Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgulara göre: Segâh makamı, XIII. ile XVII. yüzyıllar arasında çoğunlukla bir şube veya perde olarak tanımlanmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada, Kantemiroğlu’nun Kitâb-ı ‘İlmu’l-Mûsikî ‘alâ Vechi’l-Hurûfât adlı edvarında Segâh makamına ilişkin sunduğu kuramsal çerçeve ve örnek repertuvar, dönemin öncesine ve sonrasına ait nazari kaynaklarla karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş böylece Segâh makam anlayışının tarihsel süreklilik ve dönüşüm içindeki yeri analiz edilmiştir. Bu kapsamda, Kantemiroğlu’nun edvarında yer alan Segâh makamındaki beş eser nazari ve pratik yönleriyle analiz edilmiştir. Araştırmada nitel yöntemlere dayalı ilişkisel tarama, doküman ve içerik analizi teknikleri kullanılmıştır. Bulgulara göre: Segâh makamı, XIII. ile XVII. yüzyıllar arasında çoğunlukla bir şube veya perde olarak tanımlanmıştır. Kantemiroğlu, Segâh’ı tam perdeli (Rast düzeninde) bir makam olarak tarif etmiş ve eser örneklerinde makamın segâh perdesinden başlayıp tam perdelerde dolaşarak tekrar Segâh’ta karar ettiğini göstermiştir. Bu yapı, dönemindeki diğer nazari anlayışlarla da örtüşmektedir. XVIII. yüzyılda Nasır Dede de Segâh makamını benzer şekilde tarif etmiş, ancak karar sürecine kürdî perdesini eklemiştir. Segâh makamının tarihsel süreci içerisinde dizi merkezli anlatım modelinin ilk kez Rauf Yekta Bey tarafından tanımlandığı ve daha önceki kaynaklarda bu tür bir tanıma yer verilmediği tespit edilmiştir.
Abstract
In this study, the theoretical framework and sample repertoire presented by Cantemir regarding the Segah maqam in his edvar titled Kitâb-ı 'İlmu'l-Mûsikî 'alâ Vechi'l-Hurûfât are comparatively evaluated with theoretical sources from before and after the period, thus analyzing the place of the Segah maqam concept within the historical continuity and transformation. In this context, five works in the Segah maqam included in Cantemir edvar are analyzed from their theoretical and practical aspects. The research utilizes qualitative methods, including relational scanning, document analysis, and content analysis techniques. Findings indicate that between the 13th and 17th centuries, the Segah maqam was most often defined as a şube or pitch. Cantemir described the Segah as a full-pitched makam (in the Rast order), and in his works, he demonstrates that the maqam begins on the Segah pitch, progresses through the full pitches, and then accomplish on the Segah. This structure also coinside with other theoretical understandings of the time. In the 18th century, Nasır Dede described Segah maqam in a similar way, but added the Kürdi pitch to the ending. It has been determined that, within the historical development of the Segâh maqam, the scale-centered explanatory model was first defined by Rauf Yekta Bey, and that no such description appears in earlier sources.