Dergiler / Ege Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 2 Sayı: 2

Katılımcı Kent Konseyi Modeli

Serkan Bektaş(İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ)0000-0002-3841-6621
Sayfa
76–91
Yayın Tarihi
2019-10-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sözü edilen model, alt birimleriyle birlikte açıklanmış ve günümüz kent konseyleri uygulamalarında ortaya çıkan sorunların yeni modelin uygulanmasıyla son bulabileceği öngörülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz: Uluslararası anlaşmaların öngördüğü, katılımcı ve demokratik bir yerel yönetim oluşturmak amacıyla kurulan kent konseylerinin günümüz yerel yönetimlerdeki işlevselliği ve konseylerin uygulamada karşılaştıkları sorunlara getirilen çözüm önerileri makalenin ana konusunu oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalede ayrıca, kent konseylerini kentteki kurum temsilcilerinden oluşan ve belediye yönetimine bağlı bir çalışma organı olarak değerlendiren genel görüşün aksine, bu konseylerin kentli bireylerden oluşan ve kent yönetimiyle ilgili görüşlerin bir arada toplandığı yerel meclisler olduğu savunulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sözü edilen model, alt birimleriyle birlikte açıklanmış ve günümüz kent konseyleri uygulamalarında ortaya çıkan sorunların yeni modelin uygulanmasıyla son bulabileceği öngörülmüştür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kent konseyleri · Katılımcı Yerel Yönetimler

Özet

Öz: Uluslararası anlaşmaların öngördüğü, katılımcı ve demokratik bir yerel yönetim oluşturmak amacıyla kurulan kent konseylerinin günümüz yerel yönetimlerdeki işlevselliği ve konseylerin uygulamada karşılaştıkları sorunlara getirilen çözüm önerileri makalenin ana konusunu oluşturmaktadır. Makalede ayrıca, kent konseylerini kentteki kurum temsilcilerinden oluşan ve belediye yönetimine bağlı bir çalışma organı olarak değerlendiren genel görüşün aksine, bu konseylerin kentli bireylerden oluşan ve kent yönetimiyle ilgili görüşlerin bir arada toplandığı yerel meclisler olduğu savunulmuştur. Katılımcı kent konseyi olarak adlandırılan, yeni bir kent konseyi modeli ortaya konulmuştur. Bu model tasarlanırken, Fikri Sönmez’in Fatsa modelinden yola çıkılmıştır. Sözü edilen model, alt birimleriyle birlikte açıklanmış ve günümüz kent konseyleri uygulamalarında ortaya çıkan sorunların yeni modelin uygulanmasıyla son bulabileceği öngörülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bektaş, S. (2019). Katılımcı Kent Konseyi Modeli. Ege Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 2, 76–91. https://ajindex.com/articles/1071859

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Bozkurt, Y. (2014). Yerel Demokrasi Aracı Olarak Türkiye’de Kent Konseyleri: Yapı, İşleyiş Ve Sorunlar. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 232
  2. Çörtoğlu, F.Z. (2009). Avrupalılaşma Sürecinde AB Çevre Politikası ve Yerindenlik İlkesi. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 29-46
  3. Demirbilek, S. (2011). İki Darbe Bir Yaşam Terzi Fikri. İstanbul: Ozan Yayıncılık.
  4. Ergün, B. (2008). Mahalli İdareler Ve Yerinden Yönetim Bilim Dalı Belediyelerde Yönetime Katılım Ve Zeytinburnu Belediyesi Kent Konseyi Uygulaması. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü KamuYönetimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
  5. Güler, E. & Önder, Ö. (2016). Türkiye’de Yerel Demokrasi Açısından Kent Konseyleri Üzerine Bir Araştırma: Kütahya Kent Konseyi Örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 82
  6. İnaç, H. & Ünal, F. (2007). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Ve Türkiye’de Belediyeler. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 68-89
  7. Keleş, R. (1995). Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Karşısında Avrupa ve Türkiye. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 3-19
  8. Keleş, R. (2000). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul: Cem Yayınevi.
  9. Kestellioğlu, G. (2017). Yerel Demokrasi ve Kent Konseyleri: Kahramanmaraş Örneği, Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 128
  10. Kılavuz, F. & Cihan, Y. (2017). Yerel Yönetimler Maliyesi Çerçevesinde Toplumcu Belediyecilik: Fatsa ve Ovacık Örneği. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 122-138
  11. Özgişi, T. (2012). Türkiye Parlamento Tarihinde Cumhuriyet Senatosu. Ankara: TBMM Kültür, Sanat ve yayın Kurulu Yayınları.
  12. Sönmez, F. (2017). Devrimci Fatsa Manifestosu Fikri Sönmez. İstanbul: Redaksiyon Kitap.
  13. Tan, K. & Kara, H. (2015). Kent Konseylerinin Sorunları Üzerine Bir İnceleme. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 86
  14. Toksöz, F., Özgür, A. E., Uluçay, Ö., Koç, L., Atar, G., & Akalın, N. (2009). Yerel Yönetim Sistemleri. TESEV Yayınlar, 27.Yaman, M. & Küçükşen, M. (2018). Yerel Demokrasinin Gelişimi Sürecinde Kent Konseylerinin Rolü Ve İşlevselliği. İşletme Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 70
  15. Yazıcıoğlu, R. (1998). Bu Sistem Değişmeli. İstanbul: Birey Yayıncılık.
  16. Yıldırım, U.& Öner, Ş. (2003). Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımının Türkiye'ye Yansımaları. Çağdaş Yerel Yönetimler, 15-41.