KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 24 Sayı: 64

X VE Y KUŞAĞI EBEVEYNLERİNİN RİSKLİ OYUNA İZİN VERME DURUMLARININ İNCELENMESİ

INVESTIGATION OF X AND Y GENERATION PARENTS’ RISKY PLAY ALLOWANCE

Esra Ünlüer(KOCAELI UNIVERSITY, FACULTY OF EDUCATION)0000-0003-4964-095X
Rahime Çiçek(KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-1611-5198
Meral Taner Derman(ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-8619-3429
Sayfa
465–490
Yayın Tarihi
2024-09-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ebeveynlerin riskli oyuna izin verme durumlarının ebeveynin kuşak bilgisi, çocuğun yaşı ve kardeş durumuna göre farklılaştığı tespit edilirken ebeveynin ve çocuğun cinsiyetinin etkili bir değişken olmadığı görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çocuklar oyun yoluyla becerilerini geliştirmektedirler ve bu gelişim süreci risk almalarını da kapsamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Değişen kültür ve gelen değişmeler neticesinde farklı özelliklere sahip kuşaklar ortaya çıkmaktadır ve ebeveyn olarak bir sonraki kuşak gelişiminde etkili olmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ebeveynlerin riskli oyuna izin verme durumlarının ebeveynin kuşak bilgisi, çocuğun yaşı ve kardeş durumuna göre farklılaştığı tespit edilirken ebeveynin ve çocuğun cinsiyetinin etkili bir değişken olmadığı görülmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:riskli oyun · risk alma · erken çocukluk

Özet

Çocuklar oyun yoluyla becerilerini geliştirmektedirler ve bu gelişim süreci risk almalarını da kapsamaktadır. Riskli oyun fiziksel yaralanma ihtimali olan, heyecan verici ve müdahale gerektiren oyun türü olarak açıklanmaktadır. Yetişkinler endişe duyarak çocuğun riskli oyuna dahil olma sürecine engel olabilmektedir. Değişen kültür ve gelen değişmeler neticesinde farklı özelliklere sahip kuşaklar ortaya çıkmaktadır ve ebeveyn olarak bir sonraki kuşak gelişiminde etkili olmaktadır. Mevcut çalışma ebeveynlerin çocuklarının riskli oyuna izin verme düzeyleri tespit etmek ve düzeylerin ebeveynin kuşak bilgisi, çocuğun yaşı, çocuğun cinsiyeti, çocuğun kardeş durumu değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Tarama deseninde gerçekleştirilen çalışmada 4-6 yaş çocuklarına sahip 415 ebeveyn yer almıştır. Ebeveynlerden demografik bilgileri içeren bilgi formu ve “Riskli Oyuna İzin Verme Ölçeği”ni doldurmaları istenmiştir. Neticesinde ebeveynlerin en çok “az riskli yüksekliklerde oyun” ve “tehlikeli aletlerle oyun”a izin verdikleri, en az da “tehlikeli doğal unsurlara yakın oyun”a izin verdikleri görülmüştür. Ebeveynlerin riskli oyuna izin verme durumlarının ebeveynin kuşak bilgisi, çocuğun yaşı ve kardeş durumuna göre farklılaştığı tespit edilirken ebeveynin ve çocuğun cinsiyetinin etkili bir değişken olmadığı görülmüştür.

Abstract

Adults may worry and prevent the child from engaging in risky play. Due to changing culture and resulting changes, each generation has different characteristics and is influential in the upbringing of the next generation as parents. That said, this study aims to determine the extent to which parents allow their child to engage in risky play and whether this differs by the generational knowledge of parents, the child's age, the child's gender, and the presence or absence of older/younger siblings. Based on survey method, this study involves 415 parents who have children aged between 4-6 years. These parents are asked to fill out the information form containing demographic information and the "Scale for Allowing Risky Play." In conclusion, this study reveals that “play at low-risk heights” and "play with dangerous tools" are plays that the parents consent to the most frequently whilst the parents allow their children to "play near dangerous natural elements" the least frequently. Notably, generational knowledge of the parents, the child's age and the presence or absence of younger/older siblings are influential in the decision to allow risky play; however, the gender of the parent and the child do not affect that decision.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ünlüer, E., Çiçek, R., Derman, M. T. (2024). X VE Y KUŞAĞI EBEVEYNLERİNİN RİSKLİ OYUNA İZİN VERME DURUMLARININ İNCELENMESİ. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Cilt: 24 Sayı: 64, 465–490. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1380539

