Dergiler / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 11 - Sayı: 2

ERKEN HRİSTİYANLIK DÖNEMİ'NE AİT BİR LAHİT

Sayfa
1067–1078
Yayın Tarihi
2018-10-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bilgiler bölgeye ait sanat üslubunun analiz edilmesi bağlamında yapılacak diğer araştırmalar içinde bir kaynak teşkil edecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Roma İmparatorluğu’nda 4. yüzyıldan itibaren Hıristiyanlığın resmi bir din olarak kabul edilmesini müteakip, yeni dinin kendine özgü sembolik anlatımı hızlı bir şekilde sanatı etkilemeyi başlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu döneme ait eserlerin bezenmesinde kullanılan motif repertuarı aynı olmakla birlikte, bölgesel ve dönemsel beğenilerin farklılığı kompozisyonlarda karşımıza çıkar.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bilgiler bölgeye ait sanat üslubunun analiz edilmesi bağlamında yapılacak diğer araştırmalar içinde bir kaynak teşkil edecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Roma · Bizans · Hıristiyanlık

Özet

Roma İmparatorluğu’nda 4. yüzyıldan itibaren Hıristiyanlığın resmi bir din olarak kabul edilmesini müteakip, yeni dinin kendine özgü sembolik anlatımı hızlı bir şekilde sanatı etkilemeyi başlar. Erken Hıristiyanlık Dönemi sanatı olarak tanımlanan bu dönemin başlangıcında yeni şekillenmeye başlayan ve kuralları belirginleşmemiş olan sanatsal anlatımın ilk örnekleri, henüz geçmişinden kopamamıştır. Bundan ötürü eserlerin bezenmesinde, paganizm ve Hıristiyanlığa ait öğelerin birlikte kullanıldığı görülür. Bu döneme ait eserlerin bezenmesinde kullanılan motif repertuarı aynı olmakla birlikte, bölgesel ve dönemsel beğenilerin farklılığı kompozisyonlarda karşımıza çıkar. Eserin ortaya koyduğu üslup ise atölyeye bağlı olarak değişir. Bu makale kapsamında Erken Hıristiyanlık Dönemi’ne ait Amasya Müzesi’nde bulunan bir lahit ele alınarak, sanatsal ve üslupsal özellikleri bakımından incelenmiş, mevcut verilerin ışığı altında sanat tarihi içerisindeki yeri ortaya konulmuştur. Amasya Müzesi Bahçesi’nde sergilenen lahit, Müze envanter defterine A.83.12.1 numarasıyla kayıt edilmiş olup, Aksalur Köyü’nden, 26.12.1983 tarihinde, satın alma yoluyla Müze’ye getirilmiştir. Monolit olarak, kireçtaşından yapılmış lahit, tekne tipinde olup, kapaksızdır. Eserin arka yüzeyinde, alt köşelerde kırılmalar ve tahribat nedeniyle çatlaklar mevcuttur. Eserin ön cephesi bezemeli olup, diğer cepheleri bezemesizdir. Süslemede kabartma ve oyma tekniği birlikte kullanılmış olup, eser yüzeyinde; figüratif, bitkisel, geometrik ve sembolik motiflerden oluşan kompozisyon görülmektedir. İnsan ve hayvan başları paganizmin etkisini, haç motifi ise direkt Hıristiyanlık etkisini yansıtır. Eser yüzeyinde yer alan asma ve sarmaşık motifleri sembolik anlamları nedeniyle erken dönemden itibaren Hıristiyan sanatında yaygın olarak kullanılmıştır. Ancak bu motiflerin yüzyıllar boyunca insanlığın ortak sanat repertuarında olması ve burada pagan figürlerle birlikte kullanılması düşündürücüdür. Bilim dünyasına ilk defa tanıtılacak bu eser ile Amasya İli’nin Erken Hıristiyanlık Dönemi Sanatına ilişkin yeni bilgiler gün ışığına çıkacaktır. Bu bilgiler bölgeye ait sanat üslubunun analiz edilmesi bağlamında yapılacak diğer araştırmalar içinde bir kaynak teşkil edecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESKİN, E. (2018). ERKEN HRİSTİYANLIK DÖNEMİ'NE AİT BİR LAHİT. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 2, 1067–1078. https://ajindex.com/articles/102578

