Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2015 / Cilt: 10 - Sayı: 11

BİLGİSAYAR OYUNLARININ 4, 5. ve 6. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN ŞİDDET EĞİLİMLERİNE ETKİLERİ

THE EFFECTS OF COMPUTER GAMES ON 4th, 5th, AND 6th GRADE STUDENTS’ TENDENCY TO VİOLENCE

Sayfa
1359–1376
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öğrencilerin çoğunluğunun bilgisayarda şiddet içeren oyunları tercih etmedikleri ve bilgisayar oyunlarındaki şiddetten ciddi düzeyde rahatsızlık duydukları da araştırmanın sonuçları arasındadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın konusu, bilgisayar oyunlarının 4, 5 ve 6. sınıf öğrencilerinin şiddet eğilimlerine etkilerinin araştırılmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu dönemdeki çocukların bilgisayar oyunlarında şiddet içeren oyunları ne kadar tercih ettiği ve bu durumun şiddet tutumlarına etkisi araştırma konusu kapsamındadır.
💡
Sonuç & Katkı:Öğrencilerin çoğunluğunun bilgisayarda şiddet içeren oyunları tercih etmedikleri ve bilgisayar oyunlarındaki şiddetten ciddi düzeyde rahatsızlık duydukları da araştırmanın sonuçları arasındadır
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın konusu, bilgisayar oyunlarının 4, 5 ve 6. sınıf öğrencilerinin şiddet eğilimlerine etkilerinin araştırılmasıdır. Bu dönemdeki çocukların bilgisayar oyunlarında şiddet içeren oyunları ne kadar tercih ettiği ve bu durumun şiddet tutumlarına etkisi araştırma konusu kapsamındadır. Ailelerin sıkça dile getirdiği bilgisayar oyunlarının çocuklar üzerindeki etkileri eğitim bilimcilerin de düşündükleri ve üzerinde araştırma yaptıkları önemli konulardan birisidir. Çocukların bilgisayar başında harcadığı zaman her geçen gün artmakta ve bilgisayar oyunları ders dışı vakit geçirme etkinliklerinde üst sıralara doğru sürekli yükselmektedir. Günümüz gençliğinin en önemli sorunlarından birisi hiç kuşkusuz ki şiddete olan eğilimleridir. Bu bağlamda, bilgisayar oyunları ile şiddet arasındaki ilişki önemli bir sorun olarak ele alınmalıdır. Çünkü sanallığın bir özdeşim yöntemi olabileceği ve çocukluk döneminin de taklit etme ve model alma bakımından en uygun evre olduğu dikkate alındığında konu daha bir önem arz etmektedir. Araştırma evreni; araştırmanın yürütüldüğü Kırşehir'deki okulların 4, 5 ve 6. sınıflarında öğrenim gören öğrencileri iken, örneklemi aynı ilin bir özel ilkokul ve orta okulunun 4., 5. ve 6. sınıflarına devam eden öğrencileri olarak belirlenmiştir. Araştırmada veriler, 27 soru üzerinden anket yoluyla toplanmış olup; anket soruları üç bölümde yapılandırılmıştır. İlk bölümde katılımcıların demografik özellikleri, ikinci bölümde çalışmaya katılan öğrencilerin bilgisayar oyunlarını oynama sıklık ve alışkanlıkları, üçüncü bölümde ise öğrencilerin şiddet tutumları ve bilgisayar oyunlarının buna etkisine yönelik sorular yer almaktadır. Anket sonuçlarının yararlanılmıştır. değerlendirilmesinde SPSS programından göre doğrulanamamıştır. Araştırma sonuçlarına göre, bilgisayar oyunlarında en çok tercih edilen türler içinde strateji geliştirici ve eğitici oyunlar yer almaktadır. Öğrencilerin büyük bir çoğunluğu oyun salonlarına gitmeden tek başına oynamayı tercih etmektedirler. Öğrencilerin çoğunluğunun bilgisayarda şiddet içeren oyunları tercih etmedikleri ve bilgisayar oyunlarındaki şiddetten ciddi düzeyde rahatsızlık duydukları da araştırmanın sonuçları arasındadır

