Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİki ebeveynli çekirdek aile oluşturulmasına dayalı bir hayatın dahi yeni kuşak tarafından rağbet görmemesi ise “gündelik hayatın aşırı metalaşması” ve “piyasanın tek tüketici lehine işlemesi” ile ifade edilmekte ve refah rejimi yerine bireysel aile hayatlarını düzenlemeyi amaçlayan bir “moral regülâsyonun” başarısızlığa mahkûm olduğu belirtilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Tarihsel açıdan II. Dünya Savaşı sonrası döneme ait özgün bir yapıya karşılık gelen refah devleti, gelişmekte olan ülkelerde ve “Akdeniz refah rejimi” ülkelerinde hızlı bir değişim içindedir. Bu çalışmada, Keynezyen uzlaşma döneminde gelişmiş refah devleti anlayışı dikkate alındığında sosyal politikanın iki işlevi olduğu öne sürülmektedir. Bu işlevlerden birincisi Polanyi’nin “sanal metalar” yaklaşımı ile ilişkilendirilen iktisadi işlevi, ikincisi ise Marshall’ın vatandaşlık tanımı ve refah devletinin savaş sonrası döneme ait bir ulus inşası projesi olduğu gerçeği de göz önüne alınarak tanımlanan sosyal işlevidir. Dünya iktisadi düzeninde “Davos ikilemi” ile sembolize edilen son dönem başta ataerkil aile olmak üzere savaş sonrası refah devletinin dayandığı varsayımları geçersiz kılmakta, iktisadi olarak refah devletlerini kısıtlamakta, değişim içerisinde olan refah rejimlerini yeni bir sosyal dayanışma tanımına itmektedir. Bu refah rejimlerinde aile politikası, korporatist refah devletlerindeki gibi, “aileselcilik” kavramı olarak kabul görmekte ve belirsiz değerler üzerinden tanımlanan bir tür “politika benzeri” (“quasi policy”) oluşturulmaktadır. Bu yaklaşım hem Davos döneminin iktisadi gereklilikleri ile uyumsuzluk ortaya koymakta hem de liberal bir ekonomik düzende “ailevi değerlerin zayıflaması” ve “bireysel özgürlüklerde aşırı yükseliş” dikotomisini ikincisi lehine yaratarak kendi amaçları ile çelişmektedir. İki ebeveynli çekirdek aile oluşturulmasına dayalı bir hayatın dahi yeni kuşak tarafından rağbet görmemesi ise “gündelik hayatın aşırı metalaşması” ve “piyasanın tek tüketici lehine işlemesi” ile ifade edilmekte ve refah rejimi yerine bireysel aile hayatlarını düzenlemeyi amaçlayan bir “moral regülâsyonun” başarısızlığa mahkûm olduğu belirtilmektedir.
Abstract
Welfare state which historically corresponds to an original structure belonging to the period after the Second World War has been in transition in developing countries and in “Mediterranean welfare regime” countries. In this study, it is claimed that social policy has two functions, when the welfare state approach developed during Keynesian consensus is considered. First of these functions is the economical function related to the “fictitious commodities” approach of Polanyi, second one on the other hand is the social function which is defined by considering the citizenship definition of Marshall and the fact that welfare state is a nation building project belonging to post-war period. The final period in world economic order symbolized by “Davos dilemma” has left the assumptions of the post-war welfare state – especially patriarchal family – invalid, economically constraining welfare states, and creating a pressure towards a new definition of social solidarity. In the mentioned countries, family policy is accepted as a “familialism” concept like in corporatist welfare states and a “quasi policy” is formed which is defined through indefinite values. This approach is in contradiction with economical requirements of the Davos period and it is also in contradiction with its own aims creating a dichotomy of “decline of family values” and “expansion of individual rights” in favor of the second. The reason behind the fact that not even a life style based on forming a nuclear family with two parents is demanded by young people is explained with “over-commoditized daily life” and “operation of market in favor of single consumer.” It is also declared that a “moral regulation” aiming to regulate individual family lives instead of the welfare regime is bound to fail.