Dergiler / Kadim / 2024 / Sayı 8

Son Dönem Osmanlı Sefir Ve Şehbenderlerinin Toplumsal Tarihi Üzerine Prosopografik Bir Analiz

A Prosopographic Analysis of the Social Profiles of Late Ottoman Ambassadors and Consuls

Dergi
Kadim
Sayfa
51–76
Yayın Tarihi
2024-10-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

On dokuzuncu yüzyılın son çeyreğinde, Osmanlı diplomatik teşkilatının kurumsallaşmasına paralel olarak diplomasi taleplerini karşılamak amacıyla devlet hizmetinde çalışan diplomat sayısında belirgin bir artış gözlemlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:On dokuzuncu yüzyılın son çeyreğinde, Osmanlı diplomatik teşkilatının kurumsallaşmasına paralel olarak diplomasi taleplerini karşılamak amacıyla devlet hizmetinde çalışan diplomat sayısında belirgin bir artış gözlemlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Diplomatik personelin hızla artmasıyla birlikte nitelikli ve yetkili bireylerin istihdamını artırmak amacıyla sistematik bir atama süreci uygulanmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu analiz, devletin merkezi ve kurumsallaşmış bir bürokratik sistem kurma çabalarının ve liyakate dayalı atamaların, on dokuzuncu yüzyılın sonlarına gelindiğinde Osmanlı diplomatlarının mesleki bir kimlik geliştirmelerine nasıl katkıda bulunduğunu aydınlatmayı amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Osmanlı Diplomasisi · Sefir · Şehbender

Özet

On dokuzuncu yüzyılın son çeyreğinde, Osmanlı diplomatik teşkilatının kurumsallaşmasına paralel olarak diplomasi taleplerini karşılamak amacıyla devlet hizmetinde çalışan diplomat sayısında belirgin bir artış gözlemlenmiştir. Diplomatik personelin hızla artmasıyla birlikte nitelikli ve yetkili bireylerin istihdamını artırmak amacıyla sistematik bir atama süreci uygulanmaya başlamıştır. Bu çalışma, Osmanlı Hariciye Nezareti'nin kurumsallaşmasının, kurumun üst düzey diplomatları olan sefirler ve şehbenderler üzerindeki etkisini incelemeyi hedeflemektedir. Bununla birlikte makale, Osmanlı sefir ve şehbenderlerinin sosyal tarihlerini, eğitim kariyerlerini ve mesleki görevlerini de dikkate alarak kapsamlı bir analiz yapmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, Osmanlı Arşivi'nde bulunan sicill-i ahval kayıtları aracılığıyla Osmanlı sefirleri ve şehbenderlerinin sosyal ve eğitim geçmişleri ile mesleki kariyerleri prosopografik bir yöntemle incelenmektedir. Bu analiz, devletin merkezi ve kurumsallaşmış bir bürokratik sistem kurma çabalarının ve liyakate dayalı atamaların, on dokuzuncu yüzyılın sonlarına gelindiğinde Osmanlı diplomatlarının mesleki bir kimlik geliştirmelerine nasıl katkıda bulunduğunu aydınlatmayı amaçlamaktadır.

Abstract

In response to the growing demands of diplomacy within the increasingly institutionalized Ottoman diplomatic framework, a significant expansion in the number of diplomats employed by the state was observed during the final quarter of the nineteenth century. Concurrent with the rapid increase in diplomatic personnel, a systematic appointment process was implemented to enhance the recruitment of qualified and knowledgeable individuals. This study aims to examine the impact of the institutionalization of the Ottoman Ministry of Foreign Affairs on its ambassadors and consuls, who were the principal executive officers of the institution. Additionally, the article explores the social histories of Ottoman ambassadors and consuls by analyzing the evolution of their professional responsibilities and educational backgrounds. This study employs a prosopographic methodology to investigate the social and educational backgrounds and professional careers of Ottoman ambassadors and consuls, focusing on their personnel records archived in the Ottoman Archives. Through this analysis, the study aims to elucidate how the state's efforts to establish a centralized and institutionalized bureaucratic system, and to emphasize merit-based appointments, contributed to the formation of a distinct professional identity among Ottoman diplomats by the end of the nineteenth century.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bektaş, A. (2024). Son Dönem Osmanlı Sefir Ve Şehbenderlerinin Toplumsal Tarihi Üzerine Prosopografik Bir Analiz. Kadim, Sayı 8, 51–76. https://ajindex.com/articles/1023199

