyi sonuç verebileceği görülmüştür.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Taguchi Metodu, ortogonal dizileri kullanarak kontrol edilemeyen faktörlerin etkilerini minimize etmeye çalışan bir deneysel tasarım tekniğidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, gerçek sistemden elde edilen veriler kullanılarak, Varyans Analizi Yöntemi ile Faktör Etkilerinin Grafiksel Gösterimi Yönteminin bir karşılaştırılması yapılmış ve elde edilen sonuçlara dayalı olarak problem, çok amaçlı karar verme problemi şeklinde tekrar modellenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Yeni modelin çözüm sonuçları ANOVA ile elde edilen sonuçlarla karşılaştırılarak mühendislik tasarımlarında Faktör Etkilerinin Grafiksel Gösterimi Yönteminin Varyans Analizi Yöntemine göre daha iyi sonuç verebileceği görülmüştür.
Taguchi Metodu, ortogonal dizileri kullanarak kontrol edilemeyen faktörlerin etkilerini minimize etmeye çalışan bir deneysel tasarım tekniğidir. Bu teknikte faktör seviyelerinin tespit edilmesinde çeşitli yöntemler kullanılır. Bu çalışmada, gerçek sistemden elde edilen veriler kullanılarak, Varyans Analizi Yöntemi ile Faktör Etkilerinin Grafiksel Gösterimi Yönteminin bir karşılaştırılması yapılmış ve elde edilen sonuçlara dayalı olarak problem, çok amaçlı karar verme problemi şeklinde tekrar modellenmiştir. Yeni modelin çözüm sonuçları ANOVA ile elde edilen sonuçlarla karşılaştırılarak mühendislik tasarımlarında Faktör Etkilerinin Grafiksel Gösterimi Yönteminin Varyans Analizi Yöntemine göre daha iyi sonuç verebileceği görülmüştür.
Canıyılmaz, E., Kutay, F. (2013). TAGUCHI METODUNDA VARYANS ANALİZİNE ALTERNATİF BİR YAKLAŞIM. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 3. https://ajindex.com/articles/1079164
Canıyılmaz, E, Kalite Geliştirmede Taguchi Metodu ve Bir Uygulama, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, 2001.
Ross, P.J., Taguchi Techniques for Quality Engineering, McGraw-Hill, Singapure, 1989.
Genichi, T. and Clausing, D., Robust Quality, Harvard Business Review, 65-76, 1990.
Bayrak, Z., Taguchi Yönteminin Kalite Kontrolde Uygulanması, Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi, 1996.
Leon, V.R., Shoemaker, A.C. and Kackar; R.N., Performance Measures Independent of Adjustment: An Explanation and Extension of Taguchi’s Signal-to-Noise Ratios, Quality Control, Robust Design, and the Taguchi Method. Edited by K.Dehnad, Wadsworth & Brook, California, 1989.
Montgomery, D.C., Design and Analysis of Experiments, Arizona State University, John Wiley & Sons, N.Y., Chichester, Brisbane, Toronto Singapure, 1991.
Şirvancı, M., Kalite İçin Deney Tasarımı Yaklaşımı, Taguchi Yaklaşımı, Wisconsin Üniversitesi İşletme Fakültesi, ABD, 1997.
Taguchi, G., Elsayed, A. and Hsiang, T., Quality Engineering in Production Systems, McGraw Hill, New York., 1989.