KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Journal of Islamicjerusalem Studies / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Osmanlı Döneminde Beytülmakdis’te Eğitim Kurumları ve Faaliyetleri

Educational Instutions and Their Activities in Islamicjerusalem During Ottoman Period

Feyza Betül KÖSE
Sayfa
21–36
Yayın Tarihi
2017-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla Osmanlı Dönemi’nde Beytülmakdis’in eğitim hayatı, şehrin sınırlarının çok ötesinden yapılan müdahaleler ile buna engel olmak isteyen Osmanlı yönetiminin çabalarına şahit oluyordu.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı yönetimine geçen Beytülmakdis’te eğitim, Memluklardan devralınan eğitim kurumlarının, Osmanlı eğitim anlayışıyla birleştirilmesiyle devam ettirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kurumlar aynı zamanda bölgede etkin olmak isteyen yabancı devletlerin güç yarışlarına da sahne oluyor ve çoğu zaman din kurumları bünyesinde açılan okullar birer misyonerlik merkezi olarak faaliyet gösteriyordu.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla Osmanlı Dönemi’nde Beytülmakdis’in eğitim hayatı, şehrin sınırlarının çok ötesinden yapılan müdahaleler ile buna engel olmak isteyen Osmanlı yönetiminin çabalarına şahit oluyordu.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Beytülmakdis · eğitim · Osmanlı

Özet

Osmanlı yönetimine geçen Beytülmakdis’te eğitim, Memluklardan devralınan eğitim kurumlarının, Osmanlı eğitim anlayışıyla birleştirilmesiyle devam ettirilmiştir. İlerleyen dönemde modernleşen eğitim sisteminin yeni kurumları şehirde de kendisine yer bulmuştur. Bölgenin yoğun Yahudi ve Hristiyan göçü almasıyla birlikte bu din mensupları da kendi eğitim kurumlarını açmışlardı. Ortaya çıkan tabloda üç dinin ve özellikle Hristiyanların her bir mezhebinin ayrı eğitim kurumları yer almaktaydı. Bu kurumlar aynı zamanda bölgede etkin olmak isteyen yabancı devletlerin güç yarışlarına da sahne oluyor ve çoğu zaman din kurumları bünyesinde açılan okullar birer misyonerlik merkezi olarak faaliyet gösteriyordu. Dolayısıyla Osmanlı Dönemi’nde Beytülmakdis’in eğitim hayatı, şehrin sınırlarının çok ötesinden yapılan müdahaleler ile buna engel olmak isteyen Osmanlı yönetiminin çabalarına şahit oluyordu.

Abstract

Education in Islamic Jerusalem under the rule of the Ottoman was continued there by unify in educational institutions which are taken over from Mameluke with the education understanding of the Ottoman. In the upcoming period, the new institutions of education system that is become modern took place also in the city. With the intense Jewish and Christian migrations to the region, the member of these religions opened their own education al institutions and in the emergent scene, educational institutions of three religions, especially of each Christian sect took part. These institutions was also witnessing show of force of foreing states which want to be effective in the region and most of the time was acting as a center of missionary schools opened with in religious institutions. Thus, the educational life of Islamic Jerusalem during the Ottoman period, was witnessing to interventions from the farthest of its borders and the efforts of the Ottoman administration which was trying to prevent it.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖSE, F. B. (2017). Osmanlı Döneminde Beytülmakdis’te Eğitim Kurumları ve Faaliyetleri. Journal of Islamicjerusalem Studies, Cilt: 17 - Sayı: 1, 21–36. https://ajindex.com/articles/107397

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Aref, A. (1975). The Closing Phase of Ottoman Rule in Jerusalem. Moshe Moaz (Ed.), Studies on Palestine during the Ottoman Period içinde (s. 334-340). Jerusalem: Magnes Press.
  2. Arnon, A. (1992). The Quarters of Jerusalem in the Ottoman Period, Middle Eastern Studies 28 (1), 1-65.
  3. Aseli, K. J. (1989). Jerusalem under the Ottoman. K. J. Asali (Ed.), Jerusalem in History içinde (s. 201-227). England: Scorpion Publishing. Aseli, K. C. (2002). Kudüs –Osmanlı Dönemi ve Sonrası‒, DİA içinde (Cilt. 26, s. 334-338). İstanbul:
  4. DİA. Avcı, Y. (2004). Değişim Sürecinde Bir Osmanlı Kenti: Kudüs (1890-1914), İstanbul:
  5. Phoenix. Aydingün, I.&Dardağan, E.(2006). Rethinking the Jewish Communal Apartment in the Ottoman Communal Building, Middle Eastern Studies 42 (2), 319-334.
  6. Cihan, A. (2007). Osmanlı’da Eğitim. İstanbul: 3F. Doumanı, B. B. (1985). Palestinian Islamic Court Records: A Source for Socioeconomic History, Middle East Studies Association Bulletin 19 (2), 155-172.
  7. Evliya Çelebi. (1985). Seyahatname (Hatay, Suriye, Lübnan, Filistin). İsmet Parmaksızoğlu (Ed.), Ankara:
  8. Kültür ve Turizm Bakanlığı. Fortno, B. (2013). Geç Osmanlı ve Erken Cumhuriyet Dönemlerinde Okumayı Öğrenmek, (M. Beşikçi, Çev.). İstanbul:
  9. Koç Ünv. Gray, J. (1969). a History of Jerusalem. London: the Trinity Press.
  10. Grossman, D. (2012). Arab Population in Palestine during the Ottoman Era: Perceptions and Reality, Horizons in Geography 79/80, 136-153.
  11. Gündüz, M.(2015). Osmanlı Eğitim Mirası. İstanbul:
  12. Doğu-Batı. Haydaroğlu, İ. P. (1990). Osmanlı İmparatorluğu’nda Yabancı Okullar. Ankara:
  13. Kültür Bakanlığı. İhsanoğlu, E. (1998). Osmanlı Eğitim ve Bilim Kurumları. Ekmeleddin İhsanoğlu (Ed.), Osmanlı Devleti ve Medeniyeti Tarihi (Cilt 1-2) içinde (II/223-361). İstanbul:
  14. IRCICA. İpşirli, M.&Temîmî, M. D. (1982). Evkâfu ve Emlâku’l-Müslimîne fî Filistin, İstanbul:
  15. IRCICA. Jorga, N. (2005). Osmanlı İmparatorluğu Tarihi (Cilt 1-5) (N. Epçeli, Çev.). İstanbul:
  16. Yeditepe. Karaman, M. L. (1996). Filistin. DİA içinde (Cilt.13, s. 89-103). İstanbul:
  17. DİA. Katz, I.&Kark, R. (2005). The Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem and Its Congregation: Dissentover Real Estate, International Journal of Middle East Studies 37 (4), 509-534.
  18. Katz, I.&Kark, R. (2007). The Church and Landed Property: The Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem, Middle Eastern Studies 43 (3), 383-408.
  19. Kazıcı, Z. (2004). Osmanlı’da Eğitim Öğretim. İstanbul:
  20. Bilge. Kodaman, B. (1991). Abdülhamit Devri Eğitim Sistemi. Ankara: Türk Tarih Kurumu. Kös