Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2016 / Cilt: 11 - Sayı: 8

CİMNASTİK ANTRENÖRLERİNİN ÖRGÜTSEL ÖZDEŞLEŞME DÜZEYLERİ VE İŞTEN AYRILMA NİYETİ İLİŞKİSİ

THE RELATIONSIP OF ORGANIZATIONAL IDENTIFICATIONLEVELS OF GYMNASTIC TRAINERS AND INTENTION TOLEAVE THE JOB

Sayfa
377–398
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böyle bir durumdaki çalışanın örgütten ayrılması ya da örgütüne ilişkin olumsuz davranışlar sergilemesi zorlaşmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma kapsamında cimnastik alanını iki temel branşını oluşturan ritmik cimnastik ile artistik cimnastik branşlarında antrenörlük yapan bireylerin işten ayrılma niyetleri ile örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlişkisel tarama modelindeki araştırmada, Mael ve Ashforth (1992) tarafından geliştirilen Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği ve Rosin ve Korabick (1995) tarafından geliştirilen İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği, 204 gönüllü katılımcıya uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Böyle bir durumdaki çalışanın örgütten ayrılması ya da örgütüne ilişkin olumsuz davranışlar sergilemesi zorlaşmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma kapsamında cimnastik alanını iki temel branşını oluşturan ritmik cimnastik ile artistik cimnastik branşlarında antrenörlük yapan bireylerin işten ayrılma niyetleri ile örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelindeki araştırmada, Mael ve Ashforth (1992) tarafından geliştirilen Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği ve Rosin ve Korabick (1995) tarafından geliştirilen İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği, 204 gönüllü katılımcıya uygulanmıştır. Araştırma kapsamında antrenörlerin örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyetlerine yönelik betimsel istatistikler (kişi sayısı, minimum, maksimum, ortalama, standart sapma) hesaplanmıştır. Antrenörlerin demografik özelliklerine göre örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyetlerinin anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amacıyla ilişkisiz ölçümlerde t testi, tek yönlü varyans analizi (anova) ve kruskall wallis testi hesaplanmıştır. Antrenörlerin örgütsel özdeşleşme düzeyleri ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki düzeyinin tespit edilmesi amacıyla pearson korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Fark testlerinde p anlamlılık düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların, örgütsel özdeşleşme düzeylerinin yüksek, işten ayrılma niyetlerinin ise düşük seviyede olduğu belirlenmiştir. Diğer bir ifadeyle antrenörlerin çalıştıkları kurumlarına yüksek düzeyde bağlılık duyarak kendilerini özdeşleştirdiklerini aynı zamanda düşük seviyede işten ayrılma niyeti taşıdıkları söylenebilir. Cimnastik antrenörlerinin örgütsel özdeşleşme ölçeği ve işten ayrılma niyeti ölçeğinden elde edilen veriler arasındaki korelasyon sonuçlarına bakıldığında; örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyeti arasında anlamlı bir şekilde negatif yönlü ve orta düzeyde bir ilişki görülmüştür. Diğer bir deyişle antrenörlerin örgütsel özdeşleşme düzeyleri artış gösterdikçe işten ayrılma niyetleri azalma gösterme eğilimindedir. Araştırma sonuçlarından hareketle; algılanan örgütsel özdeşleşme düzeyinin çalışanların örgütü kendi gibi görmesine yol açtığı bu durumunda işten ayrılma niyetini azaltarak, örgütünün verimliliği ve performansına katkı yaptığı ifade edilebilir. Böyle bir durumdaki çalışanın örgütten ayrılması ya da örgütüne ilişkin olumsuz davranışlar sergilemesi zorlaşmaktadır.

