Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 3

SEYAHATNAMELERDE HADÎS KÜLTÜRÜ: İBN BATTÛTA ÖRNEĞİ

HADITH CULTURE IN TRAVELOGUES: THE CASE OF IBN BATTUTA

Sayfa
2815–2836
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Şu halde, İbn Battuta'nın çalışmaları, hadis ve sünnet açısından da önemli bir kaynak durumundadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Seyahatnameler, İslam tarihi ve dini yaşamı açısından en önemli kaynaklar arasındadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bilindiği gibi Müslüman seyyahların en meşhuru, Şemseddin (1304-1368) olarak da bilinen İbn Battûta'dır.
💡
Sonuç & Katkı:Şu halde, İbn Battuta'nın çalışmaları, hadis ve sünnet açısından da önemli bir kaynak durumundadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Seyahatnameler, İslam tarihi ve dini yaşamı açısından en önemli kaynaklar arasındadır. Bu nedensiz değildir; çünkü seyahatnameler, bir dönemin tarihi, coğrafi ve sosyo-kültürel özelliklerini günümüze ulaştırması bakımından önemli işlevlere sahiptirler. Öte yandan, seyahat ya da seyyahlık, İslam kültüründe Müslümanların bilgi ve deneyimlerini genişletmeleri açından iyi bir gelenek olarak benimsenmiştir. Bu yüzden İslam dünyasında meşhur seyyahlar yetişmiştir. Bilindiği gibi Müslüman seyyahların en meşhuru, Şemseddin (1304-1368) olarak da bilinen İbn Battûta'dır. O, Berberi-Faslı Müslüman bir seyyahtır ve gezdiği yerleri seyahatnamesinde anlatmaktadır. İbn Battuta otuz yıllık bir süre içinde, İslam dünyasının pek çok yerini olduğu kadar, Müslüman olmayan yerleri de gezmiş, Kuzey Afrika, Batı Afrika, Güney Avrupa, Doğu Avrupa, Güney Asya, Orta Asya ve Çin'e değin pek çok yeri gezmiştir. Bu gezileriyle, yakınçağdaşı Morco Polo'nun üç katı yere seyahat ederek onu geçmiştir. Bu yüzden İbn Battuta, tüm zamanların en büyük seyyahı olarak kabul edilir. Dindar bir kişi olarak İbn Battûta, seyahatleri boyunca, gittiği yerlerin dini özelliklerini ve dini grupları öğrenmeye büyük özen göstermiş; din adamları ve dini gruplarla sıkı ilişkiler kurmuş, ayrıca dini otoriteleri ziyaret ederek onlardan bilgiler aktarmıştır. Bunlarla da yetinmeyen İbn Battûta, gezdiği yerler hakkında Hz. Peygamber'den rivayet edilen hadisler var ise onları da zikretmiştir. Bu nedenle onun seyahatnamesi, dönemindeki ortaçağ İslam coğrafyasını, sosyo-kültürel ve ekonomik özelliklerini olduğu kadar, dönemin Müslümanlarının yaşamları, uygarlık düzeyleri ve Hz. Muhammed'in mekânlara, kişilere ve Müslüman yaşamına ilişkin olarak söylediği sözleri anlamamıza da katkılar sağlayacak niteliktedir. Şu halde, İbn Battuta'nın çalışmaları, hadis ve sünnet açısından da önemli bir kaynak durumundadır

Abstract

Books of Travels are one of the most important sources of Islamic history and religious life; because they have important functions in terms of their transport of the historical, geographical and socio-cultural characteristics of a certain time to the present day. Travelling is also an important tradition in Islamic culture; because of travelling is a good way to expand the horizons of knowledge and experience. As it’s known, Ibn Battuta also known as Shams ad-Din (1304–1368 or 1369), was a Berber Muslim Moroccan explorer, known for his extensive travels, accounts of which were published in the Rihla. Over a period of thirty years, he visited most of the known Islamic world as well as many non-Muslim lands; his journeys including trips to North Africa, West Africa, Southern Europe and Eastern Europe in the West, and to the Middle East, South Asia, Central Asia, and China in the East, a distance surpassing threefold his near-contemporary Marco Polo. For this reason Ibn Battuta is considered one of the greatest travelers of all time. As a devout person Ibn Battuta during his travels tried to learn all of the characteristics of religious and religious organizations wherever he went and established close contacts with religious people and organizations, also visited sacred-religious authorities and besides gave place to the hadith narrations about this places in his book. In his travelogues, which help as to understand the medieval Islamic geography his time period, as well as information on socio-cultural and economical life of Muslim communities, reflections of Muslim civilization and sunnah and hadiths of Prophet Muhammad to the religious and general public life and religious persons had narrated. For this reason, İbn Battuta’s works are one of the important sources in terms of hadith and sunnah in studies

