Durum gösteriyor ki önceki ve sonraki yazarlar tüm iyi rüyaları melek unsuruna atıfta bulunulan rüya teorisi yardımıyla böyle bir varlığı inkar etmişlerdir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu kısa makale rüyalardaki azizlerin İznik'in İkinci Konseyine katılanlarca tartışmasız kabulünün Bizans soylularının normal tavırlarını yansıtmadığını ortaya koymaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kısa makale rüyalardaki azizlerin İznik'in İkinci Konseyine katılanlarca tartışmasız kabulünün Bizans soylularının normal tavırlarını yansıtmadığını ortaya koymaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Durum gösteriyor ki önceki ve sonraki yazarlar tüm iyi rüyaları melek unsuruna atıfta bulunulan rüya teorisi yardımıyla böyle bir varlığı inkar etmişlerdir.
Bu kısa makale rüyalardaki azizlerin İznik'in İkinci Konseyine katılanlarca tartışmasız kabulünün Bizans soylularının normal tavırlarını yansıtmadığını ortaya koymaktadır. Durum gösteriyor ki önceki ve sonraki yazarlar tüm iyi rüyaları melek unsuruna atıfta bulunulan rüya teorisi yardımıyla böyle bir varlığı inkar etmişlerdir.
Abstract
This brief article makes the case that the 'uncritical' acceptance of the real presence of saints in dreams by the participants of the Second Council of Nicaea did not reflect the usual attitudes of the Byzantine elite. It shows that earlier and later writers denied such presence through recourse to dream theory, which attributed all 'good' dreams to the agency of angels.
Krausmuller, D. (2018). More Than the Shadow of a Doubt: Dream Theory and the Impersonation of Saints by Angels. Mukaddime, Cilt: 9 Sayı: 1, 45–52. https://doi.org/10.19059/mukaddime.342398
Bibliography Anrich, G. (1913). Hagios Nikolaos I. Der Heilige Nikolaos in der griechischen Kirche. Texte und Untersuchungen, I, Die Texte, Leipzig and Berlin: Teubner.
Auzépy, M.-F. (1987). ‘L’iconodoulie: défense de l’image ou de la devotion à l’image? F. Boespflug and N. Lossky (eds), Nicée II, 787-1987. Douze siècles d’images religieuses, Paris: Du Cerf, 157-165.
Bastgen, H. (1924). Libri Carolini sive Caroli Magni Capitulare de Imaginibus, Legum Sectio III, Conc. II, suppl., Leipzig and Hannover: Monumenta Germaniae Historica.
Bravo Garcia, A. (2000). “Sueno y ensueno en la literature ascetico-mistica del siglo IV: Evagrio Pontico.” M. Morfakidis, M. Alganza Roldan (eds.) La religion en el mundo griego de la antiguedad a la grecia moderna, Granada: Athos-Pergamos, 183-193.
Dagron G. (1992). “L’ombre d’un doute: l’hagiographie en question, VIIe - XIe siècles”, Dumbarton Oaks Papers, vol. 46, 59-68.
Dagron, G. (1991). “Holy Images and Likeness”, Dumbarton Oaks Papers, vol. 45, 23-31.
Dagron, G. (1985). “Rêver de dieu et parler de soi. Le rêve et son interprétation d’après les sources byzantines.” T. Gregory (ed.), I sogni nel medioevo: seminario internazionale, Roma 2-4 ottobre, 1983, Rome, 37-55.
Deubner, L. A. (1907). Kosmas und Damian. Texte und Einleitung, Leipzig and Berlin: Teubner.
Dvornik, F. (1970). The Photian Schism. History and Legend, Cambridge: Cambridge University Press.
Flusin, B. (1987). “Un fragment inédit de la Vie d’Euthyme le Patriarche? II. Vie d’Euthyme ou Vie de Nicétas”, Travaux et Mémoires, vol. 10, 233-260.
Flusin, B. (1985). “Un fragment inédit de la Vie d’Euthyme le Patriarche. I. Texte et traduction”, Travaux et Mémoires, vol. 9, 119-131.
Géhin, P. (1988), Évagre le Pontique, Sur les pensées, édition du texte grec, introduction, traduction, notes et index, Paris: Sources Chrétiennes.
Gouillard, J. (1987). “La Vie d’Euthyme de Sardes (+ 831), une œuvre du patriarche Méthode”, Travaux et Mémoires, vol. 10, 1-101. Kazhdan A. (1991). ‘Byzantine hagiographical texts as sources on art”, Dumbarton Oaks Papers, vol. 45, 1-22.
Krausmüller, D. (1998-1999). “God or angels as impersonators of saints. A belief and its contexts in the Refutation of Eustratius of Constantinople and in the writings of Anastasius of Sinai”, Gouden Hoorn, vol. 6, 5-16.
Lamberz, E. (2012). Concilium Universale Nicaenum Secundum. Concilii Actiones IV-V (Acta Conciliorum Oecumenicorum, II.4.2), Berlin and New York: Walter de Gruyter.
Migne, J. (1862). “Nicetae Davidis vita Ignatii Patriarchae”, Patrologia Graeca, vol. 105, Paris, 488-574.
Migne, J. (1903a). “Michaelis monachi vita Theodori Studitae”, Patrologia Graeca, vol. 99, Paris, 233-328.