Dergiler / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 11 - Sayı: 1

XV. YÜZYILA AİT BİR MEKTUP ÖRNEĞİNİN DİPLOMATIK, DİL, USLÜP VE TARİHİ KAYNAK OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ

Sayfa
171–184
Yayın Tarihi
2018-07-21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede mektubun diplomatik açıdan dil, üslup,diplomatik ve tarihi içeriğinin değerlendirilmesi yapılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz XIV-XV yüzyıl Türk tarihinin aydınlatılabilmesi için tarihi belgeler her zaman önemli olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu belgeler arasında mektuplar, fermanlar vakayinameler birinci elden ilk kaynaklar arasındadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede mektubun diplomatik açıdan dil, üslup,diplomatik ve tarihi içeriğinin değerlendirilmesi yapılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Akkoyunlu · Osmanlı · Mektup

Özet

Öz XIV-XV yüzyıl Türk tarihinin aydınlatılabilmesi için tarihi belgeler her zaman önemli olmuştur. Bu belgeler arasında mektuplar, fermanlar vakayinameler birinci elden ilk kaynaklar arasındadır. Söz konusu dönem tarihine, özellikle de Akkoyunlu- Karakoyunlu ve Osmanlı ilişkilerine ışık tutan bu belgelerden birisi Uzun Hasan’ın Sultan Mehmed’e yolladığı mektuptur. Söz konusu mektubun orijinal olan metni Feridun Bey’in Mecmûa-i Münşeât-ı Selâtîn adlı eserinde yer almaktadır. Makalede Abdulhüseyin Nevaî’nin “Esnâd ve Mukâtebât-ı Tarihî-yi İran ez Timur ta Şâh İsmail” adlı eserindeki nüshayı dikkate alacağız. Bu makalede mektubun diplomatik açıdan dil, üslup,diplomatik ve tarihi içeriğinin değerlendirilmesi yapılacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARAYANCAN, A. A. (2018). XV. YÜZYILA AİT BİR MEKTUP ÖRNEĞİNİN DİPLOMATIK, DİL, USLÜP VE TARİHİ KAYNAK OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 171–184. https://ajindex.com/articles/102907

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Referans 1: BUDAK MUNŞİ-Yİ KAZVİNÎ,(2000),Cevahirü’l-Ahbar: Bahş-i Tarih-i İran az Karakoyunlu ta Sal-ı 984, Haz. Muhsin Behrâm Nejâd, Tahran: Merkez-i Neşr-i Miras-ı Mektub Referans 2: DAŞ, A.,(2004), “Türkiye Selçukluları ve Osmanlı Tarihi Kaynak Olarak Münşeât Mecmualarının Değerlendirilmesi”,AÜİFD 2004, S.11, 205-218. Refesans 3: EBÛ BEKR-İ TİHRANÎ,(2001),
  2. Kitab-ı Diyarbekriyye, Çev.Mürsel Öztürk, Ankara: Kültür Bakanlığı