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (57)

  1. Alat, Z., Akgümüş, O., and Cavali, D. (2012). Outdoor activities: Early childhood teachers’ beliefs and practices. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 8(3), 47-62.
  2. Allin, L., West, A., and Curry, S. (2014). Mother and child constructions of risk in outdoor play. Leisure Studies, 33(6), 644-657.https://doi.org/10.1080/02614367.2013.841746
  3. Armitage, M. (2012). Risky play is not a category–it’s what children do. Child Links, 3, 11-14.
  4. Aydın, G., and Başol, O. (2014). X ve Y Kuşağı: Çalışmanın Anlamında Bir Değişme Var Mı? [X and y generation: is there a change in the meaning of work?]. Electronic Journal of Vocational Colleges, 1-15. https://doi.org/10.17339/ejovoc.41369
  5. Ball, D. J. (2002). Playgrounds-risks, benefits and choices. HSE Books.
  6. Ball, D. J., Gill, T., and Spiegal, B. (2008). Managing risk in play provision: implementation guide. The Department for Children, Schools and Families (DCSF) and the Department for Culture, Media and Sport (DCMS). ISBN: 978-1-84775-289-5
  7. Bak, G., Bak, Ö., Eşidir, O. V., and Bak, A. (2018). Öğrenci velilerinin WhatsApp guruplarının oluşturulması konusundaki görüş ve önerilerinin incelenmesi [Investigation of the opinions and suggestions of the student parents on the creating of whatsapp groups]. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 4(14), 1100-1109. https://doi.org/10.31576/smryj.181
  8. Bauer, M. E., and Giles, A. R. (2019). Single, stay-at-home, and gay fathers’ perspectives on their 4-12-year-old children’s outdoor risky play behavior and ‘good’ fathering. Qualitative Research in Sport, Exercise and Health, 11(5), 704-719. https://doi.org/10.1080/2159676X.2018.1550665
  9. Brussoni, M., Olsen, L. L., Pike, I., and Sleet, D. A. (2012). Risky play and children’s safety: Balancing priorities for optimal child development. International Journal of Environmental Research and Public Health, 9(9), 3134-3148. https://doi.org/10.3390/ijerph9093134
  10. Bundy, A. C., Luckett, T., Tranter, P. J., Naughton, G. A., Wyver, S. R., Ragen, J., and Spies, G. (2009). The risk is that there is ‘no risk’: A simple, innovative intervention to increase children’s activity levels. International Journal of
  11. Early Years Education, 17(1), 33-45. https://doi.org/10.1080/09669760802699878
  12. Cevher-Kalburan, N. (2014). Okul öncesi dönem çocuklarının dış mekânda oyun fırsatları ve ebeveyn görüşleri [Preschool children s opportunities and parents opinions regarding outdoor play]. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 3(2), s. 113-135. https://doi.org/10.21560/spcd.21616
  13. Cevher-Kalburan, N., and Ivrendi, A. (2016). Risky play and parenting styles. Child Fam Stud, 25, s. 355–366.https://doi.org/10.1007/s10826-015-0236-1Christensen, P. H. (2002). Why more 'quality time' is not on the top of children's lists: The 'qualities of time' for children. Children and Society, 16(2), 77-88. http://doi:10.1002/CHI.709
  14. Christensen, P., and Mikkelsen, M. R. (2008). Jumping off and being careful: children‘s strategies of risk management in everyday life. Sociology of Health and Illness, 30, 112–130. https://doi.org/10.1111/j.1467-9566.2007.01046.x
  15. Cohen, L., Manion, L., and Morrison, K. (2005). Research methods in education. Routledge.
  16. Eager, D., and Little, H. (2011). Risk deficit disorder. Retrieved from https://www.academia.edu/1479794/Risk_deficit_disorder
  17. George, D., and Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference (11.0 Update). Boston: Pearson.
  18. Gleave, J., and Cole-Hamilton, I. (2012). A world without play: A literature review. Retrieved from http://www.playengland.org.uk/media/371031/a-world-without-playliterature- review-2012.pdf
  19. Goodyear-Smith, F. A., and Laidlaw, T. M. (1999). The price of safety at all costs. Nuance, 1(7), 15-21.
  20. Greenway, C., and Hutching, L. (2022). Play creativity and wellbeing. Waters-Davies, J. (Ed.). Introduction to Play. SAGE