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. AKÇAY, Tuna. (2008). “Lahitlerin Tarihsel Gelişimi”, Arkeoidea Dergisi, S.5, ss. 22-26.
  2. AKYÜREK, Engin. (1996), Bizans’ta Sanat ve Ritüel, Kabalcı Yayınevi,
  3. İstanbul.
  4. AKYÜREK, Engin. (2010), “Bizans Toplumunda Ölüm”, Bizantion’dan İstanbul’a Bir Başkentin 8000 Yılı (Küratör N. Ölçer), Sabancı Müzesi, İstanbul, 166-177.
  5. Ölçer, Nazan. (Küratör) (2010), Bizantion’dan İstanbul’a Bir Başkentin 8000 Yılı, Sabancı Müzesi, İstanbul, ss. 189-255.
  6. ASGARİ, Nuşin. (1977), “Die Halbfabrikate kleinasiatischer Girlandensarkophage und İhrer Herkunft”, AA, ss. 329-380.
  7. ASGARİ, Nuşin. (1978a), “Die Nekropole von Kalchedon”, (Hrsg.Sencer Şahin), Studien zur Religion und Kultur Kleinasiens, Festschrift F. K. Dörner, ss. 1- 92. ASGARİ, Nuşin. (1978b), “Roman and Early Byzantine Marble Quarries of Proconnesus”, The Proceedings of the Xth International Congress of Classical Archaeology, Türk Tarih Kurumu Yayını, Ankara, ss. 467-480.
  8. ASGARİ, Nuşin. (1979), “Anadolu’da Antik Mermer Ocakları”, VIII. Türk Tarih Kongresi I, ss. 451-456.
  9. ASGARİ, Nuşin. (1982), “Uşak Selçikler ve Çevresinden Roma Çağı Lahitleri ve Mermer Ocakları, Türk Arkeoloji Dergisi, S. XXV-2 (1981), ss. 11-48.
  10. AYDIN, Ayşe. (2017), “Adana Arkeoloji Müzesi’ndeki 6610 Numaralı Misis (Mopsuestia) Lahdi”, SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.42, ss.27-43.
  11. BİNGÖL, Orhan. (2004), Arkeolojik Mimari’de Taş, Homer Kitabevi,
  12. İstanbul.
  13. BUYRUK, Hasan. (2013), “Adana Arkeoloji Müzesi’nde Bulunan Hıristiyanlarca Kullanılmış İki Antik Lahit”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, cilt.6, S.27, ss.166-177.
  14. ÇELİK, Ahmet. (2010), Adana Müzesi Roma İmparatorluk Dönemi Lahitleri, Çukurova Üniversitesi,
  15. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana. DALTON, Ormonde Maddock. (1961),
  16. Byzantine Art and Archaelogy, New York. DOWNEY, Glanville. (1959), “The Tombs of the Byzantine Emperors in the Church of the Holy Apostles in Constantinople”, Journal of Hellenic Studies 79, ss. 27-51
  17. FELD, Otto. (1970), “Mittelbyzantinische Sarkophage”, RQ 65, ss. 158-184.
  18. FERGUSON, George. (1966),
  19. Signs and Symbols in Christian Art, Oxford University Pres. GRİERSON, Philip.(1962), “The tombs and obits of the Byzantine Emperors (337-1042)”, Dumbarton Oaks Papers 16, ss. 1-63.
  20. ISRAELI, Yael, MEVORAH, David. (2000),
  21. Cradle of Christianity, Israel Museum, Jerusalem. İDİL, Vedat. (1998),
  22. Likya Lahitleri, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 3. Baskı.
  23. İŞLER, Bülent (2010). “Sion’lu Aziz Nikolaos’un Batı Asarcık Yerleşimi’