Dergiler / Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi / 2013 / Cilt: 3 Sayı: 2

Modern Mekânda Kutsal Deneyimi Kernek’te Yeniden Üretilen Kutsal, Mit ve Ritüel

Sayfa
7–36
Yayın Tarihi
2014-06-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hıdrellez başta olmak üzere ilgili mitler bu mekânda yeniden yaşanmakta, aktüel hale gelmekte, “mekânın koşullarına göre” yeniden şekil almaktadır. “Kutsal, mit ve ritüel” Kernek mekanı bağlamında iç içe ve karşılıklı etkileşim halinde yeniden şekillenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, Malatya kent merkezindeki Kernek meydanının “Kutsal bir zaman” diliminde (Hıdrellezde) “kutsal bir mekâna” nasıl dönüştüğü, hangi süreçlerden geçtiği konusu ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her türlü metinsel ve normatif dini değerlendirmelere karşın halk bir şekilde tarih öncesi bir dönemde yaşanan mitik bir deneyimi güncel olarak yeniden tecrübe etmekte ve bu durum popüler dini kültüre güzel bir örneklik oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Hıdrellez başta olmak üzere ilgili mitler bu mekânda yeniden yaşanmakta, aktüel hale gelmekte, “mekânın koşullarına göre” yeniden şekil almaktadır. “Kutsal, mit ve ritüel” Kernek mekanı bağlamında iç içe ve karşılıklı etkileşim halinde yeniden şekillenmektedir.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kernek · Kutsal mekan ve zaman · Kutsalın yeniden üretimi

Özet

Bu makalede, Malatya kent merkezindeki Kernek meydanının “Kutsal bir zaman” diliminde (Hıdrellezde) “kutsal bir mekâna” nasıl dönüştüğü, hangi süreçlerden geçtiği konusu ele alınmıştır. Mekân geleneksel, modern ve postmodern olarak adlandırdığımız üç köklü süreçten geçerek kutsalın kolektif tezahürüne ev sahipliği yapmakta, aynı zamanda bu üçlü dönüşüm süreci, Kentin büyük sosyo-kültürel ve kimliksel dönüşümünün de bir göstergesi olmaktadır. Her türlü metinsel ve normatif dini değerlendirmelere karşın halk bir şekilde tarih öncesi bir dönemde yaşanan mitik bir deneyimi güncel olarak yeniden tecrübe etmekte ve bu durum popüler dini kültüre güzel bir örneklik oluşturmaktadır. Araştırmada, Kernek meydanında gerçekleştirilen ritlerin gücünü mitten aldığı, bazı mitik anlatılara dayandığı görülmüştür. Hıdrellez başta olmak üzere ilgili mitler bu mekânda yeniden yaşanmakta, aktüel hale gelmekte, “mekânın koşullarına göre” yeniden şekil almaktadır. “Kutsal, mit ve ritüel” Kernek mekanı bağlamında iç içe ve karşılıklı etkileşim halinde yeniden şekillenmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Arslan, M. (2014). Modern Mekânda Kutsal Deneyimi Kernek’te Yeniden Üretilen Kutsal, Mit ve Ritüel. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 2, 7–36. https://ajindex.com/articles/1061406

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (47)