  21. Güler, B.İ., and Demir, E. (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin riskli oyunlara yönelik görüş ve algıları [Opinions and Perceptions of Preschool Teachers towards Risky Play]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi, Özel Eğitim Dergisi, 17(2), 97-116.https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.246484
  22. Fagot, B. I., Kronsberg, S., and MacGregor, D. (1985). Adult responses to young children in risky situations. Merrill-Palmer Quarterly, 31, 385-395. Retrieved from https://www.jstor.org/stable/23086092
  23. Freeman, T. (2003). Loving fathers or dead beat dads: The crisis of fatherhood in popular culture. In Gender, identity and reproduction (pp. 33-49). Palgrave Macmillan, London. ISBN: 978-1-349-50829-7
  24. Hart, R. (2002). Containing children: Some lessons on planning play from New York City. Environment and Urbanization 14(2), 135–48. https://doi.org/10.1177/095624780201400211
  25. Jelleyman, C., McPhee, J., Brussoni, M., Bundy, A., and Duncan, S. (2019). A cross-sectional description of parental perceptions and practices related to risky and independent mobility in children: The New Zealand state of play survey. International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(262), 1-19. https://doi.org/10.3390/ijerph16020262
  26. Jenkins, N. E. (2006). ‘You can’t wrapt hem up in cotton wool!’ Constructing risk in young people’s access to outdoor play. Health, Risk andSociety, 8(4), 379–393. https://doi.org/10.1080/13698570601008289
  27. Karaca, N. H., and Aral, N. (2020). Anne babaların çocukların oynadıkları riskli oyun ile ilgili görüşlerini etkileyen etmenlerin incelenmesi [Investigation of the Factors Affecting Parents' Views on Risky Play of Children].
  28. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 5(2), 72-86. https://doi.org/10.37754/ 775458.2020.525
  29. Kindleberger-Hagan, L. K., and Kuebli, J. (2007). Mothers’ and fathers’ socialization of preschoolers’ physical risk taking. Journal of Applied Developmental Psychology, 28, 2–14. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2006.10.007
  30. Little, H., and Wyver, S. (2008). Outdoor play. Does avoiding the risks reduce the benefits?.Australian Journal of Early Childhood, 33 (2), 33–40. https://doi.org/10.1177/18369391080330020
  31. Maynard, T., and Waters, J. (2007). Learning in the outdoor environment: A missed opportunity? Early Years, 27(3), 255-265. https://doi.org/10.1080/09575140701594400
  32. McFarland, L., and Laird, S. (2017). Parents’ and early childhood educators’ attitudes and practices in relation to children’s outdoor risky play. Early Childhood Education Journal, 1-10. https://doi.org/10.1007/s10643-017-0856-8.
  33. Mitchell, R., Cavanagh, M., and Eager, D. (2006). Not all risk is bad, playgrounds as a learning environment for children. International Journal of Injury Control and Safety Promotion, 13, 122–124. https://doi.org/10.1080/17457300500310269
  34. Morrongiello, B. A., and Bradley, M. D. (1997). Sibling power: Influence of older siblings' persuasive appeals on younger siblings' judgements about risk taking behaviours. Injury Prevention, 3(1), 23-28. http://dx.doi.org/10.1136/ip.3.1.23
  35. Morrongiello, B. A., and Dawber, T. (1999). Parental influences on toddlers’ injury-risk behaviors: Are sons and daughters socialized differently? Journal of Applied Developmental Psychology, 20(2), 227–251. https://doi.org/10.1016/S0193-3973(99)00015-5
  36. Morrongiello, B. A., and Lasenby-Lessard, J. (2007). Psychological determinants of risk taking by children: an integrative model and implications for interventions. Injury Prevention, 13(1), 20-25. http://dx.doi.org/10.1136/ip.2005.011296
  37. Morrongiello, B. A., and Hogg, K. (2004). Mothers’ reactions to children misbehaving in ways that can lead to injury: Implications for gender differences in children’s risk taking and injuries. Sex Roles, 50(1/2), 103–118. https://doi.org/10.1023/B:SERS.0000011076.43831.a6
  38. New, R. S., Mardell, B., and Robinson, D. (2005). Early childhood education as risky business: Going beyond what's" safe" to discovering what's possible. Early Childhood Research and Practice, 7(2). ISSN-1524-5039
