KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 8 - Sayı: 1

DİYARBAKIR / SALAT TEPE ORTA TUNÇ ÇAĞI İNSANLARI:ANTROPOLOJİK BİR İNCELEME

The Middle Bronze Age Of Diyarbakır/Salat Tepe People: An Anthropological Review

Okşan BAŞOĞLU
Ahmet ERKMAN
Sayfa
25–38
Yayın Tarihi
2015-03-13
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonucunda Orta Tunç Çağına tarihlendirilen Salat Tepe insanlarının tarıma dayalı küçük sosyo-ekonomik bir yapıya sahip oldukları ve zor hayat koşulları içinde mütevazi bir yaşam sürdükleri elde edilen arkeolojik ve antropolojik bulgulardan anlaşılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ilısu Barajı gölalanı altında kalan Diyarbakır/Salat Tepe kurtarma kazılarından ele geçen 12 adet iskeletin paleopatolojik, paleodemografik, morfolojik ve non-metrik açıdan incelemesi yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Analiz sonucunda Orta Tunç Çağına tarihlendirilen Salat Tepe insanlarının tarıma dayalı küçük sosyo-ekonomik bir yapıya sahip oldukları ve zor hayat koşulları içinde mütevazi bir yaşam sürdükleri elde edilen arkeolojik ve antropolojik bulgulardan anlaşılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:İleri bir tarım toplumundan ziyade küçük ve yerel tarımcılıkla uğraşan Diyarbakır/ Salat Tepe insanları dönemin eski Anadolu toplumlarının genel karakteristiğini yansıtmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:12 adet
⚙️Değişkenler:Orta Tunç Çağı · Antropoloji · Paleodemografi

Özet

Ilısu Barajı gölalanı altında kalan Diyarbakır/Salat Tepe kurtarma kazılarından ele geçen 12 adet iskeletin paleopatolojik, paleodemografik, morfolojik ve non-metrik açıdan incelemesi yapılmıştır. Analiz sonucunda Orta Tunç Çağına tarihlendirilen Salat Tepe insanlarının tarıma dayalı küçük sosyo-ekonomik bir yapıya sahip oldukları ve zor hayat koşulları içinde mütevazi bir yaşam sürdükleri elde edilen arkeolojik ve antropolojik bulgulardan anlaşılmaktadır. İleri bir tarım toplumundan ziyade küçük ve yerel tarımcılıkla uğraşan Diyarbakır/ Salat Tepe insanları dönemin eski Anadolu toplumlarının genel karakteristiğini yansıtmaktadır.

Abstract

During the rescue excavations at Salat Tepe site in Diyarbakır , which is currently under the lake of IIisu dam region, 21 skeletons were unearthed; the paelopathological, paleodemographical, morphological and non-metrical aspects of the seskeletons were analyzed. The results of the archaeological and anthropological findings indicate that the inhabitants of Salat Tepe during the Middle Bronze Age period based their socio-economic structure on agriculture with a modes tlifestyle. The population of Salat Tepe reflects the general characteristics of ancient Anatolian communitie swith a rather small farming community depending on local farmin

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞOĞLU, O., ERKMAN, A. (2015). DİYARBAKIR / SALAT TEPE ORTA TUNÇ ÇAĞI İNSANLARI:ANTROPOLOJİK BİR İNCELEME. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 25–38. https://ajindex.com/articles/102627

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. ACSADI, G. Y. & Nemeskeri, J. (1970). History of Human Life Spanand Mortality, Macaristan: Budapeşte. AÇIKKOL, A. (2000). Küçük Höyük Eski Tunç Çağı İnsanlarının Paleoantropolojik Açıdan İncelenmesi(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. ANGEL, J.L. (1970). Human Skeletal Remains at Karataş. American Journal of Archaeology, 74, 253-259.
  3. ATAMTÜRK, D. & DUYAR, İ. (2010). Resuloğlu Erken Tunç Çağı Topluluğunda Ağız ve Diş Sağlığı. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Dergisi/ Journal of Faculty of Letters, 27: 1, 33-52.
  4. BAŞOĞLU, O., AKÇAY, A., GÖZLÜK KIRMIZIOĞLU, P., GÖKKOYUN, S. & ŞENER, T. (2013). Diyarbakır / Aşağısalat Höyüğü İskeletleri. Olba Dergisi, 21, 27-44.
  5. BERRY, A. C. & BERRY, R. J. (1967). Epigenetic Variation in the Human Cranium. J. Anatomy, 101(pt2), 361-379.
  6. BOUIVILLE C., CONSTANCE WESTERMANN T.S., NEWELL R.R. (1983). Les Restes Humains Mesolithiques de I’Abri Corbille, Istres (Bouchesdu Rhone). Bulletins et Memoires de la Societed’anthropologie de Paris, 13, 89-110.
  7. BROTHWELL, D. (1972).
  8. Digging up Bones. London, Great Britain: BAS Printers Ltd. BUIKSTRA, J. E. & UBELAKER, D.H. (1994). Standarts for Data Collection from Human Skeletal Remains. Arkansas Archaeological Survey Research Series, 44, Fayetteville, Arkansas. ÇIRAK A., KARAÖZ ARIHAN S., ERKMAN A.C. & ÇIRAK M. (2014), "Epigenetic Features Of Human Skulls From Datca-Burgaz Excavations", Mediterranean Archaeology and Archaeometry (MAA), 14:1, 13-24.
  9. ERDAL, Y.S. (2000a). Eski Anadolu Toplumlarında Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 43, 5-19.
  10. ERDAL, Y.S. (2000b). Antandros İnsanlarında Ağız Sağlığı. Türk Arkeoloji ve Etnografya Dergisi, 1, 45-55.
  11. ERKMAN, A. C., ŞİMŞEK N., ÇIRAK A. & KARAÖZ ARIHAN S. (2008). Karagündüz Erken Demir Çağı Toplumunda Ağız ve Diş Sağlığı. 23. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, 141-156.
  12. GÖZLÜK, P., YILMAZ H., YİĞİT A., AÇIKKOL A. & SEVİM A. (2003). Hakkari Erken Demir Çağı İskeletlerinin Paleoantropolojik Açıdan İncelenmesi. 18. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, 31-40.
  13. GÜLEÇ, E. (1989). Paleoantropolojik Verilere Göre Eski Anadolu Bireylerinin Boy Açısından İncelenmesi. 5. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, 147-160. GÜLEÇ E. & DUYAR İ. (1993). Panaztepe M.Ö. 2. Bin ve Roma Dönemi İskeletlerinin Antropolojik Analizi. Antropoloji, 13, 179-206.
  14. HILSON, S. (1990).
  15. Teeth. New York, USA: Cambridge University Press.
  16. İŞCAN M.Y., LOTH SR. & WRIGHT RK. (1984). Age Estimation fromt he Ribby Phase