Abstract

The aim of this stady to explore the effects of the violent tendencies of computer games on the 4th, 5th, and 6th grade students, this study contains that how much these kinds of games are prefferret by students and the effect of this situation on violent behavior. Effects of computer games on children is one of the outstanding topics expressed by families, and researched by pedagogs. While the time spent by children on computer increases every day, computer games continuously goes up in the list of leisure time activities. One of the most majör problems of today’s children is decidedly their tendency to violence. The correlation between computer games and violence is a topic that needs to be approached within this context, since this topic bears significancy considering the identification possibility within virtuality as a method, and childhood is the most open process in life regarding imitating and taking someone as a model. This research is a descriptive research employing descriptive survey model aimed to reveal a situation as it is. This research is structured as quantitative. Sample of this research is 102 4th, 5th, and 6th grade students in 2014-1015 School Year within the same province’s elementary and middle schools. Data in this research has been collected through a questionnaire consisted of 27 questions, which has been structured within three sections: In the first section demographical questions, in the second section questions about frequency and habits of computer game playing of attendees, and in the third section questions about the students’ approach towards violence, and the effects of computer games on their approach. One of the main hypotheses of our research, that adolescents play a lot of computer games and tendency of violence increases as a result of this has not been validated.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAHİN, A. (2015). BİLGİSAYAR OYUNLARININ 4, 5. ve 6. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN ŞİDDET EĞİLİMLERİNE ETKİLERİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 10 - Sayı: 11, 1359–1376. https://ajindex.com/articles/105775

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. ANDERSON, C.A. & BUSHMAN, B.J. (2002). Human agression. Annual Reviews of Psychology, 53, 27-51.
  2. BİLGİ, A. (2005). Bilgisayar oyunu oynayan ve oynamayan ilköğretim öğrencilerinin saldırganlık, depresyon ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  4. BORA, T. (2007). Milliyetçilik ve şiddet. Şiddet Sempozyumu Bildirileri İçinde, ss.7-14. Ankara: Türk Tabipler Birliği Yayınları.
  5. BRAND, J.E., KNİGHT, S.J., MAJEWSKİ, J., (2003). The diverse worlds of computer games: A content analysis of spaces, populations, styles and narratives. I. Level Up Digital Games Research Conference, University of Utrecht, The Netherland. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş., KILIÇ ÇAKMAK, E., AKGÜN, Ö.E., KARADENİZ, Ş ve DEMİRCİ F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  6. Pegem Akademi Yayınları.
  7. DEMİR, Y. Ve KUMCAĞIZ, H. (2015). Öğrencilerin Anne Baba Tutumlarını Algılama Biçimleri ve Şiddete Eğilimleri. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. Volume 10/2 Winter 2015 p.221-234. ISSN: 1308-2140, www.turkishhstudies.net, Doi Number:http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.7696
  8. ANKARA-TURKEY DOUGLAS A. G., LYNCH, P.J., LİNDER, J.R. ve WALSH, D.A. (2004). The effects of violent video game habits on adolescent hostility, aggressive behaviors, and school performance. Journal of Adolescence, 27, 5–22.
  9. ERTEN, Y. ve ARDALI, C. (1996). Saldırganlık, şiddet ve terörün psikososyal yapıları. Cogito, 6:143-165.
  10. FIRAT, H. (2013). Çocuk Oyunları-Eğitim İlişkisi: Bezirgân Başı Örneği. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 8/13 Fall 2013, p. 885-896, ISSN: 1308-2140, www.turkishhstudies.net, ANKARA-TURKEY GENÇOĞLU, C., KUMCAĞIZ, H., Ve ERSANLI, K. (2014). Ergenlerin Şiddet Eğilimine Etki Eden Ailevi Faktörler. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. Volume 9/2 Winter 2014 p.639-652. ISSN: 1308-2140, www.turkishhstudies.net, ANKARA-TURKEY GİLES, J.W., ve HEYMAN, G.D. (2005). Preschoolers' use of trait-relevant information to evaluate the appropriateness of an aggressive response. Aggressive Behavior. 31, 498-509.
  11. GÜLEÇ, H., TOPALOĞLU, M., ÜNSAL, D. Ve ALTINTAŞ M. (2012). Bir kısır döngü olarak şiddet. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(1): 112-137
  12. HASKAN, Ö. (2009). Ergenlerde şiddet eğilimi, yalnızlık ve sosyal destek. Yayınlanmam