Dergiler / Akdeniz İİBF Dergisi / 2021 / Cilt: 21 Sayı: 1

İngiltere'nin Suriye’ye Yönelik Dış Politikası

British Foreign Policy Towards Syria

Sayfa
95–106
Yayın Tarihi
2021-05-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda, İngiliz hükümetinin 2011-2019 yılları arasında sadece diplomatik araçları değil aynı zamanda insancıl (humanitarian) ve askeri (non-humanitarian) yardım programlarını da kullanarak, esnek bir politika takip ederek uluslararası koalisyonda etkinliğini ve görünürlüğünü artırmayı hedeflediği söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, İngiltere’nin 2011 yılında başlayan Suriye’deki iç savaş karşısında takip ettiği dış politika hakkındadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın ikinci kısmında ise 2011 yılında başlayan iç savaş süresince İngiltere’nin değişen bakış açısının izleri sürülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda, İngiliz hükümetinin 2011-2019 yılları arasında sadece diplomatik araçları değil aynı zamanda insancıl (humanitarian) ve askeri (non-humanitarian) yardım programlarını da kullanarak, esnek bir politika takip ederek uluslararası koalisyonda etkinliğini ve görünürlüğünü artırmayı hedeflediği söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Suriye · İngiltere · Ortadoğu

Özet

Bu çalışma, İngiltere’nin 2011 yılında başlayan Suriye’deki iç savaş karşısında takip ettiği dış politika hakkındadır. Suriye’ye yönelik İngiliz dış politikasının ana hatlarını ortaya koymayı hedefleyen bu çalışma, ilk olarak iç savaşa kadar İngiltere ve Suriye arasındaki siyasi ilişkilere odaklanmaktır. Çalışmanın ikinci kısmında ise 2011 yılında başlayan iç savaş süresince İngiltere’nin değişen bakış açısının izleri sürülmektedir. İngiltere’nin muhalefet, rejim ve diğer uluslararası aktörlerle ilişkisi ve bunların İngiliz dış politikasına olan etkileri değerlendirilmiştir. Bu dönemde, İngiliz hükümeti tarafından geliştirilen dış politikada “realizm” ve Amerikan merkezli yaklaşımların ağırlıklı olarak hissedilmesine karşın doğrudan kuvvet kullanma açısından oldukça temkinli ve sembolik bir yaklaşım benimsediği görülmüştür. Bu ihtiyatlı tutumun arkasında bölgesel ve uluslararası alanda yaşanan gelişmelere ek olarak yerel siyasi dinamiklerin de etkili olduğu anlaşılmaktadır. Bölgesel ve iç siyasette yaşanan gelişmeler İngiliz dış politikasına yönelik ciddi meydan okumaları ortaya çıkarmıştır. Özellikle 2015 sonrasında görünürlüğünü ve eylemlerini artıran DAEŞ terör örgütü İngiltere’nin Suriye politikasında önceliklerini değiştirmesine neden olurken, terörle mücadele ve mülteci meselesi doğrudan ulusal güvenlik meselesi olarak algılanmaya başlanmıştır. Bu bağlamda, İngiliz hükümetinin 2011-2019 yılları arasında sadece diplomatik araçları değil aynı zamanda insancıl (humanitarian) ve askeri (non-humanitarian) yardım programlarını da kullanarak, esnek bir politika takip ederek uluslararası koalisyonda etkinliğini ve görünürlüğünü artırmayı hedeflediği söylenebilir.