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. T.C. Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivi (Presidency State Archives of the Republic of Turkey, Department of Ottoman Archives), (BOA). Hariciye Nezareti Sicill-i Ahval İdare-i Umumiyyesi Müdüriyeti (HR.SAİD). İrade Dahiliye (İ.DH). Yıldız Esas Evrakı (Y.EE). Akiba, Jun. “Bir Osmanlı Bürokratı ve Özel Yaşamı”. Tarih ve Toplum 33/198 (2000), 239-250.
  2. Akpınar, Mahmut. Bir Tanzimat Bürokratı ve Diplomatı Olarak Aleksandır Karatodori Paşa (1833-1906). Konya: Selçuk University, Institute of Social Sciences, Ph.D. Dissertation, 2010.
  3. Akşin Somel, Selçuk. The Modernization of Public Education in the Ottoman Empire. Leiden: Brill, 1st Ed., 2001.
  4. Akyıldız, Ali. Sürgün Sefir: Sadullah Paşa. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları, 1st Ed., 2011.
  5. Alloul, Houssine - Martykánová, Darina. “Introduction: Charting New Ground in the Study of Ottoman Foreign Relations”. The International History Review 43/5 (2021), 1018-1040. https://doi.org/10.1080/07075332.2021.1914706.
  6. Anscombe, Frederick F. State, Faith, and Nation in Ottoman and Post-Ottoman Lands. London: University of London, 1st Ed., 2014.
  7. Balcı, Sezai. Babıali Tercüme Odası. İstanbul: Libra Yayıncılık, 1st Ed., 2013.
  8. Bektaş, Erhan. Religious Reform in the Ottoman Empire. London: I. B. Tauris, 1st Ed, 2023.
  9. Bilim, Cahit. “Tercüme Odası”. Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi, OTAM 1(1990), 29-43.
  10. Blumi, Isa. Rethinking the Late Ottoman Empire: A Comparative Social and Political History of Albania and Yemen. İstanbul: İsis Yayıncılık, 1st Ed., 2003.
  11. Bostan, Zeynep. Osmanlı Hariciyesinin Modern Temelleri- II. Abdülhamid Döneminde Diplomasi. İstanbul: Kitap Yayınevi, 1st Ed., 2021.
  12. Bouquet, Olivier. Sultanın Paşaları: Osmanlı Devlet Ricali Hakkında Bir Deneme (1839-1909). trans. Devrim Çetinkasap. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları, 1st Ed., 2016.
  13. Çakmak, Aydın. Türk Dışişleri Teşkilatının Gelişimi: Hariciye Nezareti. İstanbul: Ötüken Neşriyat, 1st Ed., 2020.
  14. Dadyan, Saro.“Sultan Abdülaziz, V. Murad ve II. Abdülhamid Dönemlerinin Osmanlı Hariciyesinde Üst Düzey Gayrimüslim Bürokrat ve Diplomatlar”. Milli Saraylar 10, (2012), 63-73.
  15. Dasque, Isabella. Les Diplomates de la République. Sorbonne: Sorbonne University Press, 1st Ed., 2020.
  16. Davison, Roderic H. Reform in the Ottoman Empire. Princeton: Princeton University Press, 1st Ed., 1963.
  17. Davison, Roderic H. “On Dokuzuncu Yüzyıl Osmanlı Reformlarına Araç Olarak Fransız Dili”. trans. Çiğdem Erkal İpek. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi 2/4