Dergiler / Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 15 Sayı: 1

MODERNİTEDE ŞİDDETİN BİYO-POLİTİK BAĞLAMINA GİORGİO AGAMBEN’İN GÖRÜŞLERİ ÇERÇEVESİNDE TEORİK-FELSEFİ BİR YAKLAŞIM

Rabia Betül Ünsal(BURSA ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ)0000-0002-1576-3153
Sayfa
1–18
Yayın Tarihi
2025-08-13
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Agamben’in vurguladığı gibi, modern siyasal düzen, hukuku askıya alarak şiddeti olağanlaştırmakta ve yaşamı biyo-politik sınırlar içinde yeniden tanımlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, modernitede şiddetin biyo-politik boyutunu, Giorgio Agamben’in biyo-politika, istisna hali ve çıplak hayat kavramları temelinde teorik-felsefi bir yaklaşımla incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, hukukun içeriksiz kaldığı ve egemenliğin saf biçime büründüğü istisna hâllerinde yaşamın taşıdığı değeri sorgulamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Agamben’in vurguladığı gibi, modern siyasal düzen, hukuku askıya alarak şiddeti olağanlaştırmakta ve yaşamı biyo-politik sınırlar içinde yeniden tanımlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İstisnai Durum · egemen şiddet · Biyo-siyaset

Özet

Bu çalışma, modernitede şiddetin biyo-politik boyutunu, Giorgio Agamben’in biyo-politika, istisna hali ve çıplak hayat kavramları temelinde teorik-felsefi bir yaklaşımla incelemektedir. Batı demokrasilerinde insan hayatına kutsallık atfedilmekte ve sıradan yaşam hukuksal-siyasal düzene dahil edilmektedir. Ancak Agamben’in belirttiği gibi, modern egemenlik, yalnızca kendine benzeyeni özne kabul ederken, nesneleştirdiğini bir öteki olarak konumlandırarak hukuk düzeninden dışlar. Doğal yaşam, modern biyo-siyasal düzen içinde yer aldığında, egemenlik hukukun yaşama referans verdiği, ancak onu askıya aldığı bir yapı haline dönüşmektedir. Söz konusu yapının temel özelliği; dost-düşmanların belirlenmesi veya ayrıştırılmasından öte, birbirlerinden belki de sonsuza dek ayıran hayat eşiğine karar verilmesidir. Bu çalışma, hukukun içeriksiz kaldığı ve egemenliğin saf biçime büründüğü istisna hâllerinde yaşamın taşıdığı değeri sorgulamaktadır. Bu bağlamda, siyaset sorgulanamaz güce dönüştüğünde, egemenin yaşamı değersizleştirme veya koruma yetkisinin dayandığı moral zemin makalenin ana sorunsalını oluşturmaktadır. Agamben’in vurguladığı gibi, modern siyasal düzen, hukuku askıya alarak şiddeti olağanlaştırmakta ve yaşamı biyo-politik sınırlar içinde yeniden tanımlamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ünsal, R. B. (2025). MODERNİTEDE ŞİDDETİN BİYO-POLİTİK BAĞLAMINA GİORGİO AGAMBEN’İN GÖRÜŞLERİ ÇERÇEVESİNDE TEORİK-FELSEFİ BİR YAKLAŞIM. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 1, 1–18. https://doi.org/10.20493/birtop.1554016

