Dergiler / Uluslararası Turizm Ekonomi ve İşletme Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 2 Sayı: 2

HİZMET YENİLİKÇİLİĞİ KAVRAMI VE SAĞLIK SEKTÖRÜNDE HİZMET YENİLİKÇİLİĞİNİN GELİŞİMİ

Sayfa
402–418
Yayın Tarihi
2019-01-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Küresel düzeydeki veriler, 1990`lı yıllarda dünya nüfusunun% 64’ü 60 yaş üstünde yaşam beklentisine sahip iken; bu beklenti 2015 yılında 71,4`e yükselmekte olduğunugöstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüz dinamik ve rekabetçi iş dünyası, işletmeleri yenilik yapmak yahut yok olmak arasında bir tercihile karşı karşıya bırakmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Küresel düzeydeki veriler, 1990`lı yıllarda dünya nüfusunun% 64’ü 60 yaş üstünde yaşam beklentisine sahip iken; bu beklenti 2015 yılında 71,4`e yükselmekte olduğunugöstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sağlık sektöründe orta ve üst yönetim kademesinde yer alan altı adet yönetici ile gerçekleştirilenyarı yapılandırılmış mülakat sonuçları: (i)sağlık sektöründe hizmet yenilikçiliğine dair fikir ve yaklaşımlarınkökenlerinin özellikle sektörü hem yönetsel hem de tıbbi anlamda tanıyan hekim yöneticiler tarafından atıldığınıgöstermekte olup, (ii) tıbbi yöntemler ve yeni pazar arayışlarına dair yeniliklerin sağlık sektöründe daha yoğunolarak gerçekleştirildiğini ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2015 · 47 adet
⚙️Değişkenler:Hizmet yenilikçiliği · Sağlık sektörü · Tıbbi yenilikler

Abstract

Günümüz dinamik ve rekabetçi iş dünyası, işletmeleri yenilik yapmak yahut yok olmak arasında bir tercihile karşı karşıya bırakmaktadır. Bu durum, her geçen gün yeni tedavi yöntemleri ve uygulamalarının piyasayasunulduğu sağlık sektörü için de fazlasıyla geçerlidir. Küresel düzeydeki veriler, 1990`lı yıllarda dünya nüfusunun% 64’ü 60 yaş üstünde yaşam beklentisine sahip iken; bu beklenti 2015 yılında 71,4`e yükselmekte olduğunugöstermektedir. Bu yükselişin temelinde sağlık sektörünün hem içerik anlamında iyileştirilmesi, hem de hizmetsunumunun yeni tekniklerle daha yaygın hale getirilmesi yatmaktadır. Türkiye açısından bakıldığında da; yenimilenyumun başlarından bugüne sağlık hizmetlerinin sunumunda özel sektörün payının gittikçe artmakta olduğu;JCI(Joint Commission International )akreditasyonlu 47 adet sağlık kuruluşu ile Türkiye’nin sağlık turizmi gibiyenilikçi bir küresel pastadan da pay kapmaya çalıştığı görülmektedir.Bu çalışma kapsamında hizmet yenilikçiliği kavramı ve Türkiye`de sağlık sektöründe hizmet yenilikçiliğiningelişimi hem teorik hem de uygulamalı bir şekilde incelenmekte böylece ilgili yazına katkı sağlanmasıhedeflenmektedir. Sağlık sektöründe orta ve üst yönetim kademesinde yer alan altı adet yönetici ile gerçekleştirilenyarı yapılandırılmış mülakat sonuçları: (i)sağlık sektöründe hizmet yenilikçiliğine dair fikir ve yaklaşımlarınkökenlerinin özellikle sektörü hem yönetsel hem de tıbbi anlamda tanıyan hekim yöneticiler tarafından atıldığınıgöstermekte olup, (ii) tıbbi yöntemler ve yeni pazar arayışlarına dair yeniliklerin sağlık sektöründe daha yoğunolarak gerçekleştirildiğini ortaya koymaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTÜRK, A., GÜNSEL, A. (2019). HİZMET YENİLİKÇİLİĞİ KAVRAMI VE SAĞLIK SEKTÖRÜNDE HİZMET YENİLİKÇİLİĞİNİN GELİŞİMİ. Uluslararası Turizm Ekonomi ve İşletme Bilimleri Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 2, 402–418. https://ajindex.com/articles/1014327

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aksay, K. (2011). Yenilikçilik Kültürünün Örgütsel Yenilikçilik Üzerine Etkisi: Konya İlinde Faaliyet Gösteren Özel Hastanelerde Bir Uygulama, Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Apanasovich, N., Heras, H. A., ve Parrilli, M. D. (2016). “The impact of business innovation modes on SME innovation performance in post-Soviet transition economies: The case of Belarus”. Technovation, 57, 30-40.
  2. Arslantaş, Cem Cüneyt. “Girişimcilikte Yaratıcılık ve Yenilik”, İ.Ü. İşletme Fakültesi İşletme İktisadi Enstitüsü Yönetim Dergisi. 12:38, 2001, 17-23.
  3. Aubert, J-E. 2005 “Promoting Innovation in Developing Countries - A conceptual Framework”. World Bank Policy Research Working Paper 3554. Washington, DC: World Bank Avermaete, T., Viaene, J., Morgan, E. J., & Crawford, N. (2003). Determinants of innovation in small food firms. European Journal of Innovation Management, 6(1), 8-17.
  4. Başer, B. C., Yılmaz, A. ve İyiler, Z. (2013). Kümeler İçin İnovasyon ve Ar-Ge Yönetimi Kılavuzu, KOBİ İşbirliği ve Kümelenme Projesi, T.C. Ekonomi Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğü, Ankara.
  5. Bitner, M.J., Ostrom, A.L. ve Morgan, F. N. (2008). “Service Blueprinting: A Practical Technique For Service İnnovation”. California Management Review, 50(3), 66-94.
  6. Burns, L. R. (2012). The Business Of Healthcare Innovation. Cambridge University Press.
  7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.K., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013).
  8. Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Pegem Akademi, Geliştirilmiş 14. Baskı,
  9. Ankara.
  10. Casper, S. and Waarden, F., (2005). Innovation and institutions: a programmatic study, Cheltenham, UK. Coombs, R., ve Miles, I. (2000). “Innovation, measurement and services: the new problematique”. Innovation Systems in the Service Economy, 18, 85-103.
  11. Çepni, S. (2005). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş (2. Baskı), Trabzon: Üçyol Kültür Merkezi. Deloitte. 2016 Global Healtycare Outlook: Battling costs White improving care. London, Touche Tohmatsu, 2016, 1-28.
  12. Denzin, N. K., ve Lincoln, Y. S. (1998). Collecting and Interpreting Qualitative Materials, London: Sage Publication Diener, E. (2000). “Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index”. American Psychologist, 55 (1), 34-43.
  13. Disrf, A. (1997). Health for All in the 21st Century. World Health Organization. Elçi, Ş. (2006). İnovasyon: Kalkınmanın ve Rekabetin Anahtarı. Meteksan Bilişim Grubu, Bt Haber. Galanakis, K. (2006). “Innovation process. Make sense using systems thinking”.