KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 1

ADALET VE KALKINMA PARTİSİ: KÜRT SORUNUNUN YENİDEN TANIMLANMASI VE TÜRKİYE’NİN DEĞİŞEN ORTADOĞU POLİTİKASI (2002-2011)

Gül ARIKAN AKDAĞ
Sayfa
121–143
Yayın Tarihi
2017-07-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma; özellikle Kürt sorunuyla bağlantılı olan Irak, Suriye,İran ve İsrail’le yürütülen ilişkiler üzerine yoğunlaşacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde Türk Dış Politikasının dönüşümü, üzerindeçokça tartışılan ve derin analizlerin gerçekleştirildiği bir konudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Uluslararasıliteratür dönüşümün parametrelerini pek çok farklı düzeyde açıklamayaçalışmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma; özellikle Kürt sorunuyla bağlantılı olan Irak, Suriye,İran ve İsrail’le yürütülen ilişkiler üzerine yoğunlaşacaktır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türk Dış Politikası · Adalet ve Kalkınma Partisi · Orta Doğu

Özet

Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde Türk Dış Politikasının dönüşümü, üzerindeçokça tartışılan ve derin analizlerin gerçekleştirildiği bir konudur. Uluslararasıliteratür dönüşümün parametrelerini pek çok farklı düzeyde açıklamayaçalışmıştır. Bu çalışma, dış politika çıktılarını, iç politikanın bir uzantısı olarakdeğerlendirmektedir. Bu doğrultuda, Adalet ve Kalkınma Partisi’nin Kürtsorununu tanımlama biçiminin ve bu sorunu çözmede kullandığı araçların,Ortadoğu Politikasına nasıl yansıdığını anlama amacını gütmektedir. Önce,Adalet ve Kalkınma Partisi ve ondan önceki karar alıcıların, Kürt sorununu içpolitikada tahlil etme biçimleri ve bu sorunu çözmek için kullandıkları araçlaraçıklanacaktır. Sonra, Adalet ve Kalkınma Partisi’yle birlikte güvenlik odaklı birdış politikadan liberal bir dış politikaya geçiş; hem ilişki kurulan aktörlerindeğişimi hem de kurulan ilişkide meydana gelen değişiklikler irdelenerekincelenecektir. Çalışma; özellikle Kürt sorunuyla bağlantılı olan Irak, Suriye,İran ve İsrail’le yürütülen ilişkiler üzerine yoğunlaşacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKDAĞ, G. A. (2017). ADALET VE KALKINMA PARTİSİ: KÜRT SORUNUNUN YENİDEN TANIMLANMASI VE TÜRKİYE’NİN DEĞİŞEN ORTADOĞU POLİTİKASI (2002-2011). Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 121–143. https://ajindex.com/articles/102730

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. AHMAD, Feroz. (1993),
  2. The Making of Modern Turkey, Routledge London. AKTÜRK, Şener. (2009), “Persistence of the Islamic Millet as an Ottoman Legacy: Mono-Religious and Anti-Ethnic Definition of Turkish Nationhood”, Middle Eastern Studies, cilt.45, S.6, ss. 893-909.
  3. AKTÜRK, Şener. (2011), “Regimes of Ethnicity: Comparative Analysis of Germany, the Soviet Union/Post Soviet Russia, and Turkey”, World Politics, cilt. 63, S. 01, ss. 115-164.
  4. ALLİSON, Graham T. (1969), “Conceptual Models and Cuban Missile Crisis”, American Political Science Review, cilt: 63, ss. 689-718.
  5. ARAS, Bülent & GÖRENER, Aylin. (2000), “National role conceptions and foreign policy orientation: the ideational bases of the Justice and Development Party's foreign policy activism in the Middle East”, Journal of Balkan and Near Eastern Studies, cilt. 12, S.1, ss. 73-92.
  6. ARIKAN AKDAĞ, Gül. (2015), Ethnicity and Elections in Turkey: Party Politics and the Mobilization of Swing Voters, Routledge, Great Britain. ALTUNIŞIK, Meliha B. (2008), “The Possibilities and Limits of Turkey’s Soft Power in the Middle East,” Insight Turkey, cilt. 10, S. 2, ss. 41-54.
  7. ALTUNIŞIK, Meliha B. & MARTİN, Lenore G. (2011), “ Making Sense of Turkish Foreign Policy in the Middle East under AKP”, Turkish Studies, cilt. 12, S.4, ss.569-587
  8. ATAMAN, Muhittin. (2001), “The Kurdish Question and its Impact on Turkey’s Foreign Policy: From 1923 to 2000,” Journal of South Asian and Middle Eastern Studies, cilt. 24, S. 2, ss. 33-49.
  9. AYDIN ÇAKIR, Aylin & ARIKAN AKDAĞ, Gül (2017), “An Empirical Analysis of the Change in Turkish Foreign Policy under the AKP Government,” Turkish Studies, cilt.18, S.2, ss.334-357.
  10. BARKEY, Henry. J. (1998), “The People’s Democracy Party (HADEP): The Travails of a Legal Kurdish Party in Turkey”, Journal of Muslim Minority Affairs, cilt. 18, S. 1, ss. 129-38.
  11. BARKEY, Henri J. (2011), “Turkey and Iraq: The Making of a Partnership”, Turkish Studies, cilt. 12, S.4, ss. 663-674
  12. BENGİO, Ofra. (2011),“The “Kurdish Spring” in Turkey and its Impact on Turkish Foreign Relations in the Middle East”, Turkish Studies, cilt.12, S.4, ss.619-632.
  13. BRAYBROOKE, David & LİNDBLOM, Charles E. (1963),
  14. A Strategy of Decision, Free Press.
  15. BRAUMOELLER, Bear F. (1997), "Deadly Doves: Liberal Nationalism and the Democratic Peace in the Soviet Successor States". International Studies Quarterly, cilt. 41, S. 3, ss. 375–402.
  16. ÇARKOĞLU, Ali. (2000), ‘Geography of April 1999 Turkish elections’, Turkish Studies, cilt.1, S.1, ss.149-171.