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Agamben, G. (2020b). İstisna Hâli. 2.b., çev. Kemal Atakay, İstanbul: Ayrıntı.
  2. Agamben, G. (2020a). Kutsal İnsan: Egemen İktidar ve Çıplak Hayat. 4. b., çev. İsmail Türkmen, İstanbul: Ayrıntı.
  3. Agamben, G. "Olağanüstü Hal" (2014). Şiddetin Eleştirisi Üzerine içinde. çev. Ferit Burak Aydar, İstanbul: Metis, ss.165-175.
  4. Arendt, H. (2021). Şiddetin Eleştirisi Üzerine. 10.b., çev. Bülent Peker, İstanbul: İletişim.
  5. Aristoteles (2020). Politika. 2.b., çev. Özgüç Orhan, İstanbul: Pinhan.
  6. Asad, T. (2007). Sekülerliğin Biçimleri. 1. çev. F. Aydar. İstanbul: Metis.
  7. Benjamin, W. (2014)., "Şiddetin Eleştirisi Üzerine". Şiddetin Eleştirisi Üzerine içinde. çev. Ece Göztepe, İstanbul: Metis, ss.19-43.
  8. Çelenk, H. (1988). 12 Eylül ve Hukuk. İstanbul: Onur.
  9. Derrrida, J. (2014). "Yasanın Gücü: Otoritenin Mistik Temeli". Şiddetin Eleştirisi Üzerine içinde. çev. Zeynep Direk, İstanbul: Metis, ss.43-134.
  10. Direk, Z. (2014). "Yasa, Adalet ve Siyaset". Şiddetin Eleştirisi Üzerine içinde. İstanbul: Metis, ss. 214-255.
  11. Fischer, E. (1967). Leipzig Duruşması. çev. Nedim Sel. İstanbul: Habora Kitabevi. Foucault, M. (2007). Cinselliğin Tarihi. çev. Hülya Uğur Tanrıöver, İstanbul: Ayrıntı.
  12. Göral, Ö.S. Işık, A. & Kaya, Ö. (2013). Konuşulmayan Gerçek: Zorla Kaybetmeler. İstanbul: Hakikat Adalet Hafıza Çalışma Derneği.
  13. Hobbes, T. (2007). Leviathan. çev. Semih Lim, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  14. Holokost Ansiklopedisi (2018). Reischstag Yangın Kararnamesi, United States Holocaust Memorial Museum, https://encyclopedia.ushmm.org/content/tr/article/reichstag-fire-decree [Erişim: Mayıs 10, 2023]. İlhan, A. (2020). Kafka ve Hukukun Açık Kapısında Bekleyen Joseph K.'lar. Birikim Dergisi, https://birikimdergisi.com/guncel/10232/kafka-ve-hukukun-acik-kapisinda-bekleyen-josef-k-lar [Erişim: Eylül 28, 2024].
  15. Machiavelli, N. (2017). Titus Livius'un On Kitabı Üzerine Söylevler., 2.b., çev. Alev Tolga, İstanbul: Say.
  16. Schmitt, C. (2021). Siyasal Kavramı. çev. Aykut Çelebi, İstanbul: Metis.
  17. Semelin, J. (2011). Arındırma ve Yok Etme. 1. Çeviren Mehmet Durmaz. İstanbul: İletişim.
  18. Şakar, M. C. (2022). "Ontolojik Düşman ve Devletin Şiddet Tekeli". Başkası ve Şiddet içinde. İstanbul: Fol, ss.23-55.
  19. Tuğrul, S. (2014). Canım Sana Feda: Yeni Zamanların Kutsallık Biçimleri. 1.b., İstanbul: İletişim.
  20. Tuğrul, S. (2010). Ebedi Kutsal Ezeli Kurban: Çok Tanrılılıktan Tek Tanrılığa. 1.b., İstanbul: İletişim.
  21. Türkçe Etimoloji Sözlüğü, “Nomos Kelime Kökeni”. [Erişim: 10.5.2023] https://www.etimolojiturkce.com/arama/nomos?s=suffixesy&w=ma.
  22. Uygun, O. (2019). Devlet Teorisi. 5.b., İstanbul: On İki Levha.
  23. Yılmaz, S. (2018). "Modern Yurttaşlığın İstisnaları: Hannah Arendt ve Giorgio Agamben'in Görüşleri Çerçevesinde İnsan Haklarının Eleştirisinde Mülteciler ve Kamplar". Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, C.73, S. 3, ss.763-786.
  24. Benjamin, W. (2014)., "Şiddetin Eleştirisi Üzerine". Şiddetin Eleştirisi Üzerine içinde. çev. Ece Göztepe, İstanbul: Metis, ss.19-43.