Dergiler / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 8 - Sayı: 2

KHALKERİTİS VE TOKUL ŞAPEL İSKELETLERİNİN TRAVMA ANALİZLERİ

Sayfa
0–0
Yayın Tarihi
2016-01-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yine her iki toplumda travmalar için tedavi yapıldığı ancak tedavilerin yetersiz düzeyde olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geçmişten günümüze iskeleti en yaygın biçimde etkileyen patolojik rahatsızlıkların başında gelen travma olgusu ekolojik ortam, sosyo-ekonomik yaşam, siyasi ve sosyal hareketlilikten etkilenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Khalkeritis Kilise toplumunda 1 bireye ait kafatası travması, 7 bireye ait gövde travması olmak üzere toplam 8 bireyde (% 4,65), Tokul Köyü Kilise topluluğunda 5 bireyde kafatası travması, 6 bireyde gövde travması olmak üzere toplam 11 bireyde (% 22,44) yaralanma olgusuna rastlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yine her iki toplumda travmalar için tedavi yapıldığı ancak tedavilerin yetersiz düzeyde olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:1 birey
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Geçmişten günümüze iskeleti en yaygın biçimde etkileyen patolojik rahatsızlıkların başında gelen travma olgusu ekolojik ortam, sosyo-ekonomik yaşam, siyasi ve sosyal hareketlilikten etkilenmektedir. Bu çalışmada Geç Bizans Dönemine tarihlendirilen, Khalkeritis (Giresun Adası) ve Tokul (Kütahya) şapel kazılarından ele geçen iskeletlerinin travmaları incelenmiştir. Khalkeritis Kilise toplumunda 1 bireye ait kafatası travması, 7 bireye ait gövde travması olmak üzere toplam 8 bireyde (% 4,65), Tokul Köyü Kilise topluluğunda 5 bireyde kafatası travması, 6 bireyde gövde travması olmak üzere toplam 11 bireyde (% 22,44) yaralanma olgusuna rastlanmıştır. Her iki toplumda da travmalar ölüme sebep olmamıştır. Balıkçılıkla geçimini sağlayan Khalkeritis ada toplumunda ve tarımla geçimini sağlayan Tokul toplumunda günlük işler sırasında meydana gelen kazalar sebebiyle travmaların oluştuğu söylenebilir. Yine her iki toplumda travmalar için tedavi yapıldığı ancak tedavilerin yetersiz düzeyde olduğu söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇIRAK, A., KARAÖZ, S. A., ERKMAN, A. C., ACAR, E. (2016). KHALKERİTİS VE TOKUL ŞAPEL İSKELETLERİNİN TRAVMA ANALİZLERİ. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 0–0. https://ajindex.com/articles/102851

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. ACAR, E. (2015). Giresun/Khalkeritis (Aretias) Adası Nekropolü ve İskeletlerinin Paleoantropolojik Analizi, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. AUFDERHEİD, A. C., Rodriguez-Martin, C. (1998). The Cambridge Encyclopedia Of Human Paleopathology. Cambridge: Cambridge University Pres. BENNİKE, P. (2008). Trauma. (Editör: Pinhasi, R., Mays, S.). Advances in Human Paleopathology, Wiley, London, 309-328.
  2. BROTHWELL, D. R. (1981).
  3. Burnt Bones. Digging Up Bones, London: Oxford University Press, 14-16.
  4. BUİKSTRA, J. E., Ubelaker, D. H. (1994). Standards for Data Collection from Human Skeletal Remains. Research Series, no. 44. Arkansas Archeological Survey, Fayetteville. ERDAL, Ö. D. (2009). Demre Aziz Nikolaos Kilisesi Topluluğundaki Travmaların Paleoepidemiyolojik Analizi. Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 26, Sayı: 2, 97-113.
  5. ERKMAN, A. C., Surul, Ö. (2014). Van Kalesi Höyüğü (Ortaçağ) İnsanlarının Travma İzleri Analizi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 2, 118-135.
  6. JUDD, M.A. ve Roberts, C.A. (1999). Fracture trauma in a medieval British farming village. Am. J. Phys. Anthropol., Cilt: 109, 229-243.
  7. JURMAİN, R.D. ve Bellifemine, V.I. (1997). Patterns of cranial trauma in a prehistoric population from Central California. Int. J. Osteoarchaeol., Cilt: 7, 43-50.
  8. KAUR, H., Jit, I. (1990). Age Estimation from Cortical Index of The Human Clavicle in Northwest Indians. American Journal of Physical Anthropology, 83 (3), 297- 305. KİLGORE, L., Jurmain, R.ve Gerven, D.V. (1997). Palaeoepidemiological patterns of trauma in a Medieval Nubian skeletal population. Int. J. Osteoarchaeol., Cilt: 7, -114 KROGMAN, W. M., İşcan, M. Y. (1986). The Human Skeleton in Forensic Medicine. 2nd. Ed. Charles C. Thomas, Springfield, Illinois. LARSEN, C. S. (1997). Bioarcheology: Interpreting Behaviour from the Human Skeleton. Cambridge, Cambridge University Press.
  9. LOTH, S. R., İşcan, M. Y. (1989). Morhological Assesment of Age in the Adult: The Thoracic Region. (Editör: İşcan, M. Y.). Age Markers in The Human Skeleton, Springfield, İllinois, 105-135.
  10. LOVEJOY, C. O., Meındl, R. S., Pryzbeck, T. R., Mensforth, R. P. (1985). Chronological Metamorphosis of the Auricular Surface of the Illium: A New Method fort he Determination of Adult Skeletal Age at Death. AJPA, 68: 15- 28. LOVELL, N.C. (1997). Trauma analysis in paleopathology. Yrbk. Phys. Anthropol., 40, -170. LOVELL, N.C. (2008). Analysis and interpretation of skeletal