Abstract

The research aimed to investigate inter-relationship between the propensity of the individuals who coach in rhythmic gymnastics and artistic gymnastics comprising two basic branches of the field of gymnastics leaving employment and their level of organization identification. In this study carried out in relational screening model, Organizational Identification Scale developed by Mael and Ashforth (1992) and Propensity to Leave Scale developed by Rosin and Korabick (1995) have been applied to 204 voluntary participants. Descriptive statistics were calculated for organizational identification and intent of leaving employment within the scope of the study (number of participants, minimum, maximum, average, standard deviation). T test, one-way analysis of variance (anova) and kruskall wallis test were conducted for determining whether there is a meaningful difference between demographic features and organizational identification and intent of leaving employment among the trainers. Pearson correlation coefficient was calculated to determine the level of relationship between organizational identification and intent of leaving employment among the trainers. P significance level was calculated as 0,05 in divergence tests. As a result of the study, it was shown that level of organizational identification of the participants was high while the propensity to leave level was low. In other words, it can be said that trainers exhibit high commitment to their organization and they identify themselves with the organization while they exhibit low intent of leaving employment. When correlation results obtained between organizational identification scale and propensity to leave scale of the gymnastics coaches; a meaningful, inverse and medium level relationship was observed between organizational identification level and propensity to eave level. In other words, the higher the coaches'organizational identification level gets, propensity to leave level becomes lower. Considering the result of the study, it can be depicted that perceived organizational identification level results in the fact that the employee considers the organization as himself/herself; in this case, it can be said that the employee contributes to the performance and efficiency of the organization and this situation decreases the chance of leaving employment. In such cases, the chance of leaving employment and exhibiting negative behaviors towards the organization decrease.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOLUKAN, E., ŞAHİN, M. Y., KOÇ, M. (2016). CİMNASTİK ANTRENÖRLERİNİN ÖRGÜTSEL ÖZDEŞLEŞME DÜZEYLERİ VE İŞTEN AYRILMA NİYETİ İLİŞKİSİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 11 - Sayı: 8, 377–398. https://ajindex.com/articles/103378

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Agin, Ö. (2010). İşe Bağlanma Düzeyinin İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli. Aliyev, Y. (2014). Örgütsel Sosyalleşme ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum. Alp, A.G. (2015). Sağlık Çalışanlarında Örgütsel Özdeşleşme, Örgütsel Vatandaşlık ve Örgütsel Çatışma İletişim Algıları Arasındaki Farklılıklar: (Bir Alan Araştırması). Yükseklisans Tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  2. Arı, Ö.P. (2013). Vardiyalı Çalışma Düzeninin İşgörenin İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Bursa'daki Beş Yıldızlı Şehir Otellerinde Bir Uygulama. Yükseklisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar. Ashforth, B.E. & Mael, F. (1989). Social identity theory and the organization. Academy of Management Review, 14(1), 20-39.
  3. Bannister, B.D. & Grifeth, R.W. (1986). Applying a causal analytic framework to the Mobley, Horner, and Hollingsworth (1978) turnover model: A useful reexamination, Journal of Management,12(3), 433-443.
  4. Baranik, L.E., Roling, L.T. & Eby, L.E., (2010). Why Does Mentoring Work? The Role Of Perceived Organizational Support. Journal of Vocational Behavior, 76(3), 366-373.
  5. Bartlett, K. R. (1999). The Relationship Between Training and Organizational Commitment In The Health Care Field, The Degree of Doctor, The University of Illinois, Urbana. Bibby, C.L. (2008). Should I Stay or Shoul I Leave? Perceptions of Age Discrimination, Organizational Justice and Employee Attitudes on Intentions to Leave. Journal of Applied Management and Enterpreneurship, 13(2), 63-86.
  6. Boas, S. & Kark, R. (2004). A Single-item Graphic Scale For the Measurement Of Organizational İdentification. Journal Of Occupational And Organizational Psychology, 77(1), 115-123.
  7. Brashear, B. & Zinta, S. (2005). Fairness Reduces the Negative Effects of Organizational Politics on Turnover Intentions, Citizenship Behavior and Job Performance. Journal of Business and Psychology, 20(2), 175-200.
  8. Cicero, L. & Pierro, A. (2007). Charismatic Leadership and Organizational Outcomes: The Mediating Role of Employees' Work-Group Identification. International Journal of Psychology, 42 (5), 297-306.
  9. Cotton, J.L. & Tuttle, J.M. (1986). Employee Turnover: A Meta-Analysis and Review with Implications for Research, The Academy of Management Review, 11(1), 55-70. Çakar N.D. & Ceylan A. (2005). İş Motivasyonu