KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 1

ADAY ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNE GÖRE ADAY ÖĞRETMEN YETİŞTİRME SÜRECİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

İbrahim GÜL
Fatma TÜRKMEN
Nurullah AKSEL
Sayfa
365–388
Yayın Tarihi
2017-07-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre; aday öğretmenler, okul yöneticilerinin adaylık sürecine bakışını genellikle olumlu değerlendirmişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:“Aday Öğretmenlik Süreci” öğretmen adaylarının örgütsel ve mesleki uyumlarına katkı sağlaması bakımından önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu süreç cumhuriyetten günümüze kadar farklı uygulamalarla süregelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre; aday öğretmenler, okul yöneticilerinin adaylık sürecine bakışını genellikle olumlu değerlendirmişlerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Adaylık Süreci · aday öğretmen · okul müdürü

Özet

“Aday Öğretmenlik Süreci” öğretmen adaylarının örgütsel ve mesleki uyumlarına katkı sağlaması bakımından önemlidir. Bu süreç cumhuriyetten günümüze kadar farklı uygulamalarla süregelmiştir. Milli Eğitim Bakanlığı, 1 Mart 2016 tarihi itibariyle aday öğretmenlik sürecinde ciddi bir değişikliğe gitmiştir. Yeni süreç farklı uygulamaları içermektedir. Bu çalışmada da öğretmen görüşlerine göre, aday öğretmenlik sürecinin bir değerlendirmesi yapılmıştır. Araştırma nitel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu, Samsun ve Sinop illerinde araştırmaya katılan 37 aday öğretmen oluşturmaktadır. Araştırma bulgularına göre; aday öğretmenler, okul yöneticilerinin adaylık sürecine bakışını genellikle olumlu değerlendirmişlerdir. Danışman öğretmenlerden oldukça yararlandıklarını ifade etmişlerdir. Daha çok sınıf yönetimi becerileri konusunda deneyim kazandıklarını dile getirmişlerdir. Bunların yanında birçok dolaylı kazanım elde ettiklerini ancak sürecin uygulanmasında bazı aksaklıkların yaşandığını bildirmişlerdir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜL, İ., TÜRKMEN, F., AKSEL, N. (2017). ADAY ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNE GÖRE ADAY ÖĞRETMEN YETİŞTİRME SÜRECİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 365–388. https://ajindex.com/articles/102746

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. ATANUR BASKAN, G. ve AYDIN, A. (2006), “ Türkiye’deki Öğretmen Yetiştirme Sistemine Karşılaştırmalı Bir Bakış”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt.15, s.1, ss.35-42.
  2. ARSLAN, S., ÖZPINAR, İ. (2008), “Öğretmen Nitelikleri: İlköğretim Programlarının Beklentileri ve Eğitim Fakültelerinin Kazandırdıkları”, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi. Cilt.2, s.1, ss.38-63.
  3. AVCI, M. (2008), Bilimsel Araştırmalarda Veri Toplama Araçları, Lisans Yayıncılık, İstanbul.
  4. AYDIN, A. (2011), Kamu ve Özel Sektörde Hizmet İçi Eğitim El Kitabı, Pegem Akademi, Ankara.
  5. AYKAÇ, N., KABARAN, H., BİLGİN, H. (2014), “Türkiye’de ve Bazı Avrupa Birliği Ülkelerindeki Öğretmen Yetiştirme Uygulamalarının Karşılaştırılmalı Olarak İncelenmesi (Almanya, Finlandiya, Fransa, İngiltere ve Türkiye Örneği)”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, s.9/3, ss.279-292.
  6. AYVAZ DÜZYOL, M. (2012), “The effectiveness of induction program for candidate teachers”,Orta Doğu Teknik Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  7. BAKİ, A ve GÖKÇEK, T. (2012), “Karma Yöntem Araştırmalarına Bir Bakış”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Güz.2012 Cilt:11 s.42, ss.(001-021).
  8. BALKAR, B., ŞAHİN, S. (2014), The opınıons of educators on ımplementıng mentorshıp program for novıce teachers.” The Journal of Academic Social Science Studie International Journal of Social Science, Sonbahar III, s.29, ss.83-100.
  9. BOZAK, A., YILDIRIM, C. M., DEMİRTAŞ, H. (2011), “An alternative method for professional development of teachers: peer observation”, Inonu Unıversıty Journal of The Faculty of Educatıon, Cilt.12, s.2, ss.65-84.
  10. CABLE, D. M., PARSONS, C. K. (2001), “Socialization tactics and person-organization fit. Personnel Psychology”, 54(1), 1-23.
  11. ÇEVİKBAŞ, R. (2002), Hizmet İçi Eğitim ve Türk Merkezi Yönetimindeki Uygulaması, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
  12. ÇİMEN, G. (2010), İlköğretim Aday Öğretmenlerinin Yetiştirilmesi Sürecinin İlköğretim Müfettişleri ve Okul Müdürlerince Değerlendirilmesi: Kırıkkale ili örneği. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale. DAĞLI, A. (1998),”İlköğretim Denetmenlerinin Algılarına Göre İlköğretim Öğretmenlerinin Yeterlikleri”, 27-28
  13. Ekim Eğitimde Yansımalar Konferansı, Ankara.
  14. DMK (1965),
  15. Devlet Memurları Kanunu, Kabul Tarihi: 14/7/1965, Resmi Gazete: Tarih: 23/7/1965 Sayı: 12056.
  16. DURAN, E, SEZGİZ, F ve ÇOBAN, O. (2011), “Aday