Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBunun temelinde bölge devletlerinin, küresel ve bölgesel aktörlerin bölgede barış ve güvenliğin sağlanmasına ilişkin politikaları, jeopolitik çıkarlarının özellikleri ve aynı zamanda bölge ülkelerinin dış güçlerle ikili ve çok taraflı formattaki ilişkilerinin önemli yönleri tespit edilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada Türkiye ve Rusya’nın Güney Kafkas siyaseti, onun özellikleri, olumlu ve olumsuz yönleri ve bölge devletlerinin buna yönelik tutumu incelenmiştir. Özellikle, Türkiye’nin bölgesel politikada kazandığı jeopolitik üstünlüğünün nedenleri ve bölge devletleri için yarattığı fırsatlar geniş ve karşılaştırmalı bir şekilde analiz edilmiştir. Böylece Türkiye'nin askeri-siyasi ve iktisadi imkanlarının genişlemesinin, uluslararası ve bölgesel gücünün artmasının, bölge devletlerinin Türkiye ile yakınlaşmasına olumlu etki ettiği açıklanmıştır. Ayrıca savaş sonrası dönemde ortaya çıkan yeni jeopolitik yapılanmaya uygun olarak Türkiye ve Rusya'nın davranışları ve attıkları adımlar jeopolitik ve siyaset bilimi açısından değerlendirilmiştir. Genel olarak bilimsel çalışmanın temel odağı, savaş sonrası dönemde bölgesel güvenlik sorununun incelenmesi ve bunun sağlanmasına yönelik olası seçeneklerin analiz edilmesi olmuştur. Bunun temelinde bölge devletlerinin, küresel ve bölgesel aktörlerin bölgede barış ve güvenliğin sağlanmasına ilişkin politikaları, jeopolitik çıkarlarının özellikleri ve aynı zamanda bölge ülkelerinin dış güçlerle ikili ve çok taraflı formattaki ilişkilerinin önemli yönleri tespit edilmiştir. Çalışmada, Türkiye'nin ekonomik, siyasi ve askeri gücünün artması ve Rusya'nın bölgesel jeopolitik konumunun zayıflaması, Türkiye'nin Güney Kafkasya'daki jeopolitik hakimiyetini daha da güçlendirmesine olanak sağladığı sonucuna varılmıştır. Buna rağmen Rusya'nın jeopolitik gerçeklerle yüzleşmedeki isteksizliği ve zorunlu çıkarlar temelinde mücadele etme çabası, bölgenin gelecekteki güvenliği açısından tehdit oluşturmaktadır. Bu durum, Türkiye'nin ve bölge devletlerinin bölgesel barış ve güvenliğin sağlanması noktasında daha stratejik hareket etmelerini gerekli kılmaktadır.
Abstract
This study examines the political dynamics of Türkiye and Russia in the South Caucasus, exploring their characteristics, both positive and negative, as well as the responses of regional states. It provides a comprehensive and comparative analysis of the factors behind Türkiye’s growing geopolitical influence in the region and the opportunities this creates for neighboring states. The study highlights how Türkiye’s expanding military, political, and economic capacities—alongside its rising international and regional stature—have contributed to closer ties between Türkiye and regional actors. Furthermore, the study evaluates the actions and strategies of both Türkiye and Russia in light of the new geopolitical realities that have emerged in the post-war period, employing a geopolitical and political science framework. A central focus is the regional security environment after the conflict, along with potential pathways to achieve sustainable peace. The research also analyzes the policies of regional countries, as well as those of global and regional powers, in terms of maintaining peace and security. It identifies the nature of their geopolitical interests and assesses key aspects of bilateral and multilateral relations between regional states and external actors. The study concludes that Türkiye’s increasing economic, political, and military influence—combined with the erosion of Russia’s regional geopolitical position—has enabled Ankara to solidify its dominance in the South Caucasus. However, Russia’s unwillingness to acknowledge evolving geopolitical realities and its insistence on pursuing coercive interests remain a threat to long-term regional stability. This situation underscores the need for Türkiye and other regional states to adopt more strategic approaches to ensuring peace and security in the South Caucasus.