Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİlaç salım çalışmaları asidik koşullarda ilacın nötr pH’a kıyasla daha yavaş salındığını ortaya koymuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Biyomedikal uygulamalar için lignoselülozik atıkların değerlendirilmesi sürdürülebilirlik ve düşük maliyet avantajları nedeniyle ilgi görmektedir. Bu çalışmada kahve posasından soda hamuru yöntemi ile lignin ekstrakte edilmiş ve metilen mavisi (MB) yüklü nanoparçacıkların üretiminde hammadde olarak kullanılmıştır. Nanoparçacıklar ilaç taşıma sistemleri için uygun, basit ve ölçeklenebilir bir yöntem olan nanoçökelme ile farklı lignin konsantrasyonları ve hacim oranları kullanılarak hazırlanmıştır, böylece en küçük boyutta en fazla ilaç yüklenebilen formülasyon araştırılmıştır. Karakterizasyon sonuçları, elde edilen nanoparçacıkların ortalama 160 nm, monodispers ve küresel formda olduğunu ve -33,5 mV zeta potansiyeli sayesinde sulu ortamda stabil süspansiyon oluşturabildiğini göstermiştir. İlaç salım çalışmaları asidik koşullarda ilacın nötr pH’a kıyasla daha yavaş salındığını ortaya koymuştur. Sınırlı salıma rağmen nanoparçacıklar ışık altında reaktif oksijen türü (ROS) üretme kapasitesini korumuş ve bu özellik DPBF absorbansındaki zamana bağlı azalma ile doğrulanmıştır. Bulgular, kahve atığından elde edilen lignin nanoparçacıkların fotosensitizer taşıyıcıları olarak umut vadeden adaylar olabileceğini göstermekte olup, gelecekte biyouyumluluk ve terapötik etkinlik açısından in vitro çalışmalarla desteklenmesi planlanmaktadır.
Abstract
The valorization of lignocellulosic waste for biomedical applications has attracted considerable interest due to its sustainability and cost-effectiveness. In this study, lignin was extracted from spent coffee grounds using the soda pulping method and employed as a raw material for the preparation of methylene blue (MB)-loaded nanoparticles. The nanoparticles were fabricated via nanoprecipitation which a simple, scalable, and drug delivery–compatible method, using different lignin concentrations and volume ratios to identify the formulation that achieves the smallest particle size with maximum drug loading. Characterization results revealed that the nanoparticles were spherical, monodisperse, with an average size of 160 nm, and formed a stable aqueous suspension due to a zeta potential of -33.5 mV. Drug release studies indicated slower release under acidic conditions compared to neutral pH. Despite limited release, the nanoparticles retained the ability to generate reactive oxygen species (ROS) under light irradiation, as confirmed by the time-dependent decrease in DPBF absorbance. These findings suggest that lignin nanoparticles derived from coffee waste are promising candidates as photosensitizer carriers, and future studies are planned to evaluate their biocompatibility and in vitro therapeutic efficacy.