Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2015 / Cilt: 10 - Sayı: 13

OSMANLI DEVLETİ’NİN LEHİSTAN’A DAİR İSTİHBARAT KAYNAKLARI (1772 - 1795)

THE INTELLIGENCE SOURCES OF THE OTTOMAN EMPIRE ON POLAND (1772 - 1795)

Sayfa
113–139
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Özellikle Karlofça Antlaşması sonrasına kadar çatıştığı Lehistan'a karşı iyi ilişkiler kurmaya çalışan Osmanlı Devleti, bu ülke içinde veya dışında yapılan bütün faaliyetleri yakından takip etmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı Devleti, klasik dönemden itibaren istihbarat işine çok önem vermiş, içeride ve dışarda atacağı her türlü askeri ve siyasi adım bu Oluşturduğu bilgi ağı yoluyla başarılar elde etmesi, istihbaratın önemini daha da arttırmıştır. 16. yüzyılla birlikte ücretli casus, tüccar ve gezginlerden elde edilen bilgiler ağırlık kazanmaya başlamış, zamanla istihbarat ağı coğrafi ve siyasi şartlara göre değişiklik göstermiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sınırlarının genişlemeye başlamasıyla birlikte Osmanlı Devleti, kıta Avrupa'sında önemli bir güç haline gelerek çevresinde olup bitenlere ilişkin daha geniş bir istihbarat ağı oluşturmuştur. 18. yüzyıla gelindiğinde önemli aktörlere karşı doğru politika üretebilmek için mümkün olan en yaygın istihbaratı sağlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Özellikle Karlofça Antlaşması sonrasına kadar çatıştığı Lehistan'a karşı iyi ilişkiler kurmaya çalışan Osmanlı Devleti, bu ülke içinde veya dışında yapılan bütün faaliyetleri yakından takip etmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Osmanlı Devleti, klasik dönemden itibaren istihbarat işine çok önem vermiş, içeride ve dışarda atacağı her türlü askeri ve siyasi adım bu Oluşturduğu bilgi ağı yoluyla başarılar elde etmesi, istihbaratın önemini daha da arttırmıştır. 16. yüzyılla birlikte ücretli casus, tüccar ve gezginlerden elde edilen bilgiler ağırlık kazanmaya başlamış, zamanla istihbarat ağı coğrafi ve siyasi şartlara göre değişiklik göstermiştir. Sınırlarının genişlemeye başlamasıyla birlikte Osmanlı Devleti, kıta Avrupa'sında önemli bir güç haline gelerek çevresinde olup bitenlere ilişkin daha geniş bir istihbarat ağı oluşturmuştur. 18. yüzyıla gelindiğinde önemli aktörlere karşı doğru politika üretebilmek için mümkün olan en yaygın istihbaratı sağlamıştır. Özellikle Karlofça Antlaşması sonrasına kadar çatıştığı Lehistan'a karşı iyi ilişkiler kurmaya çalışan Osmanlı Devleti, bu ülke içinde veya dışında yapılan bütün faaliyetleri yakından takip etmiştir

Abstract

The Ottoman Empire gave importance to the intelligence from the classical period, both inside and outside all kinds of military and political steps taken by the Empire formed according to the informations came from these contacts. The getting success through the network of information formed has increased the importance of intelligence. With the 16th century the intelligence obtained from the paid spies, merchants and explorers began to gain weight, in time the intelligence network varied according to geographical and political conditions. With the begining of expansion of its boundaries, the Ottoman Empire becoming a major force in continental Europe consisted of a wider intelligence network about what is happening around. By the 18th century the Empire provided the fullest extent intelligence which was possible, to create the right policy to the key actors. The Ottoman Empire tried to establish good relations with Poland which was in conflict espacially until after Karlowitz Treaty, closely followed all the activities performed inside or outside. With begining of partition of Poland among Russia, Prussia and Austria in the second half of 18th century the Ottoman Empire used every kind of intelligence sources to be informed about news. The most important source of intelligence on this subject was voivodes of Wallachia and Moldovia had been chosen from Phanariots in Istanbul. These managers faxed immediately the information acquired through spies under their command to the center and provided taking the necessary measures. In addition to these spies, as well as the spies working independently, the Ottoman envoys, Polish ambassadors and managers, ambassadors of other countries, Crimean khans and the managers of neighboring units in the Ottoman administrations were the intelligence sources which used. During the partition of Poland, these sources faxing the latest and most important information to the Porte, contributed to determine the position of the Empire. In this study will focused on the intelligence sources mentioned and will evaluated how these sources played a role between 1772 and 1795 when Poland was parted