Abstract

This paper is about British Foreign Policy (BFP) towards the Syrian civil war since 2011. It seeks to put forward the main outlines of BFP. It starts with summarising political relations between Britain and Syria. Secondly, it is traced to the changing attitudes and policies of Britain throughout the civil war. Political relations between Britain, opposition groups, regime forces and other international actors, as well as their impacts on the BFP, are evaluated. Although British policy is based on “realist” principles and influenced mainly from the American perspective, it is observed that British policymakers are careful and adopt a symbolic approach to the use of force. It is likely to argue that developments at regional and international levels and domestic dynamics are powerful reasons behind their reluctances. Developments at regional and domestic levels have brought critical challenges against the BFP. Especially, rising of Daesh after 2015 led Britain to change her priorities in the foreign policy. Combating against terrorism and refugees start to be perceived as national security issues. Within this context, the British government has aimed to exercise flexible policies and increases its effectiveness and visibility among the international coalition through benefiting diplomatic tools, humanitarian and non-humanitarian aid programs.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜSTÜN, M. T. (2021). İngiltere'nin Suriye’ye Yönelik Dış Politikası. Akdeniz İİBF Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 1, 95–106. https://ajindex.com/articles/1019276

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. SETA Yayınları, https://setav.org/en/assets/uploads/2017/05/PYD_YPG_En.pdf, Erişim Tarihi: 24 Aralık 2019.
  2. Arı, T. (2005). Geçmişten Günümüze Orta Doğu: Siyaset, Savaş ve Diplomasi. Alfa Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. Barnes-Dacey, J. ve Levy, D. (2014). Three Goals Making the Most of Geneva II on Syria, European Council of Foreign Relations, https://www.ecfr.eu/page/-/Making_the_most_of_Geneva_II.pdf, Erişim Tarihi: 25 Kasım 2019.
  5. Black, I. (28 Nisan 2011). Six Syrians who helped Bashar al Assad keep an iron grip after his father’s death, The Guardian, https://www.theguardian.com/world/2011/apr/28/syria-bashar-assad-regime-members, Erişim Tarihi: 16 Kasım 2019.
  6. Bou-Nacklie, N.E. The 1941 Invasion of Syria and Lebanon: The Role of the Local Paramilitary. Middle Eastern Studies, 30(3), 512-529
  7. Cleveland, W. (2008). Modern Orta Doğu Tarihi. çev. Mehmet Harmancı. Agora Kitaplığı, İstanbul.
  8. Demirtaş, S. (12 Kasım 2015). PYD’nin yaptıkları kabul edilemez, Hürriyet, http://www.hurriyet.com.tr/dunya/pydnin-yaptiklari-kabul-edilemez-40013362, Erişim Tarihi: 20 Kasım 2019.
  9. DeYoung, K. (25 Ekim 1986). Britain Cuts Ties With Syria Over El Al Bombing Links, The Washington Post, https://www.washingtonpost.com/archive/politics/1986/10/25/britain-cuts-ties-with-syria-over-el-al-bombing-links/8cf37ff9-4443-4025-8eb9-2e4aa7ce6754/, Erişim Tarihi 10 Ekim 2019.
  10. Home Office. (2019). Proscribed Terrorist Organisations, https://assets.publishing.service.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/849493/20191101_Proscription__SG_.pdf, Erişim Tarihi: 15 Kasım 2019.
  11. House of Commons. (2015). Prime Minister’s Response to the Foreign Affairs Select Committee’s Second Report of Session 2015-16: The Extension of Offensive British Military Operations to Syria, https://www.parliament.uk/documents/commons-committees/foreign-affairs/PM-Response-to-FAC-Report-Extension-of-Offensive-British-Military-Operations-to-Syria.pdf, Erişim Tarihi: 01 Kasım 2019.
  12. İşyar, ÖG. (2017). Suriye İç Savaşı’nda PYD’nin Aktörleşmesinin Başlıca Nedenleri, Bilgi Strateji, 9(16), 33-67.
  13. Kochavi, AJ. (2016). George Brown and British Policy in the Middle East following the 1967 War. The Middle East Journal, 70( 1), 91-110.
  14. Lecarte, J. (2011).
  15. EU Sanctions on Syria, The Library of the European Parliment, http://www.europarl.europa.eu/RegData/bibliotheque/briefing/2011/110207/LDM_BRI(2011)110207_REV2_EN.pdf, Erişim Tarihi: 12 Kasım 2019.
  16. Little, D. (1990). Cold War and Covert Action: The United States and Sy