  39. Özdemir, N. (2019). Kuşaklararasılık ve kültürel değişme [Interaction between generations, cultural change]. Çocuk ve Medeniyet, 4(7), 125-149.
  40. Öztürk, A. (2001). Üniversite çocuk gelişimi ve eğitim bölümü ve kız meslek lisesi öğrencileri için okul öncesi eğitimde oyun [Game in preschool education for university child development and education department and girls' vocational high school students]. Esin Yayınları, İstanbul.
  41. Paquette, D., and Bigras, M. (2010). The risky situation: A procedure for assessing the father–child activation relationship. Early child development and care, 180(1-2), 33-50.
  42. Pinsonneault, A., and Kraemer, K. (1993). Research Methodology in Management Information Systems. Journal of Management Information Systems - Special Section: Strategic and Competitive Information Systems Archive, 10, 75-105.
  43. Play England (2011). Outdoor play in danger of disappearing. Retrieved from http://www.playengland.org.uk/news/2011/07/new-research-outdoor-play-in-danger-of-disappearing.aspx.
  44. Sandseter, E. B. H. (2007). Categorizing risky play—how can we identify risk-taking in children's play? European Early Childhood Education Research Journal, 15(2), 237-252. https://doi:10.1080/13502930701321733.
  45. Scott, S., Jackson, S., and Backett-Milburn. K. (1998). Swings and round abouts: Risk anxiety and the everyday world of children. Sociology, 32, 689–705. https://doi.org/10.1177/0038038598032004004
  46. Sicim Sevim, B., and Bapoğlu Dümenci, S.S.(2020). Çocukların Riskli Oyunla İlgili Algıları ile Ebeveyn Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi [Exploring Relationship Between Children`s Perception of Risky Play and Parents` Attitudes]. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 5(1), https://doi.org/1-1510.37754/652841.2020.511
  47. Stephenson, A. (2003). Physical risk-taking: dangerous or endangered? Early Years, 23(1), 35-43. https://doi.org/10.1080/0957514032000045573
  48. Ungar, M. (2009). Over protective parenting: helping parents provide children the right amount of risk and responsibility. American Journal of Family Therapy, 37, 258–271. https://doi.org/10.1080/01926180802534247
  49. Ünüvar,P. and Kanyılmaz, E.S. (2017). 4-6 yaş çocukları için riskli oyunlara izin verme ölçeğinin geliştirilmesi [Developing risky game allowance scale for 4-6 years children]. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(22), 510-523 https://doi.org/10.20875/makusobed.318028
  50. Tuncer, N. (2021). Aileler ve öğretmenler arasındaki iletişim için güncel bir uygulama: whatsapp grubu örneği [A trend application for the communication between parents and teachers: whatsapp groups sample]. Trakya Eğitim Dergisi, 11(2), 1037-1063. https://doi.org/10.24315/tred.811566
  51. Valentine, G. (1997). A safe place to grow up? Parenting, perceptions of children’s safety and the ruralidyll. Journal of Rural Studies, 13(2), 137–145. https://doi.org/10.1016/S0743-0167(97)83094-X
  52. Yurt, Ö., and Keleş, S. (2021) How about a risky play? Investigation of risk levels desired by children and perceived mother monitoring, Early Child Development and Care, 191(5), s. 749-759. https://doi.org/10.1080/03004430.2019.1646740
  53. Yüksekbilgili, Z. (2013). Türk Tipi Y Kuşağı [Turkish type y generation]. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(45), 342-353. ISSN:1304-0278
  54. Willoughby, M. (2012). The value of providing for risky play in early childhood settings. Child links, 3, 7-10.
  55. Wyver, S., Little, H., Tranter, P., Naughton, G., Sandseter, E., and Bundy, A. (2010). Ten ways to restrict children's freedom to play: The problem of sur plus safety. Contemporary Issues in Early Childhood, 11(3), 263-277. https://doi.org/10.2304/ciec.2010.11.3.263
  56. Freeman, T. (2003). Loving fathers or dead beat dads: The crisis of fatherhood in popular culture. In Gender, identity and reproduction (pp. 33-49). Palgrave Macmillan, London. ISBN: 978-1-349-50829-7
  57. Özdemir, N. (2019). Kuşaklararasılık ve kültürel değişme [Interaction between generations, cultural change]. Çocuk ve Medeniyet, 4(7), 125-149.