KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 27 Sayı: 1

Ülke Markalama Bileşenleri ile Rekabetçi Avantaj Arasındaki İlişki

The Relationship Between Country Branding Components and Competitive Advantage

Musa Ünalan(Fırat Üniversitesi)0000-0002-1900-0815
Tevfik Şükrü Yapraklı(Atatürk Üniversitesi)0000-0002-1756-1491
Ali Absalan(Atatürk Üniversitesi)0000-0002-6271-7790
Sayfa
169–181
Yayın Tarihi
2020-03-24
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anahtar Kelimeler: Ülke Markalama, Rekabetçi Avantaj, Türkiye, İran JEL Sınıflandırması: M30, M31, N30

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı rekabet avantajı ile ülke markalaması arasındaki ilişkiyi vatandaşların algıları üzerinden incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ülke rekabeti, bir ülkenin küresel rekabet alanındaki rakiplerinden ne kadar farklılaşabileceğini gösteren bir kavramdır.
💡
Sonuç & Katkı:Anahtar Kelimeler: Ülke Markalama, Rekabetçi Avantaj, Türkiye, İran JEL Sınıflandırması: M30, M31, N30
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:604 katılımcı
⚙️Değişkenler:Ülke Markalama · Rekabetçi Avantaj · Türkiye

Özet

Bu çalışmanın amacı rekabet avantajı ile ülke markalaması arasındaki ilişkiyi vatandaşların algıları üzerinden incelemektir. Ülke markalaması, bir ulusun sürdürülebilir rekabet edebilirliğinin yönetilmesinde hayati bir rol oynayan yönetimin özüdür. Ülke rekabeti, bir ülkenin küresel rekabet alanındaki rakiplerinden ne kadar farklılaşabileceğini gösteren bir kavramdır. Anketler, Türkiye'de Erzurum ve İran'da ise Urmiye şehrinde yapılmıştır. Anketlerin uygulanmasında, kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Eksik girdiler hariç tutularak verilerin geçerliliği belirlenmiş olup, analizi yapmak için 604 katılımcı dikkate alınmıştır. Çalışmanın Türkiye’deki örneklemini 286, İran’dakini ise 318 kişi oluşturmaktadır. Çalışmanın sonucunda, Türk vatandaşlarının İran vatandaşlarına göre kendi ülkelerinin daha fazla duygusal, fiziksel, finansal ve sosyal çekiciliğe sahip olduğunu düşündükleri görülmüştür. Ayrıca her iki ülkede de fiziksel, finansal ve liderlik bileşenleri ile rekabet avantajı arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Ülke Markalama, Rekabetçi Avantaj, Türkiye, İran JEL Sınıflandırması: M30, M31, N30

Abstract

The goal of the current research work is examining the association between competitive advantage and country branding in view of citizens. Country branding is the core of managing which plays a vital role in managing the sustainable competitiveness of a nation. Country competitiveness is a concept which shows the degree to which a country can be differentiated from its rivals in the field of global competition. Data collected from Erzurum in Turkey and Urmia in Iran. Convenience sampling method was used in this study. Having determined the validity of data through excluding the missing inputs, 604 subjects were obtained to in order to conduct the considered analysis. Participants of the study involved 286 and 318 individuals from Turkey and Iran countries, respectively. Turkish citizens exhibited higher levels of emotional, physical, financial and social appeal than Iranian citizens. In addition, there was a significant positive correlation between physical, financial and leadership components and competitive advantage in both countries. Key Words: Country Branding, Competitive Advantage, Turkey, Iran JEL Classification: M30, M31, N30

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ünalan, M., Yapraklı, T. Ş., Absalan, A. (2020). Ülke Markalama Bileşenleri ile Rekabetçi Avantaj Arasındaki İlişki. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 27 Sayı: 1, 169–181. https://doi.org/10.18657/yonveek.541332

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Aaker, D. A. (1996). Measuring brand equity across products and markets. California management review, 38(3), 102.
  2. Anholt S (2005). Anholt nation brands index: how does the world see America. Journal of Advertising Research 45(3): 296–304.
  3. Anholt, S. (2007). Competitive identity: the new brand management for nations, cities and regions. Houndmills: Palgrave Macmillan.
  4. Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of management, 17(1), 99-120.
  5. Gilmore, F. (2002). A country-can it be repositioned? Spain - the success story of country branding. Journal of Brand Management 9(4/5): 281–293.
  6. Gnoth, J. (2002). Leveraging export brands through a tourism destination brand. Journal of Brand Management, 9(4), 262-280.
  7. Gudjonsson H (2005.) Nation branding. Place Branding 1(3): 283–298.
  8. Hankinson, G. (2005). Destination brand images: A business tourism perspective. Journal of Services Marketing, 19 (1), 24-32.
  9. Keller, K. L. (2006). Strategic brand management: building, measuring and management brand equity. New Jersey: Prentice-Hall.
  10. Kotabe, M. and Helsen, C. (2000). Global Marketing Management, 2nd ed., John Wiley & Sons, New York, NY.
  11. Kotler P and Gertner D (2002). Country as brand, product, and beyond: a place marketing and brand management perspective. Journal of Brand Management 9(4/5): 249–262.
  12. Lee, K.M (2009). Nation Branding and sustainable competitive of nations. PhD Dissertation.
  13. Lodge, C. (2002). Success and failure: The brand stories of two countries. Journal of Brand Management, 9(4), 372-384.
  14. Martinovi, S. (2002). Branding hrvatska: a mixed blessing that might succeed: the advantage of being unrecognizable. Journal of Brand Management, 9(4), 315- 322.
  15. Mihailovich, P. (2006). Place Branding Kinship branding: A concept of holism and evolution for the nation brand. Journal of Brand Management, 2 (3), 229-247.
  16. Morgan NJ, Pritchard A and Pride R (2011) Destination Branding: Creating the Unique Destination Proposition. 2nd ed. Oxford: Elsevier Limited.
  17. Olins, S. (2002). Branding the nation state, The historical context. Journal of Brand Management, 9 (4), 241-248.
  18. Passow T, Fehlmann R and Grahlow H (2005) Country reputation – from measurement to management: the case of Liechtenstein. Corporate Reputation Review 7(4): 309–326.
  19. Pike, S., & Page, S. J. (2014). Destination Marketing Organizations and destination marketing: A narrative analysis of the literature. Tourism Management, 41, 202-227.
  20. Porter, M. E. (1998). The Competitive Advantage of Nations. Harvard Business Review.
  21. Porter, M. (1990). The Competitive Advantage of Nations. Cambridge: Harvard Business Review.
  22. Szondil, G. (2008). Public diplomacy and nation branding: conceptual similarities and differences. The Hague: Netherlands Institute of International Relations.
  23. Wee CH (1994). Nation Branding Strategies and Economic Development Implications for NIE and LDCs. The International Executive 36(2): 119–145.