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KANAT, V. (2015). OSMANLI DEVLETİ’NİN LEHİSTAN’A DAİR İSTİHBARAT KAYNAKLARI (1772 - 1795). Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 10 - Sayı: 13, 113–139. https://ajindex.com/articles/105883

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Altıkulaç, Ali; Gökkaya, A. Kürşat (2014). Tarih Öğretiminde Hatıratların Kullanımının Tarihsel Empati Becerisine Etkisi, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 9/1 Winter 2014, p. 21-35, www.turkishstudies.net, DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.6504,
  2. ANKARA-TURKEY. Barber, Binbaşı C.H. (1918).
  3. Besieged in Kut and After, Edinburg and London: Willian Blackwood and Sons. Barker, A.J. (2009).
  4. The First Iraq War, New York: Enigma Books, USA. Bishop, H.C.V. (1920).
  5. A Kut Prisoner, London: John Lane Company. Blackledge, W.J. (1936).
  6. The Legion of Marching Madmen, London: Sampson Low,Marston&Co.,Ltd. Candler, Edmund (1919).
  7. The Long Road to Baghdad Volume I, London, New York, Toronto and Melbourne: Cassell and Company, Ltd. Erickson, Edward J. (2009). I. Dünya Savaşında Osmanlı Ordusu, (K. Bağrıaçık, Çev.) İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  8. Fromkin, David (2001).
  9. A Peace to End all Peace, New York: An Owl Book, Henry Holt And Company. Gardner, Nikolas (2004).
  10. Sepoys and The Siege of Kut-al-Amara, December 1915-April 1916,
  11. War İn History, July 2004 11(3), p. 307-326, wih.sageup.com, DOI: 10.1191/0968344504wh302oa.,(2013). Charles Townshend’s Advance on Baghdad: The British Offensive in Mesopotamia, Semtember-November 1915,
  12. War İn History, April 2013 20(2), p. 182-200, wih.sageup.com, DOI: 10.1177/0968344512471124. Gencer, A. İhsan; Özel Sabahattin (2011). Türk İnkılâp Tarihi, İstanbul:
  13. DER Yayınları Genelkurmay (1979). Birinci Dünya Harbinde Türk Harbi, 3’üncü Cilt, 1’inci Kısım, Irak-İran Cephesi, Ankara: Askeri Tarih Ve Stratejik Etüt Başkanlığı Yayınları.
  14. Kocatürk, Önder (2015). İngilizlerin Irak Ve Basra Bölgesindeki Faaliyetleri (1913-1914) / The Activities of the British in Iraq and Basra(1913-1914), Turkish Studies - International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 6/3 Summer 2011, s. 1449-1462, ISSN: 1308-2140, www.turkishstudies.net, DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.2058, ANKARA-TURKEY. Mesopotamia Comission Report Of The Commission Appointed By Act Of Parliment To Enquire Into The Operations Of War In Mesopotamia (1917). London: Majesty’s Stationary Office. Moberly, F.J. (1924). The Campaign in Mesopotamia Volume 2, H.M. London: Majesty’s Stationary Office. Mousley, Yüzbaşı E.O. (1922).
  15. The Secrets of a Kuttite, New York & London: John Lane The Bodley Head Limited. Özçelik, Mücahit (