  1. Arslan, M. 2004. Türk Popüler Dindarlığı, İstanbul: Dem Yayınları.
  2. Arslan, M. 2009 “Post/Modern Dünyada Sekülarizm: Dinin Sonundan Kutsalın
  3. Dönüşümüne” Eski Yeni Dergisi, S. 13, s. 99-107.
  4. Arslan, M. 2010 “Seküler Toplumlarda Kutsal Arayışları: Geç Modern Dönemde
  5. Büyü-Din İlişkisinin Sosyolojik Analizi”, İnönü üniversitesi İlahiyat Fakültesi
  6. Dergisi, 2010 1 (1): 195-210.
  7. Arslan, M. 2013. Sosyo-Dini Farklılaşma ve İslam: Sosyolojik ve Antropolojik
  8. Perspektifler, Ankara: Eski Yeni Yayınları.
  9. Chidester and Linenthal (eds). 1995. American Sacred Space. Bloomington &
  10. Indianapolis: Indiana University Press
  11. Cox, J. L. 2004. Kutsalı İfade Etmek Din Fenomenolojisine Giriş, Çev. F. Aydın,
  12. İstanbul: İz Yayıncılık
  13. Durkheim, Emile, 2005. Dini Hayatın İlkel Biçimleri, Çev. F. Aydın, İstanbul:
  14. Ataç Yayınları
  15. Eliade, M. 1991. Kutsal ve Dindışı, Çev. M. Ali Kılıçbay, Ankara: Gece Yayınları
  16. Eliade, M. 1994. Ebedi Dönüş Mitosu, İstanbul: İmge Yayınları.
  17. Evans, M.T. 2003. “The Sacred: Differentiating, Clarifying and Extending Concept”,
  18. Review of Religious Researches, 45, 1, 32-47.
  19. Günay, Umay, 1990. “Ritüeller ve Hıdrellez”, Millî Kültür, Sayı:72, s. 10-12.
  20. Kalafat, Yaşar, 2008. “Diyarbakır ve Çevresi Örnekleri İle Halk İnançlarında
  21. Tavaf/Dönme” Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Diyarbakır, Ed. Bahaeddin Yediyıldız
  22. & Kerstin Tomenendal, T.C. Diyarbakır Valiliği, Ankara, s. 453–463.
  23. Lefebvre Henri 1991. The Production of Space, London: Blackwell.
  24. Lefebvre, Henri (2004) Rhythmanalysis: Space, Time and Everyday Life, Trans.
  25. & Ed. by S. Elden and G. Moore, London: Continuum.
  26. Levi-Strauss, Claude, 2000. Yaban Düşünce, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları
  27. Menard, G. 2011. “Dünden Yarına Kutsal ve Profan” Dinbilim Yazıları, Ed.
  28. Zeki Özcan, İstanbul: Alfa Yayınları
  29. Nisbet, R. 1974. The Sociology of Emile Durkheim, New York: Oxford University
  30. Press.
  31. Ocak, A. Y. 1990. İslam Türk inançlarında Hızır Yahut Hızır-İlyas Kültü, 2.
  32. Basım, Ankara TKAE Yayınları
  33. Pettazzoni, R. 2002. Tanrıya Dair, İstanbul: İz Yayınları
  34. Robertson, Roland 1992. Globalization: Social Theory and Global Culture,
  35. London: SAGE Publications.
  36. Smith, J. Z. 1987. To Take Place: Toward Theory in Ritual. Chicago & London:
  37. University of Chicago Press,
  38. Tacou, C. 2000. ed. Din ve Fenomenoloji, Çev. H. Köser, İstanbul: İz Yayıncılık
  39. Tanyu, H. 1967. Ankara ve çevresinde Adak ve Adak Yerleri, AÜİF Yayınları, No: LXXVIII, Ankara.
  40. Ünsel, Ziya, 1957. Yeşil Malatya: Gezmek Tozmak Üstüne, Malatya.
  41. Ürkmez Ahmet 2011. İbn Abbâs Hadisi Bağlamında Hızır Kültürü ve Kimliği,
  42. Birey ve Toplum Dergisi, C. 1, No. 2, s. 169-191.
  43. Van Gennep, Arnold 1908. The Rites of Passage, English trans. 1960 by M. B.
  44. Vizedom and G.L.Caffee, London: Routledge & Kegan Paul.
  45. Wuthnow, Robert 1994. Producing the Sacred: An Essay on Public Religion,
  46. Urbana: University of Illinois Press.
  47. Zubaida, Sami 1994. İslâm, Halk ve Devlet, İstanbul: İletişim Yayınları