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MACİT, Y. (2012). SEYAHATNAMELERDE HADÎS KÜLTÜRÜ: İBN BATTÛTA ÖRNEĞİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 7 - Sayı: 3, 2815–2836. https://ajindex.com/articles/102294

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. ABDERÎ Ebû Abdullah Muhammed b. Muhammed b. Ali b. Ahmed (1426/2005), Rihletü‟l-Abderî, tahk. Ali Ġbrahim Kurdî, DımeĢk, Dâru Sa‟dettîn. ABDURREZZÂK Ebu Bekir b. Hemmam es-San'ânî (1403/1983), el-Musannef, tahk. Habiburramhman el-A‟zamî, Beyrut, el-Meclisu‟l-ilmî. ACLÛNÎ Ġsmail b. Muhammed (1351), KeĢfu'l-Hafâ, Beyrut, 1351, Mektebetü‟l-kudsî. ALĠYYU‟L-KÂRÎ Nureddin Ali b. Muhammed b. Sultan (ts), el-Esrârul-Merfûa fi‟l-Ahbâri‟lMevdûa, tahk. Muhammed es-Sebbâğ, Beyrut, Dâru‟l-emâne. AYKUT A. Sait (1999), “Ġbn Battûta”, DĠA, c. 19, ss. 361-368, Ġstanbul, Diyanet Vakfı yayınları. AYKUT A. Sait (2000), A. Sait, Ġbn Battûta Seyahatnamesi, Ġstanbul, Yapı Kredi Yayınları. BEGÂVÎ Ebu Muhammed Hüseyin b. Mes'ûd b. Muhammed (1403/1983), ġerhu‟s-Sünne, tahk. ġuayb el-Arnaût, Muhammed Züheyr eĢ-ġâvîĢ, DımeĢk-Beyrut, el-Mektebetü‟l-Ġslâmî. BEYHAKÎ, Ebû Bekir Ahmed b. Hüseyn b. Ali (1408/1988), Delâilu‟n-nübüvve, tahk. Abdulmu‟tî Kal‟acî, Beyrut, Dâru‟l-kutubi‟l-ilmiyye-Dâru‟r-reyyân li‟t-turâs. BEYHAKÎ (1413/1993), el-Esmâ ve‟s-Sıfât, tahk. Abdullah b. Muhammed el-HâĢidî, Cidde, Mektebetü‟s-sevâdî. BEZZÂR Ebu Bekr Ahmed b. Amr b. Abdilhâlik, (1988), Müsned, tahk. Mahfûzurrahman Zeynullah, el-Medînetü‟l-Münevvere, Mektebetü‟l-ulûm ve‟l-hikme. BĠROL Nurettin (1991), Ġbn Battûta'ya Göre DeĢt-i Kıpçak ve Türkistan, YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi, Ankara. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. BUHÂRÎ Ebû Abdullah Muhammed b. Ġsmail (1413/1992), Sahîh, Ġstanbul, Çağrı Yayınları. CÂRĠM, Fuad (1966), Marko Polo ve Ġbn Battûta, Ġstanbul. ÇAKMAKÇI Cevdet (2006), Ġbn Battûta Seyâhatnâmesi'nde Türkçe Kelimeler, Ankara Üniversitesi Ġlahiyat Fakültesi Dergisi, 47, sayı I, s. 159-168. ÇETĠN Abdülbaki (2006), “On Dördüncü Yüzyıla Ait Anonim Hadis Kitabı Olarak Bilinen Türkçe Eser Üzerine”, Selçuk Üniversitesi Türkiyat AraĢtırmaları Dergisi, S. 19, s. 109-123. DÂRĠMÎ Ebû Muhammed Abdullah b. Abdurrahman (1413/1992), Sünen, Ġstanbul, Çağrı Yayınları. DERVĠġ EL-HÛT Ebû Abdurrahman Muhammed (1418/1997), Esne‟l-metâlib fî ehâdîsi muhtelifi‟l-merâtib, tahk. Mustafa Abdülkâdir Atâ, Beyrut, Dâru‟l-kutubi‟l-ilmiyye. DEYLEMÎ, Ebû ġüca' ġîrûye el-Hemedânî (1406/1986), el-Firdevs bi me‟sûri‟l-hitâb, es-Saîd Besyûnî Zağlûl, Beyrut, Dâru‟l-kutubi‟l-ilmiyye. DĠYARBEKRÎ Hüseyn b. Muhammed b. Hasen (ts), Tarihu‟l-hamîs fî ahvali enfesi‟n-Nefîs, Beyrut, Dâru Sâdir. EBÛ DÂVÛD Süleyman b. EĢ‟as es-Sicistânî (1413/1992), Sünen, Ġstanbul, Çağrı Yayınları, Çağrı Yayınları. EBÛ DÂVÛD ET-TAYÂLĠSÎ S